حجت‌الاسلام میرباقری: اگر خون سیدالشهدا(ع) نبود، از دین و شریعت چیزی باقی نمی‌ماند

مراسم عزاداری دهه دوم محرم با سخنرانی حجت الاسلام میرباقری و مداحی حاج مصطفی سماواتی در مجتمع فرهنگی رفاه برگزار شد.

در ادامه متن سخنان حجت الاسلام میرباقری را می خوانید:

نگاه به روایات و احادیثی که از حضرات معصومین علیهم السلام راجع به سیدالشهداء علیه السلام به ما رسیده است بیانگر یک انحصار و یک اختصاصاتی است برای وجود مبارک اباعبدالله علیه السلام که گویا این موارد برای باقی اهل بیت علیهم السلام به این گونه بیان نشده است و به نظر می رسد با این ظرافت و لطافت نیامده باشد.

همِۀ اهل بیت چراغ هدایت هستند، همۀ این چهارده نور کشتی نجات هستند، اما چه شده است که در جانب راست عرش درج شده است که إن الحسین مصباح الهدی و سفینة النجاة، نام اباعبدالله به عنوان چراغ هدایت مطرح شده است؟ روایت داریم که اگر به زیارت هرکدام از ائمه بروید مانند این است که پیامبر اکرم صل الله علیه و آله را در مدینه زیارت کرده اید و در ادامه آمده است که زیارت سیدالشهداء علیه السلام به مانند این است که خدا را در عرش الهی زیارت بکنید. باز در اینجا هم یک اختصار و انحصار دیگری برای اباعبدالله علیه السلام به وجود آمده است.

هنگامی که سیدالشهداء علیه السلام به دنیا آمدند تا صدای اباعبدالله علیه السلام بلند شد، پیامبر صل الله علیه و آله پشت حجره آمدند فرمودند که حسین را بیاورید. اباعبدالله علیه السلام را داخل یک پارچۀ پشمی گذاشتند و به دست مبارک پیامبر صل الله علیه و آله دادند، تا نگاه ایشان به امام حسین علیه السلام افتاد فرمودند که چقدر مصائب تو بر من دشوار است ای اباعبدالله. کار اباعبدالله به جایی رسید که پیامبر صل الله علیه و آله ایشان را پدر بندگان خدا می نامیدند. بندگان خدا باید بندگی را از اباعبدالله علیه السلام یاد بگیرند. امام حسین علیه السلام در تمام عمر خود بندگی خدا را کرد و مخصوصاً با عاشورای این را نشان داد، اگر نهضت عاشورا نبود مردم بندگی را گم می کردند و راه بندگی خدا از بین می رفت.

چه شده است که اهل بیت علیهم السلام این گونه امام حسین علیه السلام را ستایش می کردند؟ اگر کسی یک مرور اجمالی به تاریخ قبل از اسلام و بعد از اسلام و به ویژه بعد از رحلت پیامبر صل الله علیه و آله بکند می تواند پاسخ این سؤال را بدهد، اباعبدالله علیه السلام چه کرده بود که خدای متعال چنین جایگاهی را برای او قرار داد که اگر تخت قبۀ حسین علیه السلام شما دعایی بکنید دعایتان حتما مقبول می شود.

اگر خون سیدالشهداء علیه السلام نبود چیزی به عنوان دین و شریعت باقی نمی ماند. در تعریف دین فرموده اند که مجموعۀ قواهد و قوانینی که انسان را به سعادت می رساند.

خیلی از مردم مدینه نفهمیدند که سیدالشهداء علیه السلام چه کاری انجام می دهد و این چه حرکتی است که از مدینه بیرون می رود و بیعت نمی کند، جامعۀ اسلامی نیاز به یک شوک داشت، یعنی اگر اباعبدالله علیه السلام در آن زمان منبر می رفت فایده ای نداشت و حتی اگر تنها به کربلا می آمد و کشته می شد اثری نداشت این مجموعه باید باهم می آمدند. برای احیاء کردن دین اباعبدالله علیه السلام هرآنچه داشت به میدان آورد، حتی شش ماهه اش را.