نشست‌های جشنواره از دست مافیای نقد خارج می‌شود؟

گروه فرهنگی « نسیم آنلاین »- در سالهای اخیر برگزاری نشستهای نقد و بررسی بعد از نمایش فیلمها در کاخ جشنواره، اغلب با حواشی فراوانی روبرو بوده است. بخش عمده این حواشی ناشی از آن بوده است که اداره این جلسات به حلقه معدودی از منتقدان واگذار شده است که در صنفی موسوم به "منتقدان خانه سینما" جاخوش کرده اند و البته وابستگی به خانه سینما باعث شده که تقریبا در تمامی ادوار اخیر نشستهای نقد و بررسی را از آن خود کنند.

گویا برای جشنواره سی و چهارم نیز رییس تازه این انجمن که ید طولایی در حمایت از یکی از کارگردانهای قدیمی سینمای ایران دارد و هر چه این کارگردان بسازد را تا حد شاهکار بالا می برد به عنوان متصدی برگزاری نشستها انتخاب شده است.

این اتفاق در حالی می افتد که در ادوار پیشین جشنواره تمامیت خواهی حلقه معدودی از منتقدان وابسته به خانه سینما که این نشستها را در اختیار گرفته بودند باعث شده بود نشستهای جشنواره پر باشد از یک سری چهره های تکراری که در تمام سال فعالیت روزنامه نگاری نداشتند و حین جشنواره که می شد به واسطه رفاقت با این حلقه به عنوان مجری نشستها انتخاب شوند.

البته که این امر به نوبه خود باعث کاهش جذابیت خبری نشستها و تقلیل پیدا کردن آن تا حد دورهمی هایی برای پرسیدن پرسشهای بی ربط و گرفتن سلفی شده بود.

تصور کنید بظاهر منتقدی که تمام طول سال به اندازه انگشتان یک دست هم سینما نرفته و از اوضاع و احوال سینمای ایران خبر ندارد به ناگاه وارد کاخ جشنواره شده و بناست نشست یکی از فیلمها را برگزار کند طبیعی است که چنین شخصی نه می تواند به درستی درباره فیلم طرح سوال کند و نه توانایی اداره درست جلسات را دارد.

از آن بدتر این است که برخی از این چهره های وابسته به حلقه منتقدان خانه سینما اصلا اعتماد به نفس اجرا را نداشتند و وقتی پشت تریبون قرار می گرفتند آن قدر تپق می زنند که باعث می شد این فیلمسازان حاضر در نشست باشند که پرسش و پاسخ را به سمتی ببرند که خودشان علاقه دارند.

حضور محمد حیدری در قامت دبیر جشنواره سی و چهارم فیلم فجر و بخصوص ایستادگی او بر سر ثبات فیلمهای انتخاب شده برای دو بخش اصلی جشنواره و نرفتن زیر بار توصیه ها و لابیهایی که بنا بود جشنواره را به مانند جشنواره ادوار قبل به محصولی فرمایشی بدل کند این امید را پیش رو گذاشت که وی برای سپردن جلسات نقد و بررسی ها در اختیار یک گروه از منتقدان مستقل تلاش کند.

اما از آن طرف لابیهای این حلقه معدود که اسم منتقدان سینمایی را بر روی خود گذاشته اما رییس اش با رأی کمتر از سی درصد از اعضای همین صنف وارد حلقه مرکزی شده سبب ساز آن شده که حیدری هم نتواند تا اینجای کار برنامه اولیه ای که برای نشستها داشته را اجرایی کند.

برنامه اولیه این بود که گروهی از منتقدان و روزنامه نگاران سینمایی فارغ از خط و ربط سیاسی و البته بدون وابستگی به صنفهای شبه‌سیاسی به عنوان گردانندگان نشستها انتخاب شوند و البته برای اجرای جلسات هم ترکیبی از روزنامه نگاران فعال پنج سال اخیر نشریات کاغذی و مجازی استفاده شود اما آنچه پیش روست آن است که دبیر جشنواره بدجوری در برابر این حلقه که مدام سعی می کنند از بالادستیهای خود در خانه سینما برای لابی گری استفاده کنند به تنگ آمده و دنبال شرایطی است که پاسخی به این لابیها بدهد.

به نظر می رسد بهترین پاسخ به این لابیهای غیرحرفه ای بازگشت به همان برنامه اولیه باشد؛ برنامه ای که طی آن باید از روزنامه نگاران و اهالی فعالی رسانه که البته بر اجرا هم مسلط باشند برای اداره نشستها استفاده کرد.

حیدری در ماجرای تثبیت آرای هیأت انتخابش نشان داد آدمی است که می تواند در دقیقه 90 ورق را به سود خود برگرداند. امید که در تصدی گری جلسات نقد و بررسی نیز همین گونه با هوشمندی عمل کند و با سپردن نشستها به حلقه ای معدود از منتقدان خانه سینما، پاشنه آشیل کاخ جشنواره را رقم نزند.