اخبار آرشیوی

کدخبر: 843655

گزارش گروه اجتماعی «نسیم» از مدیریت شهری پایتخت در سالی که گذشت// پایان خوش رقابت‌های سیاسی در پایتخت/ از ناکامی‌ها تا کامیابی‌های شهردار تهران/ چرخش معنادار شهرداری تهران از عمران شهری به رویکردهای فرهنگی

به گزارش خبرنگار «نسیم»، سال 1392 در حالی آغاز شد که محمدباقر قالیباف، شهردار تهران چندی پیش تر از آن با غلامعلی حداد عادل و علی اکبر ولایتی، دو کاندیدای دیگر انتخابات ریاست جمهوری یازدهم ائتلاف کرده بود؛ ائتلاف موسوم به «پیشرفت» که البته قرار بود یک نفر از آن خارج شود و به همین خاطر امکان صحبت از کاندیداتوری شهردار تهران برای تصاحب جایگاه نفر اول دولت با قطعیت وجود نداشت. *** تبری قالیباف از علقه سیاسی به چپ و راست با این همه شهردار تهران از آخرین تریبون‌های خود در برنامه‌های عمومی‌و افتتاح پروژه‌های شهری برای بیان نقطه نظرات خود در خصوص نحوه اداره کشور استفاده کرد. بهره‌برداری از دریاچه چیتگر در 15 ادریبهشت که در لحظات آخر به «شهدای خلیج فارس» تغییر نام داد، آخرین تریبون بزرگ شهری او بود که طی آن رسما اعلام کرد به عنوان یک رزمنده هیچ‌گونه علقه سیاسی به چپ و راست ندارد. البته وی در گفتگویی با یکی از رسانه‌ها که 3 روز بعد از ثبت نام رسمی‌در انتخابات، یعنی در 24 اردیبهشت انجام داد، به‌هاشمی‌رفسنجانی که در انتخابات ثبت نام کرد اما صلاحیت وی برای پذیرفتن مسوولیت اجرایی اداره کشور مورد تایید قرار نگرفت، حمله تندی داشت و به این ترتیب رسما خود را به عنوان چهره اصولگرای انتخابات 24 خرداد معرفی کرد. ** اظهارت تند شهردار تهران درباره‌ هاشمی‌رفسنجانی قالیباف در این گفتگو با اشاره به حضور 16 ساله هاشمی رفسنجانی در راس قدرت و با طرح این سوال که وی در این مدت چه دستاورد اجتماعی و فرهنگی داشته است؟ گفت: «امروز چه چیزی تغییر کرده که ‌هاشمی‌رفسنجانی وارد عرصه شده است؟ ورود‌هاشمی‌رفسنجانی به آن معنی است که کشور را حداقل در یک دوره چهار ساله دیگر وارد تنش‌های سخت و دو قطبی کرده و مردم مستضعف و محروم را مستضعف‌تر و محروم‌تر کنیم. این مسئله چه آورده دیگری برای کشور دارد؟‌هاشمی‌رفسنجانی در مناظرات باید به من پاسخ دهند که وی بعد از این مدت چه کرده است؟ اگر کارنامه 20 سال قبل تا به امروز قابل دفاع بود حرفی نداشتیم اما کارنامه برای مردم مشخص است. بدون تعارف باید بگویم دولت اصلاحات زاییده دولت‌هاشمی‌است. شما مطبوعات آن زمان را نگاه کنید. بسیاری از بد اخلاقی‌ها، بد رفتاری‌ها و حرف‌هایی که امروز گله‌مند آن در دولت اصولگرا هستیم، آغاز و پایه آن‌ها از دولت اصلاحات بود. اگر روزنامه‌های دهه 70 را نگاه کنید و عالی جناب سرخ پوش را مورد توجه قرار دهید، شاهد خواهید بود که بد اخلاقی‌ها کجا بود. تا جایی که مقام معظم رهبری مجبور شدند در مصلی صحبت کنند که مطبوعات باید اخلاق، دیانت و حرمت را در جامعه رعایت کنند. حالا چه شده است که سیاست پیشگانی که امروز این آسیب‌ها را در جامعه ایجاد کردند، دوباره می‌خواهند همین مسایل را برای ما پیش بیاورند؟» اتفاقات به هم تنیده حوزه سیاسی و شهری یکی پس از دیگری به سرعت به وقوع می‌پیوست و پایتخت نشینان را خواسته یا ناخواسته با خود درگیر می‌کرد. با اعلام نتایج بررسی صلاحیت ثبت نام کنندگان در انتخابات از سوی شورای نگهبان در 31 اردیبهشت، از میان 10‌ها چهره نامی، تنها صلاحیت 8 نفر مورد تایید قرار گرفت که قالیباف در کنار دو عضو دیگر ائتلاف پیشرفت، جزو این افراد قرار داشت. شهردار تهران که تا پیش از این اغلب اظهارنظرهای سیاسی خود را به انتخابات اسما غیرسیاسی اما رسما سیاسی شوراها معطوف کرده بود، از آن روز به بعد روی انتخابات اسما و رسما سیاسی ریاست جمهوری تمرکز کرد. ** غیبت قالیباف در مراسم افتتاح بزرگترین پروژه عمرانی تاریخ بلدیه افتتاح پروژه ادامه بزرگراه امام علی (ع)، سوم خردادماه همزمان با میلاد حضرت امیرالمونین (ع) بدون حضور شهردار تهران برگزار شد و علی لاریجانی، دوست و متحد مشترک المنافع شهردار تهران در مراسم حضور یافت و در خصوص غیاب شهردار تهران، گفت: وی به دنبال جمع آوری رای حلال است! البته قطعا روح او در این مراسم حضور دارد. برخی اعتقاد داشتند که غیبت قالیباف در مراسم افتتاح بزرگترین پروژه عمرانی تاریخ بلدیه بیش از حضور وی در این مراسم در مقبولیت وی موثر بوده و برد خبری بیشتری داشته است. ناگفته نماند که وی دو روز پیش از آن، در مراسم دیگری که برای تقدیر از دست اندرکاران و کارگران پروژه احداث ادامه بزرگراه امام علی (ع) برگزار شد، شرکت کرده بود. ** مرخصی 20 روزه قالیباف از شهرداری تهران محمدباقر قالیباف همچون محمود احمدی‌نژاد که در سال 1384 برای تبلیغات انتخاباتی چند روز در مرخصی اداری از شهرداری تهران به سر برده بود، به توصیه مهدی چمران، رئیس وقت شورای شهر 20 روز از شهرداری مرخصی گرفت و نمایندگان مردم در پارلمان شهری نیز با این درخواست موافقت کردند. قالیباف جزو آن دسته از نامزدهای انتخابات بود که برای کاندیداتوری ریاست جمهوری نیازی به استعفا نداشت، اما مرخصی اداری برای سفرهای تبلیغاتی اقدامی راهگشا بود تا وی کرسی مطمئن وقت خود را از دست ندهد. ** قالیباف سکوی دوم را تصاحب کرد/ پرونده سیاسی شهر موقتا بسته شد به رغم پیشتازی قالیباف نسبت به دو نامزد دیگر ائتلاف پیشرفت در نظرسنجی‌ها، تنها غلامعلی حدادعادل در روزهای پایانی به اصول این ائتلاف احترام گذاشت و از شرکت در انتخابات انصراف داد. اما علی اکبر ولایتی با وجود اینکه شانس زیادی برای پیروزی نداشت، با شهردار تهران به عنوان هم ائتلافی خود برای تصاحب ریاست قوه مجرییه رقابت کرد. با وجود همه بالا و پایین‌های مدیریت شهری در سه ماهه نخست سالی که گذشت، قالیباف به عنوان دومین شهرداری که برای هجرت از خیابان بهشت به ساختمان پاستور خیز برداشته بود، از تصاحب کرسی ریاست جمهوری بازماند و تجربه محمود احمدی نژاد تکرار نشد. ناکامی‌او در انتخابات البته در مقایسه با دیگر نامزدها چندان تلخ نبود، چراکه وی با کسب شش میلیون و 77 هزار و 292 رای در سکوی دوم بزرگترین رقابت سیاسی کشور ایستاد؛ هرچند که در چنین رویدادی، همه شرکت کنندگان به جز پیروز انتخابات، ناکام محسوب می‌شوند. ** انتخابات شهری، مغلوب فضای سیاسی همزمان با این رقابت سرنوشت ساز برای مدیریت و مدیران شهری، انتخابات شوراها نیز در فضایی کاملا سیاسی برگزار شد. وجود ده‌ها لیست انتخاباتی با عناوین گوناگون، موید استقبال کم نظیر از این رقابت بود. البته تحت تاثیر فضای سیاسی حاکم بر کشور و به ویژه پایتخت، اغلب لیست‌ها رسما به یک جناح خاص نسبت داده می‌شد که این امر قدری نگران کننده بود، چراکه اساسا بنیان شوراها اجتماعی بوده و جایگاه مناسبی برای کار سیاسی نیستند. تجربه انحلال نخستین دوره شورای شهر تهران در سال به دلیل تندروی‌های اعضایش که اگرچه جملگی از یک جناح بودند اما به دلیل سیاسی کاری موفق به مفاهمه سازنده نشدند و دولت اصلاح طلب وقت را به انحلال ناچار کردند، اهمیت جلوگیری از سیاسی کاری در انتخابات شوراها را دوچندان کرده بود. اما اگرچه حتی احمدی نژاد، رییس جمهور وقت نیز همچون بسیاری از گروه‌های اجتماعی و کارشناسان و فعالان حوزه شهری، به همزمانی 2 انتخابات شوراها و ریاست جمهوری اعتراض داشت، اما تجدید نظری در این تصمیم مجلس شورای اسلامی‌صورت نگرفت و در نهایت، رقابت شوراها نیز در یک فضای کاملا سیاسی در 24 خردادماه برگزار شد. جبهه اصولگرایان اصلاح طلب، ائتلاف حامیان شهر، ائتلاف خدمتگزاران آبادانی و پیشرفت، آبادگران امین فردا، ائتلاف متخصصان آذری زبان پایتخت، حماسه سازان ایران اسلامی، ائتلاف فجر آفرینان، ائتلاف متخصصان ایران اسلامی، گروه مهندسان اسوه، ائتلاف حامی‌جانبازان و معلولان شهر تهران، ائتلاف بزرگ شهر اخلاق، ائتلاف ترنم اندیشه‌های جوان و ائتلاف جهادگران نوسازی، تنها عناوین برخی از لیست‌های غالبا 31 اسمی‌شورای شهر بود که در کنار احزاب و گروه‌های شناخته شده ای نظیر جمعیت آبادگران ایران اسلامی، جنبش مهرورزی، اصلاح طلبان، جبهه پایداری، حزب اعتدال و توسعه، جبهه پیروان خط امام و رهبری و صدای ملت برای رقابت در انتخابات اعلام آمادگی کردند. اما در نهایت کرسی‌های پارلمان شهری پایتخت که نسبت به دوره گذشته حدود 2 برابر شده بود، باید تنها به 31 نفر از 1732 نامزد انتخابات شورای شهر تهران اختصاص می‌یافت. ** چهره‌های نامی‌انتخابات شورای شهر تهران عبدالرضا شیخ الاسلامی، حمید بهبهانی، محمدرضا اسکندری، محمدعلی آبادی، حجت الاسلام امیری فر، علی ذبیحی، پروین احمدی نژاد و بهمن شریف زاده از چهره‌های مطرح نزدیک به دولت احمدی نژاد بودند که در این رقابت حضور یافتند. حسین رضازاده، حمید سوریان، عباس جدیدی، آرش میراسماعیلی، حمید درخشان، محمد فنایی، بهنام ابوالقاسم پور از چهره‌های ورزشی و محمد عیوضی، عبدالحسین مختاباد، امین و امید زندگانی، احمد نجفی، حبیب الله کاسه ساز، افسانه بایگان، الهه رضایی و دانیال عبادی از چهره‌های هنری شرکت کننده در این رقابت بودند. استقبال بی سابقه هنرمندان و ورزشکاران از شرکت در انتخابات شورای شهر تهران و تشکیک در صحت و سقم این اقدام، حتی تا بعد از اعلام نتایج هم نقل محافل کارشناسی و رسانه‌های گوناگون بود؛ هر چند که شهروندان تهران در نهایت با انتخاب برخی از این چهره‌ها به عنوان نمایندگان خود در شورای شهر، به بحث‌هایی از این دست پایان دادند. نزدیکان شهردار تهران از جمله برخی معاونان سابق وی نظیر سید مناف‌هاشمی، وحید نوروزی و حسین کلخورانی هم با ثبت نام در انتخابات، پایگاه رای ویژه ای برای شهردار تهران تدارک دیدند. ** سیر تحولات آرایش سیاسی پارلمان شهری نتایج انتخابات شوراها روز دوشنبه 27 اردیبهشت اعلام و مشخص شد که از 16 کرسی شورای شهر به اصولگرایان و 14 کرسی به اصلاح‌طلبان اختصاص یافته است. عباس جدیدی نیز به عنوان چهره مستقل که البته نزدیکی او به اصولگرایان قابل کتمان نبود، انتخاب شد. با این وجود محمدمهدی مفتح با انتخاب به عنوان نماینده مجلس شورای اسلامی‌در انتخابات میاندوره ای، به عنوان یک چهره اصولگرا از شورای شهر انصراف داد و در نتیجه، نخستین عضو علی البدل یعنی مسعود سلطانی فر جایگزین وی شد. مهدی حجت هم که پیش از شروع کار شورای چهارم از سوی دولت برای مسوولیت معاونت میراث فرهنگی سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری انتخاب شد، از شورا انصراف داد و ولی الله شجاع پوریان، دومین عضو اصلاح طلب شورا به جای او نشست. آخرین تغییر ترکیب شورای چهارم نیز چندی پیش و هنگامی‌که مسعود سلطانی فر به عنوان رییس سازمان میراث فرهنگی به دولت رفت، رخ داد و علی صابری، سومین عضو علی البدلی بود که طی کمتر از 6 ماه فعالیت شورای شهر، رسما به کار گرفته شد. با توجه به اینکه صابری هم از لیست اصلاح طلبان به شورا راه یافته است، در ترکیب فعلی شورای شهر تهران 15 اصولگرا، 15 اصلاح طلب و البته یک عضو مستقل حضور دارند. ** برد میلیمتری مسجدجامعی از چمران آرایش سیاسی شورای شهر تهران در انتخابات رییس شورا و پس از آن شهردار اهمیت زیادی پیدا کرد. ترکیب مرزی اصلاح طلبان و اصولگرایان، پیش بینی نتیجه جلسه انتخاب رییس شورا و شهردار را بسیار دشوار کرده بود و اگرچه رایزنی اعضای شورای چهارم از مدت‌ها قبل از استقرار رسمی‌آغاز شده بود، اما فضا همچنان پر ابهام و رقابت بین اعضا در روزهای نخست، بسیار شدید و جدی بود. اما سرانجام در نخستین جلسه شورای چهارم در 12 شهریور ماه، مهدی چمران پس از 10 سال متوالی، با اختلاف یک رای و در شرایطی که آرای اعضا مخفی بود، صندلی ریاست را به احمد مسجدجامعی واگذار کرد. در ادامه این جلسه احمد حکیمی‌پور و مرتضی طلایی برای نایب رییسی شورا نامزد شدند، اما حکیمی‌پور برای ایجاد وحدت بیشتر در شورا به نفع طلایی کنار رفت و بدین ترتیب طلایی به عنوان یکی از چهره‌های شاخص اصولگرای شورا، نایب رییس شورای چهارم شهر تهران شد. ** رقابت محسن‌هاشمی و محمدباقر قالیباف 17 شهریور هم جلسه انتخاب شهردار به صورت غیرعلنی برگزار شد و دو کاندیدای اصلی اصلاح طلبان و اصولگرایان یعنی محسن‌هاشمی‌و محمدباقر قالیباف، با حضور در صحن شورا برنامه‌های خود برای اداره پایتخت در 4 سال پیش رو را ارائه کردند. جلسه انتخاب شهردار بسیار نفس گیر تر از چیزی بود که پیش بینی می‌شد. رضا تقی پور، سخنگوی شورا هر چند دقیقه به سراغ خبرنگاران می‌آمد و گزارش مختصری از آنچه در حال سپری شدن بود، ارائه می‌کرد. مرحله اول رای‌گیری برای انتخاب شهردار بی نتیجه بود، چراکه آرای هر دو کاندیدا 15 و یک رای سفید نیز اخذ شد که این مساله موجب تکرار رای‌گیری شد. چند دقیقه بعد سخنگوی با اعلام انجام رای گیری مجدد، از پیروزی قالیباف با کسب 16 رای در برابر 14 رای رقیب خبر داد و یک رای مخدوش نیز اخذ شده بود که بعدها مرتضی طلایی تاکید کرد که آن یک رای هم به نام محمدباقر قالیباف بوده اما به دلیل خط خوردگی و مخدوش بودن در شمارش آرا محسوب نشده است. هنوز جلسه انتخاب شهردار پایان نیافته بود که حرف و حدیث در خصوص اینکه چه کسی رای خود را تغییر داد، دهان به دهان میان خبرنگاران می‌چرخید. به محض اینکه مشخص شد الهه راستگو، عضو اصلاح طلب شورای شهر تهران که در دور اول رای ممتنع داده بود، در دور دوم به قالیباف رای داد. گفته می‌شود حسین رضا زاده که در دور اول به محسن‌هاشمی‌رای داده بود نیز، در دور دوم با رای ممتنع خود قصد تاثیرگذاری در سرنوشت انتخابات داشته است؛ هرچند که در نهایت با چرخش استراتژیک الهه راستگو عملا رضازاده نقش مهمی‌در انتخاب شهردار ایفا نکرد. ** استقلال رای، به اخراج راستگو از حزب کار منجر شد احمد دنیامالی هم که نام او علاوه بر لیست اصلاح طلبان، در برخی لیست‌های مطرح اصولگرایان وجود داشت، با توجه به سابقه بیش از 4 سال معاونت فنی و عمرانی شهردار تهران، یکی از ژنرال‌های کهنه کار قالیباف محسوب می‌شد و بر همین اساس رای خود را به قالیباف تقدیم کرده بود که این امر موجب انتقادات تند اصلاح طلبان از وی شد. اما فرد ذی نفوذی مانند دنیامالی طبعا تحت تاثیر چنین جریاناتی قرار نمی‌گرفت و شاید به همین خاطر بیشترین حملات پس از انتخاب شهردار، متوجه الهه راستگو بود. اصلاح طلبان که از وی به شدت گلایه مند بودند، راستگو را از حزب اسلامی‌کار اخراج و او را به مرور از محافل خود طرد کردند. اصولگرایان شورای شهر هم ضمن تاکید بر ضرورت پرهیز از سیاسی کاری در شورای شهر، از برخورد متحجرانه اصلاحات با الهه راستگو به خاطر استقلال رای وی، ابراز تاسف می‌کردند. در نهایت شکل گیری چنین فضای سیاست زده ای در مدیریت شهری، شهروندان را نگران تکرار خاطره تلخ انحلال شورای اول کرده بود. ** تجهیز صحن شورا به تجهیزات سامانه الکترونیکی رای گیری احمد مسجدجامعی، رییس جدید شورای شهر تهران اگرچه تلاش می‌کرد مشی اعتدال را در رفتار خود حفظ کند اما در ماه‌های نخست چندان از عهده اداره جلسات بر نمی‌آمد. طی این مدت بارها رای گیری درباره طرح‌ها و لوایح 2 بار یا بیشتر تکرار شد، چراکه هیات رییسه توان مدیریت صحیح رای گیری و شمارش آرا را نداشت. ضمن اینکه در نحوه بررسی طرح‌ها و لوایح نیز مدام میان اعضا و هیات رییسه اختلاف نظراتی وجود داشت که حتی چندی پیش موجب ترک صحن توسط مرتضی طلایی به نشانه اعتراض به چگونگی بررسی دستور جلسه شد. به هر حال شمار اعضای شورای شهر 2 برابر شده بود و این مشکلات تاحدی طبیعی می‌نمود، اما برای جلوگیری از این مسائل مقرر شد که صحن شورا به سامانه نوبت دهی و رای گیری الکترونیکی مجهز شود؛ اتفاقی که چند روز پیش از پایان سال و پس از گذشت شش ماه از عمر شورای چهارم شکل عینی به خود گرفت. در میان عملکرد ماه‌های نخست شورای شهر تهران شاید بیشتر از لوایح و طرح‌های اثربخش و کارآمد بتوان به تذکرات مکرر مرتبط و غیرمرتبط اعضای شورا با حیطه کاری شان اضافه کرد. اسماعیل دوستی با تذکرات آیین نامه ای اش شهره است و معمولا تا بحث درباره یک دستور گرم می‌شود، او با تذکر آیین نامه ای خود به رویه بررسی موضوع اعتراض می‌کند. ** مهمترین مصوبات شش ماه گذشته شورای شهر اما بی تردید مهمترین برنامه کاری شورای چهارم در شش ماه گذشته، بررسی و تصویب برنامه 5 ساله دوم شهرداری تهران و بودجه سال 1393 بوده است که با برگزاری جلسات فشرده و مستمر، پیش از پایان سال به سرانجام رسید. برنامه 5 ساله دوم شهرداری تهران 13 بهمن ماه سال گذشته به تصویب رسید و پرونده بودجه 15 هزار و 845 میلیارد تومانی شهرداری تهران که برش یک ساله برنامه میان مدت اداره پایتخت محسوب می‌شود نیز، در 11 اسفند ماه بسته شد. شورای شهری‌ها مدعی هستند که برنامه ای شاخص پذیر و قابل ارزیابی در هر لحظه از سال تدوین کرده اند که قضاوت درباره اینکه تا چه اندازه موفق بوده اند، سال آینده ممکن خواهد بود. ** بده و بستان دردسرساز شهرداری با میلیاردر معروف یکی از مهمترین وقایع سال 1392، باز شدن پای بابک زنجانی، سرمایه دار معروف و جوان به مدیریت شهری بود که هم اکنون بابت پرونده‌های نفتی اش موقتا در بند است. ماجرا از شکستگی لوله آب در کنار گود 40 متری متعلق به پروژه ساختمانی بابک زنجانی در خیابان ایران زمین آغاز شد. خوشبختانه در این حادثه به هیچ کس آسیب جانی نرسید اما خسارات زیادی به ساختمان‌های واقع در خیابان ایران زمین وارد شد. با انتشار این خبر در 11 مهر ماه سال 1392، شورای شهر تهران با حساسیت ویژه ای به موضوع ورود کرد و خواستار توقف اجرای پروژه مذکور شد. مجوز پروژه 27 طبقه ایران‌ زمین که این پروژه که توسط شرکت صتسا از زیرمجموعه‌های هلدینگ سورینت در حال ساخت بود و برای بابک زنجانی بسیار گران تمام شده بود، در 25 آذر ماه توسط شورای عالی شهرسازی و معماری کشور لغو شد. در واقع شورای عالی شهرسازی و معماری به ریاست آخوندی، وزیر راه و شهرسازی، مجوز صادر شده توسط کمیسیون ماده 5 شهرداری تهران را که به بابک زنجانی اجازه احداث این پروژه بزرگ را داده بود، لغو کرد. اما حتی این اقدام هم با دهن کجی بابک زنجانی مواجه شد و او در صفحه فیس بوک خود به لغو مجوز اینگونه واکنش نشان داد: «بعد دو سال که ٤٠٠ میلیارد تومان نقد گرفتند و رای کمیته داده‌اند و ٤٧٠٠٠ کامیون خاکبرداری شده و ٩٠٠ میلیون یورو هزینه شده، امکان این زورگویی‌های سیاسی وجود ندارد ... سورینت اجازه زورگویی و حرف غیرمنطقی به هیچ‌کس نخواهد داد و کسی نمی‌تواند حماسه اقتصادی موظف شده امسال را که به عهده مردم و سرمایه‌گذاران است به پوچی ببرد.» هرچند در عمل، کار اجرایی این پروژه موقتا متوقف شد و هنوز جلسات برای بررسی چگونگی حفظ حقوق مکتسبه مالک پروژه و پرداخت خسارت همسایگان آن در پی نشست زمین ادامه دارد. ** حساب و کتاب بابک زنجانی با شهرداری صفر است؟ اما ماجرای پروژه ایران زمین صورت مساله ساده ای نداشت، چراکه مراودات مالی شهرداری با میلیاردر معروف به این پروژه ختم نمی‌شد. آنگونه که حسین محمدپور زرندی، معاون مالی و اداری شهرداری تهران در پاسخ به سوالات خبرنگاران گفته است، بابک زنجانی چندی پیش برای پیمانکار پروژه بزرگراه طبقاتی صدر به خاطر بانکی که در مالزی داشت، ال سی گشوده و برخی تجهیزات و ماشین آلات مورد نیاز این پروژه را وارد کرده که رقم آن بالغ بر 40 میلیون دلار بوده است. پس از آن که موعد چک‌‌های پرداختی او بابت پروژه ایران زمین در منطقه 2 فرا رسید، چک‌های او وصول نشد چراکه وی بابت پروژه صدر از شهرداری طلبکار بوده است. پورزرندی با بیان اینکه هیچ تهاتری میان پروژه «ایران‌زمین» و «صدر» صورت نگرفته و در هیچ گوشه کاغذی نیز این تفاهمنامه قید نشده است، افزود: اختلاف بین شهرداری و زنجانی بر سر این است که او خواستار محاسبه نرخ ارز از زمان انعقاد قرارداد است، اما شهرداری معتقد بود نرخ ارز از زمان گشایش ال سی مشخص می‌شود. به همین خاطر چک‌های او وصول نشده است. اما تا این لحظه همه کش و قوس‌های یاد شده بی نتیجه بوده و هنوز تکلیف داد و ستدهای مالی صورت گرفته، سرنوشت گود 40 متری خیابان ایران زمین، چگونگی جبران خسارات مالی وارد شده به شهروندان همسایه پروژه و مواردی از این دست مشخص نشده است. ** افتتاح بزرگترین پل تکپایه طبقاتی کشور بهره برداری از بزرگراه طبقاتی صدر پس از گذشت 26 ماه از آغاز رسمی‌عملیات اجرایی در نهم آذرماه سال گذشته، یکی دیگر از رویدادهای مهم شهر تهران بود. ابر پروژه قالیباف اگرچه سر و صدای رسانه ای زیادی به پا کرد، اما با تغییر رویکرد شهرداری از حوزه عمرانی به سمت فعالیت‌های فرهنگی و اجتماعی در دور جدید مدیریت شهری، سهم کوچکی از اخبار شهرداری تهران در سال گذشته را به خود اختصاص داد. این پروژه اگرچه در روزهای نخست تاثیر چندانی در کاهش بار ترافیک عبوری نداشت، اما با حذف سفرهایی که تنها به قصد از بازدید بزرگترین پل تکپایه طبقاتی کشور توسط شهروندان انجام می‌شد، وضعیت ترافیک این منطقه به شکل قابل ملاحظه ای بهبود یافته است. ** تاسف بار ترین حادثه سال اما بی تردید بدترین و تاسف بار ترین واقعه ای که شهر و مدیریت شهری تهران در سالی که گذشت، با آن مواجه شدند، حادثه آتش سوزی یک ساختمان 5 طبقه متعلق به یک تولیدی پوشاک واقع در خیابان جمهوری و مرگ دو زن کارگر کارگاه، به دنبال سقوط از این ساختمان در روز 29 دی ماه همزمان با سالروز میلاد پیامبر اکرم (ص) بود. این دو زن که به دلیل ترس از آتش از پنجره طبقه پنجم آویزان شده بودند، به دلیل ناتوانی در استقرار مستحکم به پایین پرت شده و جان باختند. بعد فاجعه بار این حادثه معطوف به خرابی نردبام و باز نشدن آن در محل حادثه بود. ** ماجرای نردبام مقصر حادثه اگرچه یکی از این دو زن پیش از رسیدن ماموران آتش نشانی به محل حادثه سقوط کرده بود، اما آتش نشانی به دلیل فقدان تجهیزات سالم برای امدادرسانی فرصت نجات دومین فرد را هم از دست داد. هیچ اقدامی‌هم برای استفاده تشک نجات صورت نگرفته بود که بعدها مجتبی عبداللهی، معاون خدمات شهری شهردار تهران مدعی شد اصلا امکان استفاده از تشک در محل وقوع حادثه وجود نداشته است. این در حالیست که به اذعان بسیاری از کارشناسان، فضای مقابل ساختمان کاملا برای استقرار تشک کافی بوده است. معاون شهردار تهران همچنین گفته بود که سرویس تایم نردبام یاد شده تمام نشده بود و باز نشدن آن صرفا یک اتفاق بوده است... . گزارش علت حادثه هم دو هفته بعد از وقوع آن توسط سازمان بازرسی شهردار تهران منتشر شد. مشابه این گزارش نیز از سوی وزارت کشور تهیه شده و هر دو گزارش به قوه قضاییه ارسال شده است. به گفته قالیباف، با ارسال این گزارش‌ها به قوه قضاییه، این قوه درباره اینکه آیا جرمی‌رخ داده یا خیر، تصمیم‌گیری و اعلام نظر خواهد کرد. ** عذرخواهی قالیباف پس از دو ماه شورای شهر تهران هم چند جلسه را به بررسی این حادثه و مسببان آن اختصاص داد و سرانجام پس از گذشت 2 ماه از وقوع حادثه، شهردار تهران در جمع آتش نشانان از خانواده جان باختگان و همین طور شهروندان به خاطر وقوع حادثه مذکور عذرخواهی کرد. ............................................... * گزارش از نجمه رجب
ارسال نظر: