"هنر و تجربه" گذرگاه یا توقفگاه!؟

گروه فرهنگی «نسیم»-جواد محرمی- رئیس سازمان سینمایی به تازگی در گفت و گو با روزنامه شرق در اظهار نظری قابل تامل عنوان کرده که جهان سینمای ایران را با هنر و تجربه می شناسد.

بر اظهار نظر رئیس سازمان سینمایی به عنوان یک سلیقه شخصی حرجی نیست اما اگر این نگاه یک گرایش در کلان سینمای کشور باشد نگران کننده است.

ایجاد گروه سینمایی هنر و تجربه به انگیزه بستری برای سینماگران غیرحرفه ای و مهملی برای دیده شدن آثار فعالان آماتور و پشتیبانی و هدایت برای ورود به عرصه سینمای حرفه ای می تواند قابل تقدیر و تشکر باشد. در واقع هنر و تجربه می تواند مجرای خوبی برای ورود سینماگران آماتور به فضای حرفه ای سینما باشد.

اما اگر قرار باشد سینمای آماتور و نابالغ هنر و تجربه به عنوان سینمای هدف و استراتژی طراحی و دنبال شود باید منتظر عواقب سوءیی بود که در بلند مدت گریبانگیر سینمای کشور می شودو حاصلی برابر با فاجعه خواهد داشت.

پی گیری چنین گرایشی در مدیریت کلان سینمای ایران به عنوان یک استراتژی در بلند مدت سینمای ایران را به سینمایی اخته تبدیل می کند که حتی توان گذر از مرحله کودکی به بلوغ را نخواهد داشت.

به عبارت دیگر نگاه به سینمای هنر و تجربه در سینمای ایران به عنوان یک استراتژی خطای بزرگی از سوی سازمان سینمایی محسوب می شود.

رویکردی غفلت زا که ناشی از عدم فهم سینمای حرفه ای و جایگاه آن در جهان است و برنامه ریزی و طراحی دشمن برای ورشکسته کردن سینمای مخاطب پسند و مردمی را نادیده می گیرد.

این رویکرد با اتخاذ نگرشی ساده انگارانه، روی خوش محافل محدود جشنواره ای که در غیبت مردم صورت می گیرد را جدی و اثر گذار محسوب می کند.

البته مشخص نیست تعریف و کاویژه سینمای هنر و تجربه از نگاه رئیس سازمان سینمایی دقیقا چیست! بر این اساس این هشدار برادرانه و دلسوزانه به متولیان سازمان سینمایی در اولویت بخشی به سینمای نابالغ هنر و تجربه لازم به نظر می رسد.

هنر و تجربه اگر محل درآمد سینما را به جای گیشه جوایز جشنواره های خارجی بداند سینمای ملی را به طور خودکار در فرآیندی قرار خواهد داد که تحت کنترل بیگانگان درآید.

سینمایی که فیلمسازان جوان ایرانی را برای دریافت جایزه های جشنواره های خارجی تربیت می کند و آنان را از اهمیت گیشه و دیده شدن اثرشان توسط مردم غافل نگه می دارد در واقع با پول ملت آموزشگاهی جهت مقاصد ناتوی فرهنگی است.

نگاه به هنر و تجربه به عنوان هدف در دراز مدت سینمای ایران را به سینمایی اخته تبدیل می کند.

در یک کلام،هنر و تجربه گذرگاه خوبی است اما توقفگاه مناسبی نیست.