نقدی بر برنامه های مناسبتی تلویزیون؛
شابلونتان را عوض کنید دوستان!
اینکه در مناسبتهای مختلف از عید نوروز گرفته تا ماه رمضان و شب یلدا یک تیپ ویژه برنامه تکراری و منطبق بر یک الگوی خاص در رسانه ملی روی آنتن می رود از کجا نشات گرفته است؟
به گزارش « نسیم آنلاین »، سایت فرهنگ نیوز نوشت:
اینکه همه هنر برنامه سازان تلویزیون ما شده است استخدام یکی دو مجری و دعوت از یک سری چهره هنری-ورزشی و پرسیدن سوالات مناسبتی از این چهره ها به همان سبک و سیاقی که در مجلات سبک زندگی می بینیم واقعا تعریف مناسبی از تولید "ویژه برنامه" برای رسانه ای است که نام ملی به خود گرفته؟ اگر بنا بوده تلویزیون که عنصر اصلی اش تصویر متحرک است و نه صدا همان کاری را کند که از سالها پیش در رادیو و مدتها قبلتر در مجلات صورت می گرفت اصلا چه دلیلی وجود دارد برای صرف بوجه چشمگیر جهت تولید چنین برنامه هایی؟
رقابتی برای رونویسی از دست همشب یلدای امسال هم رقابت برای تولید چنین ویژه برنامه هایی را در شبکه های مختلف دیدیم؛ رقابتی که بخاطر تلاش یکی از برنامه ها برای دعوت از یک بازیگر سینما، سرنوشتی کمیک هم پیدا کرد. مشخص نبود چرا تولیدکنندگان چنین برنامه هایی همه هم و غم شان را گذاشته بودند بر سر حضور چهره هایی از سینما و موسیقی تا وقتی یکی از این مهمانان جواب منفی می دهد یا مدیران بالادستی سیما اجازه حضور وی را ندهند همه نقشه هایشان برای سورپرایز مخاطبان نقش بر آب شود.
عقبه این برنامه ها کجاست؟اگر بخواهیم عقبه تولید چنین برنامه هایی را مرور کنیم شاید بیش از همه شباهت با الگویی را ببینیم که در برخی شبکه های فارسی زبان لس آنجلسی متداول است. شبکه هایی که عمدتا با کارمندانی کمتر از تعداد انگشتان دو دست اداره می شوند و چاره ای ندارند جز آن که بخش عمده آنتن شان در مناسبتهایی مانند نوروز را با گپ و گفتهایی پر کنند که مدیران شبکه با برخی هنرمندان خارج نشین دارند.
اما در رسانه ملی چرا باید چنین ویژه برنامه هایی را شاهد باشیم؟؟؟درست است که چنین برنامه هایی در صورت گپ و گفت صریح با مهمانان می توانند برای مخاطب جذاب باشند اما چرا باید چندین شبکه با هم و منطبق با یک الگوی ثابت به تولید چنین برنامه هایی بپردازند؟ درست مثل این است که چند سریال با فیلمنامه هایی که بیشتر از پنجاه درصد آنها شبیه به همند در شبکه های مختلف تولید شوند! آیا اسم این موازی کاری نیست؟ و آیا ناظران حاضر در رسانه ملی حواس شان به این موازی کاری نیست؟
فرصتی برای کارآموزی؟از آن گذشته چرا تهیه کنندگانی که به تولید چنین برنامه هایی گمارده می شوند اغلب تازه از راه رسیده و فاقد رزومه مشخص در برنامه سازی هستند؟ آیا ویژه برنامه های تلویزیون محلی برای سعی و خطا و کارآموزی است که کم سن و سالهایی که در فضاهای اشتراکی مدام رسانه ملی را تحقیر می کنند، از تولید برنامه آن هم برنامه های کلیشه گرا برای آن سردرمی آورند؟ یلدا را که پشت سر گذاشتیم اما پیش رویمان جشن های دهه فجر است و پس از آن هم عید نوروز. به نظر می رسد رسانه ملی نیاز دارد به یک بازبینی کامل در روند تولید ویژه برنامه هایی که بناست برای این دو مناسبت تولید شود؛ امید که بتواند..