مرکز دانشجویی حقوق بشر: قطعنامه ضد ایرانی آشکارا نمایانگر هدف خاص سیاسی است

به گزارش «نسیم»، مرکز دانشجویی حقوق بشر(صلح زیبا) در نامه‌ای خطاب به دولت کانادا نوشت:

متاسفانه با خبر شدیم دولت کانادا بار دیگر در اقدامی سیاسی و برای دوازدهمین بار در سال‌های گذشته قطعنامه‌ای علیه جمهوری اسلامی ایران را به مجمع عمومی سازمان ملل متحد برده و به تصویب رسانده است.

این پیش نویس قطعنامه سیاسی، متنی نامتوازن و مملو از پیش داوری‌ها است و درآن آگاهانه این ویژگی فرهنگ سیاسی ایران نادیده گرفته شده، که ایران جامعه‌ای است پویا و چندصدایی و در آن طیف گسترده‌ای از نگرش‌های سیاسی و رسانه‌های همسو با این نگرش‌ها جریان دارند. مشکل اصلی این پیش‌نویس این است که تلاش می‌کند جامعه ایرانی را جامعه‌ای بسته و تک‌صدایی معرفی کند، درحالی‌که به تصویر کشیدن جامعه ایران به این شکل اقدامی کاملا اشتباه است .

این قطعنامه آشکارا نمایانگر یک برنامه و هدف خاص سیاسی است و از حقوق بشر تنها به عنوان ابزاری برای پیشبرد آن استفاده می‌شود. اگر بانیان پیش نویس قطعنامه ضد ایران نگران حقوق بشر بودند، لازم بود قبل از هر چیز، پیش نویس قطعنامه هایی را در محکومیت رژیم صهیونیستی برای ترور و کشتار مردم غیر نظامی، وارد کردن رنج و محنت بر مردم غزه و لگدمال کردن روزمره حقوق اعراب و ساکنان اراضی اشغالی ارائه می‌کردند .

غیر از اینکه این اقدام مضحک تا چه حد می تواند به اسباب خنده ای برای ملت ها تبدیل شود نگاه شما را به گوشه ای از موارد نقض حقوق بشر در کشورتان جلب می نماییم، تا با توجه به حمایت بی چون و چرای دولت متبوعتان از حقوق بشر در سراسر جهان کاری هم برای شهروندان و ملت خود نمائید.

براساس مدارک ارائه شده از سوی مکانیزمهای نظارتی سازمان ملل و سازمان‌های غیردولتی، کانادا همواره یکی از نقض‌کنندگان حقوق بشر در جهان بوده است که نوع رفتار تبعیض آمیز مقامات و پلیس کانادا با بومیان این کشور و ربوده شدن حداقل 600 ‪ زن بومی در کانادا طی چند سال گذشته ازجمله این موارد بوده است.

آقای سفیر ، 600 زن بومی به قتل رسیده یا ناپدید شده در کانادا تعدادی نیست که تراژدی انسانی را منتقل کند و احساس دولت متبوعتان جهت رسیدگی به وضعیت حقوق بشر در مورد شهروندان خودتان را برانگیزد؟

آقای سفیر اسامی چون «فونسا برویری» یا «چریس هول» را به خاطر دارید؟!

17 ساله‌هایی که طعمه نظامی شدند و نخست وزیر کانادا از اعتراف به آن سیستم امتناع کرد و همچنان با تحقیق ملی درباره زنان بومی به قتل رسیده و ناپدید شده، مخالفت می کند.!؟

آقای سفیر حتما نیاز به یادآوری نیست که پلیس کشورتان در سال های اخیر شدیدترین برخوردها را با بومیان و معترضان به سیاست های نادرست دولت داشته است.

حمله به تظاهر کنندگان و معترضانی که صرفاً به سیاست های اقتصادی کشورهای توسعه یافته که آن را عامل اصلی فقیرتر شدن فقرا و ثروتمند شدن اغنیاء در سطحی جهانی می دانند، ماهیت استبدادی این کشورهای مدعی دموکراسی و حقوق بشر را آشکار کرد و وجدانهای بیدار بشری را متوجه سیاست های اقتصادی تبعیض آمیز آنان نمود.

آقای سفیر دولت شما ناقض ابتدایی ترین اصول دموکراسی و حقوق شهروندی تظاهرکنندگان و بومیان که در مواد 28،22،19،9،8،7 اعلامیه جهانی حقوق بشر و مواد 2و18 میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی تضمین شده است، می باشد.

آقای سفیر، دولت شما شاید بتواند با اتهام پراکنی به سایر کشورها افکار عمومی جهان را به موضوعات دیگری سوق دهد و از حقوق بشر تنها به عنوان ابزاری برای پیشبرد اهداف سیاسی خود و متحدانش بهره گیرد، اما وضعیت بحرانی حقوق بشر در کشورتان را چه می کنید؟

ماهیت بشر این مسئله را دیکته می کند که تغییر، اجتناب ناپذیر است و در حالیکه اغلب مردم مصالحه می کنند و در مقابل بی عدالتی ها سر تعظیم فرود می آورند، در نهایت افرادی خواهند بود که به هر قیمتی شده مقاومت می کنند و مبارزه می کنند و حتی اگر با مرگ و رنج زیاد روبرو شوند نیز تسلیم نمی شوند.

آقای سفیر به شما و دولتتان هشدار می دهیم پایان نقض حقوق بشر در کانادا زمانی است که کانادایی‌ها و آمریکایی‌ها این مسئله را درک کنند و آن روز، روز رهایی مردم ستم دیده از چنگال شما خواهد بود.

جمهوری اسلامی ایران بارها نشان داده است که در برابر فشار، بی‌عدالتی و وضع اقدامات تحمیلی و یکجانبه مقاومت می‌کند. کوته‌بینی‌ها و اقدامات انتقامجویانه با انگیزه‌های سیاسی مانند آن‌چه در این پیش نویس آمده است، نه تنها هیچ ارتباطی با موضوع حقوق بشر ندارد بلکه غیرسازنده و بی‌معنا هستند،و باعث قطع ارتباط دو کشور می شوند.

مرکز دانشجویی حقوق بشر(صلح زیبا)