نسخه علاج هفت همان حلقه مفقوده سینماست

کدخبر: 1014921

گزارش «نسیم» از بایسته‌های اجرای سری جدید برنامه هفت/ مدیران سیما همواره می‌‌پندارند اقتضای اجرای برنامه‌‌هایی با موضوعات جدی اجرای خشک و بدون انعطاف بوده و این به یک کلیشه ذهنی تبدیل شده است

گروه فرهنگی «نسیم»-«برنامه هفت به تدریج مسیر خود را اشتباه رفته و بیشتر به گزارش وقایع روز و اتفاقات سینمایی پرداخته و آن اثر گذاری که مدنظر است را روی سینما نداشته است» این جمله را به تازگی غلامرضا میرحسینی، مدیر شبکه سوم سیما بر زبان آورده و گمانه زنی درباره تغییرات وسیع در این برنامه را موجب شده است. برنامه ای که توسط فریدون جیرانی بنیان گذاشته شد و توانست خیلی زود جای خود را در میان سینمادوستان باز کند.

در حالی که قرار بود دوم مرداد برنامه سینمایی هفت از شبکه سه پخش شود اما در روزهای اخیر اخباری پیرامون تعویق مجدد پخش این برنامه شنیده می‌شود که مدیر شبکه سه سیما این موضوع را تأیید کرد.

هفت تنها برنامه سینمایی بود که توانست پس از سالیانی که سینما از نعمت یک برنامه قابل دفاع تلوزیونی محروم بود مخاطبان جدی سینما را به خود جذب کند و البته این موفقیت بر پایه مجری بنا شده بود که به اعتبار حضور عملگرایانه اش از دانش کافی در حوزه سینما برخوردار بود و قدری هم نبوغ کاریزماتیک را چاشنی اجرای خود می کرد.

برنامه هفت به اعتبار مجری اش جذاب خواهد بود

گرچه سری اول برنامه هفت تنها به اتکاء مجری و کارشناسش ظرفیت جذب مخاطب را داشت ولی جیرانی آنقدر هوشمند بود که از کاریزمای فراستی با وجود اختلاف نظر بسیار کنار خود بهره ببرد و به همراهی با او بخشی از بار جذابیتهای لازم یک برنامه سینمایی را محقق کند.

جیرانی به لحاظ خاستگاه فکری اصطلاحا در جرگه روشنفکران جای می گرفت اما در طرف مقابل وزنه ای به نام مسعود فراستی هم وجود داشت که با لحن صریح و بی تکلف خود ترازوی هفت را متعادل کند تا یک کفه سنگینی نکند و همین تعادل باعث شده بود تا برنامه هفت از تمام طیفهای فکری بیننده داشته باشد و حتی از عموم مردم هم یارگیری کند.

اصولا اقتضای یک برنامه سینمایی استفاده هوشمندانه از جذابیتهای آرتیستیک است. مجری برنامه ای مانند هفت باید از حداقل قابلیتهای یک به اصطلاح شومن برخوردار باشد چیزی که جیرانی تا حدی از آن بهره می برد و فراستی هم آنرا تکمیل می کرد. در همه دنیا مردم به اعتبار مجری پای برنامه های تلوزیونی می نشینند و برای آن وقت می گذارند. در واقع لزوم بهره بردن از چاشنی سرگرم کنندگی در برنامه های جدی عنصری است که با وجود تجربیات بسیار همچنان جای خود را در ذهن مدیران سیما باز نکرده است و مدیران محترم می پندارند یک برنامه با موضوع جدی اصولا باید خشک اجرا شود. همین باعث شده تا برخی برنامه‌های سیما با وجود بهره بردن از موضوعات جدی و چالشی رغبتی را برای بیننده عام ایجاد نکنند و به طور طبیعی طیف مخاطب خود را کاهش داده و اثرگذاری محدودی هم داشته باشند.

اجرای کلیشه وار گبرلو و قهر مخاطبان

البته هفت در زمان جیرانی هم یک برنامه مطلوب سینمایی نبود و با وجود نقاط قوت، ضعفهایی هم داشت اما به جای تبدیل نقاط ضعف به قوت، مجری و کارشناس برنامه تغییر کرد و گبرلویی سکان دار شد که در نهایت خشکی و عدم انعطاف روی صندلی هفت نشست و مخاطبان باید جمعه شبها شمایل شخصی را به نظاره می نشستند که گویی چالش با میهمان برنامه از دستور کار او خارج شده و با کت و شلواری اتو کشیده و ژستی عصا قورت داده تنها حکم یک گزارشگر معمولی را داشت که سوالهایی کلیشه ای می پرسید و به پاسخهای کلیشه ای نیز بسنده می کرد.

معلوم نیست روحیه محافظه کارانه و بیش از حد آرام محمود گبرلو عامدانه و فکر شده از سوی مدیران پیشین انتخاب شد یا خیر اما ظاهرا مدیران جدید به این جمع بندی رسیده اند که گبرلو برای اجرای هفت بیش از حد معمولی است.

البته مدیر جدید شبکه سه به تازگی به این هم اشاره کرده که قطعاً برنامه هفت تعطیل نمی‌شود بلکه برای اصلاح رویکرد و تعیین رویکردهای جدید تا فصل پاییز پخش نمی‌شود و تلاش دارند قبل از فصل پاییز و در شهریور ماه پخش این برنامه را با رویکرد جدید آغاز کنند .

سینما اگر مخاطب نداشته باشد هنری بی تاثیر است به همان نسبت برنامه سینمایی هفت نیز ابتدا نیاز به رعایت حداقل قواعد جذابیت برای همراه کردن مخاطب دارد تا پس از آن روی محتوا چالش کند و بدیهی است که رمز توفیق آن چیزی جز این نیست.

تا زمان آغاز پخش مجدد هفت پیش بینیها تنها در حد گمانه زنی باقی خواهند ماند اما اگر قرار است ستون خیمه سینما راست شود و از شرایط رکود یا بحران فعلی به درآید وجود یک برنامه جامع و کامل سینمایی در تلوزیون ضرورتی انکارناپذیر است.

ارسال نظر: