جشنواره کن چرا این بار به ژاک اودیار ادای دین کرد؟

کدخبر: 1003082

ژاک اودیار همان فیلمسازی است که با فیلم "یک پیامبر" در سال ۲۰۰۹ کوشیده بود روند تبدیل شدن یک جوان عرب مسلمان به یک سردسته گروه شبهه مافیایی را با ارجاعاتی خاص مشابه رشد یک پیامبر در جامعه ا‌ش بنمایاند

گروه فرهنگی «نسیم»؛ برنده نخل طلای شصت و هشتم کن سابقه ساخت فیلمی با عنوان یک پیامبر را در کارنامه خود دارد که خصوصیات کاراکتر اول آن یک عرب مسلمان است و ارجاعاتی به برخی خصوصیات پیامبر مکرم اسلام (ص) دارد. گفته می شود که «ژاک اودیار» در ساخت فیلم جدیدش به نام دیپان که شب گذشته توانست جایزه نخل طلای شصت و هشتمین جشنواره فیلم کن را به خود اختصاص بدهد از کتاب نامه‌های ایرانی اثر مونتسکیو اندیشمند علوم سیاسی فرانسوی الهام گرفته است. ژاک اودیار با فیلم «یک پیامبر» جایزه ویژه هیئت داوران کن را از آن خود کرده بود و در سال 2012 نیز با فیلم «استخوان و زنگار» نامزد نخل طلا بود. فیلم پیشین این کارگردان فرانسوی؛ یک پیامبر؛ درامی جنایی است و به دلیل دیالوگهای ناپسند؛ خشونت و بعضی صحنه‌های جنسی درجه سنی R گرفت که فیلم را برای افراد زیر ۱۸ سال محدود کرد. شخصیت اصلی آن فیلم عرب جوانی به نام مالک است که به دلیل کشتن فجیع یک مرد به زندانی در فرانسه منتقل می‌شود و در آنجا وارد یک باند مافیایی شده و به مرور به قدرت می‌رسد. قتل ریب توسط مالک صحنه‌های خشونت باری را در فیلم رقم می‌زند که در تاریخ سینما کمتر فیلمی این قدر عریان، خشونت انسانی را به تصویر کشیده است. روح ریب در ادامه زندگی دست از سر مالک برنمی دارد و آیاتی که ریب در مدت زمان 40 روز و 40 شب در زندان به صورت روح (یا توهم!) بر مالک می‌خواند اولین آیاتی است که جبرئیل بر پیامبر اسلام (ص) خوانده است. مالک در فیلم «یک پیامبر» یتیم است و سواد خواندن و نوشتن ندارد؛ به او وحی می شود؛ برای همکیشانش به یک رهبر تبدیل می شود و از هیچ به این جایگاه می‌رسد و راه پیشرفتش نیز از طریق خشونتی است که کمتر در سینما به این شکل تصویر شده است و عنوان فیلم نیز بیش از هر چیز گویای مفهومی است که سازنده سعی در القای آن به مخاطب دارد. فرانسه به عنوان کشوری که به خاطر روابط تاریخی‌اش با بخشی از جهان عرب، بیشترین جامعه‌ مسلمانان را در اروپای غربی در درون خود جای داده است و اسلام بعد از مسیحیت دومین دین این کشور محسوب می‌شود بستر اتفاقاتی است که در فیلم پیشین این فیلمساز فرانسوی می افتد. همه‌ این‌ها در حالی است که تبلیغات ضداسلامی، سعی می کند در نظر فرانسوی‌ها اسلام را با بنیادگرایی یکی کند. نگاه نژادپرستانه فرانسوی‌ها به اعراب و اعتقاد آن‌ها مبنی بر این که بخش عمده‌ بزهکاری را در فرانسه اعراب انجام می دهند در فیلم «یک پیامبر» هم نمود دارد. جشنواره فیلم کن دو دوره گذشته نیز نخل طلا را به فیلمی با مضمون همجنسرایانه اختصاص داده بود و سال گذشته نیز به یک فیلمی از کشور ترکیه روی خوش نشان داد و نخل طلایش را به فیلم خواب زمستانی نوری بیلگه جیان ترکیه ای اعطا کرد که داستان کاراکتری را روایت می کند که در یک کشور اسلامی نه فقط عشق، ‌که آرزوها و ایده‌آل‌هایش را هم از دست داده‌ است. نسیم چندی قبل در قالب یادداشتی با عنوان «جشنواره کن به چه فیلمهایی نخل طلا می دهد» به رویکردهای مدیریت شده این فستیوال معتبر غربی اشاره کرده بود.

ارسال نظر: