"تدریس ادبیات قومیتها در مدارس در چارچوب قانون اساسی مجاز است"
مدیرکل دفتر تألیف کتب درسی وزارت آموزش و پرورش گفت: راه مقابله با سلفیت و افراطیگری، ترویج عقلانیت است/ مدارس میتوانند در کنار زبان فارسی، زمانی را برای تدریس زبان محلی خود اختصاص دهند
محمود امانی طهرانی در گفتگو با «نسیم» با بیان اینکه هیچگونه گزارشی از رسوب وهابیت در میان معلمان در استان خوزستان ارائه نشده است، تصریح کرد: حتی خبری به صورت خصوصی درباره به دام افتادن برخی معلمان استان در وادی وهابیت هم به دست ما نرسیده است، چون این جریانات افراطی ریشه در نا آگاهی دارد، پس هیچ بستری در سرای تعلیم و تربیت پیدا نخواهد کرد، زیرا بسترهای تعلیم و تربیتی مبتنی بر آگاهی، دانش، بصیرت، روشنفکری و تفکر هستند، و امکان پرورش این جریانها وجود ندارد.
وی با بیان اینکه دین ما دین آگاهیبخشی است، نه تبدیلکردن انسانها به رباتهای چشم و گوش بسته، افزود: جریانهای افراطی در هر کجا که شکل میگیرند، مهمترین بخشیهایی که با آنها به مشکل برمیخورند، بخشهای علمی و آموزشی هستند و مهمترین اشخاصی که مانع آنها میشوند، معلمین هستند؛ همانگونه که در افغانستان اولین اقدام طالبان بستن مدارس بود و اصولا با جریانهای آگاهیبخش مقابله میکنند، لذا از نظر من جریانهای ناآگاهانه و افراطی نمیتواند در بین معلمان ظهور پیدا کنند.
امانی در رابطه با راههای مقابله با این پدیده شوم خاطرنشان کرد: مردم با بالا بردن سطح آگاهی علمی و تاریخی خود، این اشتباهات تاریخی را تکرار نخواهند کرد، بنابراین مهمترین راه مقابله عمومی با تفکرات سلفی و افراطی، بالابردن آگاهیهای تاریخی و تحلیلی خود و ترویج عقلانیت است تا بتوانند در برابر این جریانات ایستادگی کنند.
این مقام مسئول با اشاره به وضعیت مدارس چندزبانه برای قومیتهای مختلف، تأکید کرد: در قانون اساسی وجود مدارس چندزبانه پیشبینی شده است؛ زبان رسمی آموزش و رسانه آموزشی در کشور "زبان فارسی" است و این زبان نماد وحدت ملی ماست؛ قانون اساسی نیز آموزش زبان و ادبیات محلی در نظام آموزشی را مجاز دانسته است، به حدی که دانشآموز بتواند زبان محلی و مادری خود را بنویسد و بخواند.
مدیرکل دفتر برنامهریزی و تألیف کتب درسی وزارت آموزش و پرورش اضافه کرد: آموزش و آموختن ادبیات این زبانها در قانون اساسی منع نشده است و مدارس در کنار ارائه برنامه اصلی به زبان فارسی، میتوانند زمانهایی را برای تدریس زبان و ادبیات محلی خود اختصاص دهند؛ به عبارت دیگر این برنامه اختیاری و انتخابی برای مدارس است که منع قانونی ندارد، البته باید در چارچوب قوانین شورای عالی آموزش و پرورش باشد.