"در کجای دنیا ارگانهای دولتی هزینه آثاری را تامین میکنند که علیه خودشان است"
اتحادیه انجمنهای اسلامی دانشجویان مستقل در بیانیهای ضمن انتقاد از جشنواره فجر ۳۳، افزود: این جشنواره در حالی پایان یافت که تماشگران را حتی از دیدن فیلمی در حد متوسط هم ناامید کرد
به گزارش «نسیم»، متن بیانیه واحد فرهنگی اتحادیه انجمنهای اسلامی دانشجویان مستقل دانشگاههای کشور به مناسبت جشنواره فجر 33 به شرح زیر است:
جشنواره بین المللی فیلم فجر ایستگاه سی و سوم خود را نیز پشت سر گذاشت و اکنون فرصت آن است که با نگاهی عمیق تر این رخداد مهم فرهنگی بررسی گردد. واحد فرهنگی اتحادیه انجمن های اسلامی دانشجویان مستقل نیز با رصد این دوره از جشنواره، از جایگاه دیدبانان فرهنگی انقلاب به نکاتی دست یافته که به اختصار عرض می کنیم:
1- اولین روزهایی که مدیران فرهنگی کشور پس از انقلاب اسلامی تصمیم گرفتند به صورت سالانه گردهمایی سینماگران را در قالب جشنواره ی فیلم طراحی کنند، عنوان و پسوند آن را «فجــــر» قرار دادند تا این جشنواره تبلور و محلی برای ظهور و بروز سینمایی انقلاب اسلامی باشد. جشنواره ای که نه تنها قرار بود آینه تمام نمای انقلاب اسلامی برای آفرینندگان انقلاب که همانا مردم این سرزمینند، باشد، بلکه انتظار می رفت ظرفیتی عظیم برای صدور انقلاب اسلامی و بیان آرمان های آن به جهانیان قرار گیرد.
جشنواره ای که باید محل عرضه سینمایی می شد که بجای اغوا و فساد، زبان حق باشد و زبان مردم! که با ابزار هنر و رسانه و می توانست جذابیتهای بصری بالایی برای تعالی بشر در جامعه جهانی داشته باشد؛ امروز در بیان پیش پاافتادهترین مسئلهها در جامعه خود هم لکنت دارد چه رسد به آن که از آرمانها و افق نگاه یک ملت سخن بگوید.
جشنواره فجر 33 در حالی به پایان رسید که تماشگران را حتی از دیدن فیلمی در حد متوسط هم ناامید کرد، فیلم های بی آرمان، تهی، سطحی و بلاتکلیف؛ که نه سوژه مناسب و متناسب دارد و نه قصه ای جذاب؛ که نه توانسته اند دردهای این مردم را ببیند و نمایش دهد؛ نه آرزوهایشان را! جشنواره ای که قرار بود یک رخداد فرهنگی باشد اکنون کم توان تر از آن است که بتوان آن را رخداد نامید. اما شاید برای اولین بار در جهان بتوان پدیده ای را در آن کشف کرد ، پدیده ای که در آن دستگاه های فرهنگی که از بیت المال ارتزاق می کنند و می بایست یاری گر سینمای انقلاب باشند خود سازنده آثاری هستند که مایه زجر انقلاب است؛ به راستی در کجای دنیا سابقه دارد ارگان های دولتی هزیته آثاری را تامین کنند که علیه خودشان است؛ آثاری که گاهاً سراسر سیاه نمایی و ناسزاست.
2- با توجه به جمع بندی که ما دانشجویان از آثار ارائه شده در جشنواره سی و سوم دست یافته ایم به نظر می رسد دستگاه های فرهنگی که از بیت المال ارتزاق می کنند می بایست سیاست گذاری دیگری را اتخاذ کنند. 33 سال زمانی بسیار زیادی برای آزمون و خطاست؛ جامعه امروز منتظر به ثمر نشستن هزینه ای است که تمام این سال ها از بیت المال رفته است، آنچه امروز در سینما عرضه می شود فاصله بسیار عمیقی دارد با شان مردم و انقلاب مردم ، جای تعجب است که ارگان های منتسب به جمهوری اسلامی، یا اسیر و بازیچه شده اند و متوجه نیستند و یا در نگاهی بدبینانه آگاهانه در حق فجر انقلاب خیانت می کنند. لذا ارگان های فرهنگی دیگر فرصتی برای تکرار اشتباهات گذشته شان ندارند و همین امروز هم برای اصلاح سیاست های ناکارآمدشان دیر است.
این را نیز باید بگوییم که چند سالی بود که امیدها در دل ما جوانه زده بود؛ بازگشت نگاه ها به سینمای دفاع مقدس که ثمرات پرباری چون «روزهای زندگی» را داشت و چه شکوفایی سینماگران جوانی که سینمای اجتماعی را متحول کرده بودند اما امسال روند دوباره روی نگاتیوهای ناخوان با آرمانهای انقلاب بود.
3- فجر ایستگاه سی و سوم خود نتوانست در حد و اندازه حتی متوسط ظاهر شود اما از حق نباید گذشت که معدود فیلم های قابل قبولی نیز در این جشنواره ارائه شد که از نظر ما دانشجویان حائز نمره قبولی بوده است. سه فیلم «ایران برگر» که با مایه های طنز خود با یک واقعیت اجتماعی دست و پنجه نرم می کند، «روباه» که با سوژه خوب می توانست البته بهتر از این باشد اما باز به نسبت جشنواره سی و سوم حد متوسط رو به بالایی داشت و در نهایت «مزار شریف» که روایتی شرافتمندانه از قصه غمبار مردمان شریف آن دیار است که سالها درگیر متجاوزان آمریکایی و دست پروده های آنها هستند؛ فیلم هایی هستند که می شود گفت در مجموع قابل قبول بوده اند.
واحد فرهنگی اتحادیه انجمنهای اسلامی دانشجویان مستقل دانشگاه های سراسر کشور