حکمت انتصاب سردبیر کتاب‌های بزرگداشت‌های جشنواره فجر چیست؟

گروه فرهنگی « نسیم آنلاین »- در اینکه در جشنواره فیلم فجر هر سال تعدادی از سینماگران پیشکسوت مورد تجلیل قرار می گیرند ایرادی وارد نیست.

تحلیل و قدردانی از بزرگان سینما بخصوص آنها که باعث پپیشرفت نسبی این هنر هستند می تواند جوانترها را به تکاپو وادارد و البته قوت قلبی باشد برای بزرگان.

با این حال آنچه آزاردهنده است آن است که به اسم تجلیل از یک چهره، حواشی هزینه زایی به تجلیل اضافه می شوند که جز سرازیر کردن بودجه های بیت المال در مسیرهای بیهوده سودی ندارند.

از جمله این حواشی گماردن یک سردبیر برای تولید کتاب ویژه بزرگداشت است!

فارغ از اینکه سردبیر عنوانی است که اغلب در رسانه ها کاربرد دارد و نه در تالیف یا گردآوری کتاب اینکه به ازای هر نفری که در جشنواره بزرگداشتش برگزار میشود کتابی شامل گفتگو با وی و همکارانش و مجموعه عکسهایش منتشر شود چه سودی دارد؟ کتاب درآوردن برای فلان بازیگر و بهمان کارگردان شاید در دهه های شصت و هفتاد که فضای مجازی این طور متداول نشده بود به کار مخاطبانی می آمد که هیچ کانال ارتباطی جز مجله و کتاب برای افزایش آگاهی نداشتند اما الان چه؟

در شرایطی که با اقدام مناسب و اصولی روابط عمومی جشنواره سی و چهارم حتی انتشار اخبار جشنواره از طریق یک گروه و کانال ارتباطی تلگرامی صورت می گیرد اینکه به بهانه بزرگداشت، به تولید کتاب بپردازیم بیش از حد غیرمنطقی به نظر می رسد اگر واقعا هدف خدمت به هنرمند است و تلاش برای شناساندن وی که بهترین روش، راه اندازی 4 سایت مرجع برای 4 هنرمندیست که بناست از آنها تجلیل شود.

فارغ از سخت بودن حمل و نقل کتاب، امروزه نیاز به دائره المعارف های مجازی است که بیش از هر زمان حس می شود نه انتشار کتاب. تولید کتاب به واسطه هزینه ای که صرف چاپ و کاغذ میشود واقعا اقدامی عبث در مسیر بزرگداشتهای جشنواره است.

انصافا به غیر از دست اندرکاران حقوق بگیر تولیدات چنین کتبی چند درصد از مخاطبان جشنواره، چنین کتابهایی را به عنوان منبع در کتاب خانه خود نگه می دارند؟ اینکه کسی چون خانه زاد جشنواره است هر سال بایستی سمتی در جشنواره بگیرد به کنار؛ چرا از چنین خانه زادانی برای انجام امور مفیدتر استفاده نمی شود؟ اگر بناست حتما در چارت حقوق بگیران جشنواره نام ایکس و ایگرگ باشد چرا برای آنها مشاغل مفیدتری تعریف نمی شود؟

اصلا برای اینکه مفید یا مضر بودن تولید چنین کتبی را بررسی کنید آنها را با قیمت واقعی در همین کاخ مردمی عرضه کنید و ببینید چند درصد از آنها فروش می رود؟

امام علی علیه السلام در نامه ای به مُنْذِربن جارود عبدی والی بصره از این گفته بود که اگر والی از بیت المال سوءاستفاده کرده باشد حتی بند کفشش از او باارزشتر است.

انتشار کتابهایی که میتوان تمام اطلاعات آنها را با حداقل هزینه در فضای مجازی بارگزاری کرد هم چیزی جز دور ریختن بیت المال نیست. آیا آنها که دانسته چنین اسرافهایی می کنند خود متوجه فعل حرامی که متوجه این اسرافهاست، نیستند یا هستند و خود را بیخبر نشان می دهند؟ پاسخ هر چه باشد عاقبت بخیری به اسراف کاران-آن هم اسراف کاران بیت المال- نخواهد رسید.