یزدانپناه: جمهوری اسلامی برای حرکات دانشجویی ارزش خاصی قائل است
عضو هیات علمی دانشگاه تهران در گفتگو با «نسیم» با بیان اینکه بارها شاهد تاکید رهبری بر نقش حرکتهای دانشجویی بودهایم، افزود: جنبش دانشجویی نباید مورد سوء استفاده گروههای فرصتطلب بیرونی قرار گیرد
کیومرث یزدان پناه عضو هیات علمی دانشگاه تهران و رئیس دانشکده جغرافیای دانشگاه تهران در گفتگو با «نسیم» با بیان اینکه هر جنبش آزادیخواهی به دنبال اصلاح کاری است و حذف برخی شرایط موجود و حرکت به سمت روند مطلوب از طریق روشهای جنبش خواهانه ذاتاً بد نیست اظهار کرد: جنبش دانشجویی با محوریت 16 آذر 1332 با حمله گارد شاهنشاهی به دانشکده فنی دانشگاه تهران و در نهایت شهادت سه تن از دانشجویان معترض مهدی شریعت رضوی، مصطفی بزرگ نیا و احمد قندچی و زخمی شدن تعدادی دیگر شکل گرفت که اصلا به معنی و مفهوم خاص سیاسی تحت عنوان گروه اصلاح طلب نبوده است.
وی افزود: این دانشجویان میخواستند اعتراض سیاسی خودشان را به رفتارها و ساختار رژیم پهلوی که یک رژیم دست نشانده و گوش به فرمان ارباب خودش آمریکا و انگلستان بود نشان دهند.
کیومرث یزدان پناه با اشاره به وقایع مهم سال 1332 گفت: 26 مرداد 1332 شاه فرار کرد و از طریق بغداد به رم ایتالیا گریخت و در 29 مرداد 1332 با حمایت مستقیم آمریکا و انگلیس کودتا علیه دولت مصدق اتفاق افتاد و دولت مصدق سقوط کرد و ارتشبد زاهدی زمام امور را در دست گرفت. سپردن زمام امور به دست نظامیان در یک کشور آزادی خواه مشکلاتی در پی داشت. اولین اعتراض رسمی در 16 مهر 1332 در دانشگاه تهران بود و بر اساس آن دانشجویان به دنبال تغییر سیاست های حکومت پهلوی بودند که در آن زمان حکومت کشور را به محلی برای تاخت و تاز بیگانگان تبدیل کرده بود.
وی با بیان اینکه در آن زمان تنها نفت ایران برای بیگانگان اهمیت داشت، تصریح کرد: همین جنبش دانشجویی 10 سال بعد یعنی سال 1342 در واقعه حوزه علمیه ابعاد کسترده تری پیدا کرد و این نشان دهنده این است که جنبش دانشجویی در همان زمان هم به دنبال آزادی خواهی و عدالت خواهی مبتنی بر ارزش های انقلابی و دینی کشور بود.
رئیس دانشکده جغرافیای دانشگاه تهران با اشاره به اینکه همیشه یک طیف خاص سیاسی در جامعه سعی می کنند که بهرهبرداری نامطلوب یا به نحوی مصادره به مطلوب از اتفاقات سیاسی داشته باشند، خاطر نشان کرد: حوادث سال 78 هیچ سنخیتی با موضوع 16 آذر سال 1332 نداشت چرا که جنبش دانشجویی سال 32 به دنبال تغییر رفتار حاکمان پهلوی بود که منافع ملی کشور را نادیده گرفته بودند.
وی ضمن تاکید بر این مطلب که در واقع حوادث سال 78 دانشجویی نبود، اظهارداشت: حادثه کوی دانشگاه برگرفته از اراده سیاسی و عمل بهره بردارانه ای بود که از خارج از دانشگاه به دانشجویان تحمیل شد و اصل آن گروههایی که به طور مؤثر در حوادث 78 نقشآفرینی میکردند گروههای برانداز بودند بنابراین نمی توان موضوع سال 78 را که تحمیل اراده یک گروه مغرض و مخالف نظام جمهوری اسلامی ایران به دانشگاه بود را به حساب جنبش خواهی دانشجویان گذاشت.
کیومرث یزدان پناه در بخش دیگر این مصاحبه با بیان اینکه جمهوری اسلامی ایران از زمان استقلال خود برگرفته از منشور و راهبرد حضرت امام بود،اذعان داشت: در حال حاضر هم بارها شاهد تاکیدات مقام معظم رهبری در نقش حرکتهای دانشجویی بوده ایم و این نشان دهنده این است که جمهوری اسلامی ایران برای رفتار و حرکات جنبش دانشجویی ارزش خاصی قائل است اما به شرطی که جنبش دانشجویی مورد سوء استفاده عناصر و گروه های فرصت طلب بیرونی قرار نگیرد.
این استاد دانشگاه تهران، ضمن تصریح بر اینکه جنبش دانشجویی متکی به دو مسئله است یکی اتکا به استراتژیهای هدفدار که در واقع پیشانی و محور هر جنبشی محسوب می شود و مسئله دوم افزایش سطح تحلیل گروه های سیاسی دانشجویی است، اظهار تاسف کرد: امروزه اکثر گروههای دانشجویی از سطح تحلیل ضعیفی برخوردار هستند .
وی افزود: واقعیت امر این است که در کشور ما رابطه بین دانشگاه و دانشجو با جامعه تقریبا قطع شده است و این به دلیل فقدان سطح تحلیل جنبشها یا گروه های دانشجویی و حتی اساتید است.
یزدان پناه با بیان اینکه یکی از ویژگیهای دانشجویان این است که باید قدرت حرف زدن ساده با مردم را داشته باشند گفت: از طریق هر رسانهای این اتفاق باید میسر باشد.
وی در خاتمه در مورد راه های بروز استعدادهای جنبش دانشجویی، عنوان کرد: اگر جنبش های دانشجویی بخواهند موفق عمل کنند باید در وهله اول استراتژی های راهبردی هدفدار که شناسنامهدارباشد و هویت جنبش های دانشجویی را به خوبی نمایان کند انتخاب کنند وعلاوه برآن اقتدار تحلیل خود را حفظ کنند ضمن اینکه باید استقلال جنبشی خود در هر صنفی حفظ کنند چرا که عدم رعایت این مولفه مهم باعث ایفای نقش متغیرها می شود.