تهیه کننده "شب‌های روشن": بدون مردم در قاب تلویزیون جایی نداریم

به گزارش خبرنگار «نسیم»، «شبهای روشن» نام ویژه برنامه شبانگاهی ماه مبارک رمضان شبکه دو است که به واسطه بهره‌گیری از ایده‌های جدید در شیوه اجرا توانسته مخاطبان تلویزیون را با خود همراه کند. این برنامه هر شب از ساعت 5 دقیقه بامداد با هدف ترویج فضایل اخلاقی ، توجه به صله رحم، ترویج سنت اطعام و کمک به نیازمندان، افطاری های ساده و مواردی از این دست روی آنتن می رود. «شبهای روشن» که در گروه امور اجتماعی شبکه دو تولید می شود، از فرم و اجرای متفاوتی نسبت به دیگر برنامه تلویزیونی برخوردار است و می کوشد تصویر صمیمانه ای از سبک زندگی ایرانی اسلامی ارائه کند. با پیام ابراهیم پور (تهیه کننده) درباره این برنامه ترکیبی به گفت و گو نشستیم. *آقای ابراهیم پور! ایده و طرح ساخت برنامه «شب های روشن» چگونه شکل گرفت؟ ساخت مستند ـ ترکیبی‌ در تلویزیون دغدغه‌ من است، همیشه دوست داشتم و تلاش کردم فضای مستند را وارد برنامه های پلاتومحور و ترکیبی کنم. چون معتقدم اگر زندگی در برنامه هایمان جریان پیدا کند، مردم بیشتر با رسانه ارتباط برقرار خواهند کرد. «شبهای روشن» با همین رویکرد و نوع نگاه کلید خورد، این برنامه از سال 91 تا امروز در ماه مبارک رمضان خانواده های شریف ایرانی را در شب نشینی خودمانی‌ای گردهم می آورد و با آنها درباره موضوعات مختلف دینی و اجتماعی گپ می زند. *و در طول این سالها با چه تغییراتی همراه بوده؟ برنامه ما برنامه شلوغی است، ‌بنا بر این به تنوع آیتم ها خیلی فکر می کنیم. ما پارسال تجربه «پشت بام» را به محیط «پارک شفق» منتقل کردیم و هر شب میزبان ساکنین محله یوسف آباد بودیم اما این تغییر نظر گروه تولید را تامین نکرد. لوکیشن بزرگتر،‌ شلوغی فضا و همه اینها تولید را برای ما سخت کرده بود و علاوه بر این به کیفی تر شدن برنامه هم منجر نشد. به همین دلیل اهالی «شبهای روشن» تصمیم گرفتند امسال با یکسری آیتم های جدید دوباره به پشت بام برگردند. قرائت صلوات خاصه امام رضا (ع)،‌ افطاری ساده روی پشت بام و‌ نقالی هم از بخش هایی هستند که امسال به این برنامه اضافه شدند. *انتخاب لوکیشن «پشت بام»،‌ طراحی دکور، تعدد مهمان ها و نوع اجراها از ویژی هایی است که «شبهای روشن» را از دیگر برنامه های مشابه متمایز کرده،‌ اما ‌تصور نمی کنید همین عوامل و شلوغی ها باعث تشویش ذهن مخاطب بشود؟ مدل در استودیو نشستن و پا روی پا انداختن برای من جذابیتی ندارد. برنامه تلویزیونی قرار است دیداری باشد و این دیدن با پویایی خلاقیت و حرکت درون صحنه همراه است. رو به دوربین حرف‌زدن‌ها، مستقیم صحبت کردن‌ها و با حضار مثل آکسسوار صحنه برخورد کردن، از ایراداتی بود که من همیشه در برنامه‌های ترکیبی می‌دیدم و سعی می‌کنم در برنامه های خودم تکرارشان نکنم. درست یا غلط! شیوه‌ای را در برنامه سازی در پیش گرفته‌ام و دارم برای آن مبارزه می‌کنم که در آن مردم عنصر اصلی برنامه هستند و خودشان اتفاقات را رقم می زنند چون باور دارم بدون آنها ما در قاب تلویزیون جایی نداریم. در «شبهای روشن» با حضور مردم زندگی جریان دارد، تلاش کردیم تا به میهمانان و کارشناسان و... برنامه اعتماد کنیم و اجازه بدهیم بدون هماهنگی قبلی در انتخاب، دیالوگها و... آنها، خودشان باشند و بتوانند به ابراز نظر و عقیده بپردازند؛‌چون برای عنوان «زنده» رسانه ارزش قائل‌ایم و معتقدیم وقتی تازگی و بکر بودن و لحظه به لحظه حرف زدن در فرم خودش را نشان بدهد،‌ آن وقت می توانیم ادعا کنیم حرمت برنامه زنده را نگه داشتیم. این برنامه هر شب با حضور 100 نفر از شهروندان شب نشینی صمیمانه را رقم می زند. دورهمی‌ای که مهمان و خواننده خاص ندارد و لحظه های ناب آن یا همین مردم عادی می گذرد. اما خب نقدهایی هم به کار وارد است،‌ به هر حال «شبهای روشن» سبک تازه ای در برنامه سازی تلویزیون است و نیاز به آزمون و خطا دارد. از طرفی من تهیه کننده قطعه ای از پازل نور و تکنیک و صدا بردار و کارگردان و..هستم و همه این عوامل در خوب دیده شدن یک برنامه تلویزیونی موثرند. *از انتخاب رسالت بوذی به عنوان مجری راضی هستید؟ کاملا! ‌بدون اغراق بگویم، رسالت بوذری یک انتخاب مناسب در عرصه اجرای برنامه مذهبی و اجتماعی و یک روحانی زاده باسواد در حوزه دین است. به شخصه یکی از نقاط قوت این برنامه را اجرای خوب بوذری می دانم. *از موضوعات طرح شده در شبهای روشن بگویید،‌ کارشناسان مذهبی برنامه چطور انتخاب می‌شوند؟ در سری جدید با توجه به رسالت اصلی شبکه دو بحث های ما رویکرد اجتماعی‌تری پیدا کرده،‌ تم اصلی این برنامه یک روحانی است و از میان افرادی انتخاب می شود که روابط اجتماعی و مسائل ارتباطی را خوب می‌شناسد. کارشناسان مذهبی که به شبهای روشن دعوت می شوند افرادی جوان،‌ با سواد و دارای لحنی صمیمی و تاثیر گذار هستند و می توانند به خوبی با مخاطبان تلویزیون و به ویژه میهمانان حاضر در برنامه ارتباط برقرار کنند. ارتباط کارشناس با میهمانان استودیو موضوعی بود که برای ما بسیار اهمیت داشت،‌چون باور داریم که حس برنامه از طریق حضار به پشت دوربین منتقل می‌شود و اگر ما در قدم اول موفق نباشیم، ‌مخاطبان تلویزیون هم از ما راضی نخواهند بود.