ماجرای جالب کنیزی که توسط امام حسن (ع) آزاد شد
امام حسن (ع) در برابر هدیه ای کم ارزش، کنیزی را آزاد کرد.
به گزارش حوزه قرآن و عترت گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان؛ یکى از راویان اخبار درباره ادب برخورد امام حسن بن على (ع) مى گوید: من نزد امام حسن بن على علیه السّلام بودم. کنیزى بر آن حضرت وارد شد و دسته گلى تقدیم آن حضرت کرد. حضرت فرمود: «أنْتِ حُرُّ لِوَجْهِ اللَّهِ تَعالى» تو براى خدا آزادى! به این ترتیب حضرت در برابر اهداى یک دسته گل این کنیز را براى همیشه آزاد کرد.
عرض کردم: او فقط یک دسته گل به شما داد که قیمت چندانى ندارد و شما او را آزاد کردید. إمام در پاسخ فرمود: «(هکذا) أدَّبَنی اللَّهُ تَعالى» خداوند اینگونه مرا تربیت کرده است! سپس امام آیۀ شریفۀ: «وَ إِذا حُیِّیتُمْ بِتَحِیَّةٍ فَحَیُّوا بِأَحْسَنَ مِنْها أَوْ رُدُّوها» (ألنّساء: 86*) را تلاوت فرمود و افزود: اینکه خدا فرموده به صورت بهتر پاداش دهید بهتر از آن همین بود که او را آزاد کنم.
آن دست پرکرامت از بین نرفته است، امروز هم وجود دارد. "ارادتی" بنما تا «سعادتی»ببری!
منبع: کتاب پیام امام أمیرالمؤمنین علیه السّلام، جلد 12، صفحۀ 379
پی نوشت: * و هنگامى که کسى به شما تحیّت گوید پاسخ آن را به طور بهتر دهید یا (لا أقل) به همان گونه پاسخ گویید! «تحیّت» در لغت از مادّۀ «حیات» و به معنى دعا کردن براى حیات دیگر است، ولى معمولا از این کلمه، هر نوع اظهار محبّتى که افراد بوسیله سخن، نسبت به یکدیگر نمایند، می توان برداشت کرد همچنان که إظهار محبّت هاى عملى نیز در مفهوم «تحیّت» داخل است.
منبع: باشگاه خبرنگاران جوان
مسئولیت صحت اخبار ارائه شده به عهده منبع خبر بوده و این رسانه صرفاً رسالت اطلاعرسانی خود را در این رابطه انجام میدهد.