سهراب پورناظری: خانه موسیقی با شکل ایده‌آل خود فاصله دارد

به گزارش خبرنگار «نسیم»، در ابتدای این نشست پورناظری با اشاره به اتفاقات پیش آمده در نقد خانه موسیقی گفت: همه ما می دانیم وضعیت نهادهای صنفی در مملکت ما به چه شکل است که خانه موسیقی نیز مستثنی از این مسئله نیست و با شکل ایده آل اش فاصله دارد. در حوزه فرهنگ و هنر ، ضعیف ترین نهادهایی که همیشه ضربه پذیر بوده اند حوزه موسیقی در سبک های مختلفش است. وی ادامه داد: من به عنوان کسی که سه سال با خانه موسیقی مراوداتی داشتم و نیز به عنوان یکی از مشاوران شورای مشورتی در این نهاد حضور داشتم معتقدم اگر ضعفی در کل صنف موسیقی وجود دارد باید در فضای خود موسیقی و خانواده خود این هنر حل شود. اگر نقد و انتقادی است در فضای خود موسیقی حل شود نه اینکه فضایی بسازند که مورد سوء استفاده برخی افراد قرار گیرد که نه تنها هیچ خدمتی به موسیقی نکرده اند بلکه آن را محدودتر نیز کرده اند. این آهنگساز افزود: ما باید اختلافات را در خانه حل کنیم و معتقدم این روندی که موزیسین ها انتخاب کرده اند درست نیست. چرا که یکسری از این افراد مسئولین خانه موسیقی هستند که باید پاسخگوی دوره مدیریتی شان باشند و برخی دیگر دوستان معترض نیز در گذشته منصبهای دولتی داشتند که فکر می کنم همچنان دغدغه شان پشت میز نشستن است. این نوازنده کمانچه بیان داشت: موسیقی ما مشکلات کلانی دارد و این مسیر نقدی که هم اکنون ایجاد شده تنها به موسیقی ضرر می زند. وی در ادامه گفت: من دفاع تمام قد از خانه نمی کنم چرا که همه انتقاداتم را سه سال پیش در دفتر رئیس این نهاد صنفی مطرح کردم اما معتقدم راهش این نیست که علیه خانه موسیقی گردهمآیی برگزار کنیم. من حاضرم همراه منتقدان در خود خانه موسیقی انتقادات را بیان کنیم. اما این راه را درست نمی بینم. من همه جوره و تمام قد از خانه موسیقی حمایت می کنم و تمام قد در مکان خانه موسیقی نیز از این نهاد انتقاد می کنم. سهراب پورناظری در بخش دیگری این نشست به اختلافات خود با پیروز ارجمند مدیر اسبق دفتر موسیقی وزارت ارشاد اشاره کرد و سپس در خصوص روند شکل گیری آلبوم شبگرد کولی باد گفت: آشنایی من با روبیک آروتزیان به اجرای مشترکمان در آمریکا مربوط می شود. در آن کنسرت از ایشان خواستم که با ساز دودوک با ما همراه شوند. از همان اجرا فضایی بین دودوک او و تنبور من ایجاد شد و در نهایت منجر به شکل گیری چنین اثری شد که در مقام اصفهان و نوا اجرا شد. به طور کلی آنچه در بداهه نوازی می بایست اتفاق بیفتد در این آلبوم تا حدی رخ داده که امیدوارم سر فصلی برای تنبور باشد. این آهنگساز با اشاره به ضبط آلبوم«شبگرد کولی باد» در لس آنجلس گفت: این اثر سال 1389 در لس آنجلس ضبط شد که برآیندش 40 دقیقه اثر است. روبیک آروتزیان نوازنده ارمنی برداشت هایی از موسیقی ایرانی داشت و پیوندهایی نیز می زد من نیز همین طور و فکر می کنم خطوط مشترک در این کار دیده می شود که برآمده از احساس ما در یک برهه زمانی است. این نوازنده تنبور در بخش دیگری از صحبت های خود با اشاره به آلبوم آرایش غلیظ گفت: این اثر به هیچ وجه آلبوم مستقل من و همایون شجریان نبوده و تنها موسیقی فیلم است . من هیچ ادعایی نیز نسبت به موسیقی اش نکرده ام اما معتقدم موسیقی ای که اینقدر درباره آن صحبت می شود قطعا ویژگی هایی دارد که شنیده شده است. به عقیده من نباید در خصوص جایگاه های ژانرهای موسیقی و جدی و غیر جدی بودن آنها صحبت کنیم چرا که موسیقی به قدری بیچاره است که تنها با این حرفها به آن ضربه می زنیم. پورناظری با اشاره به آلبوم مشترک خود و همایون شجریان که طی ماه های آتی منتشر می شود ، اظهار داشت: در این اثر ریشه هایی از موسیقی که مدنظر من است شنیده می شود ولی من خودم را بیشتر در بداهه نوازی و نوازندگی و ساخت قطعات بی کلام در موسیقی دستگاهی می بینم. من در اصل نوازنده کمانچه، تنبور و آهنگساز موسیقی دستگاهی هستم و به هیچ وقت در کنسرت هایم به سازی که می زنم فکر نمی کنم چرا که صددرصد بداهه نوازی می کنم.