«نسیم آنلاین»، گزارش می دهد:

شائبه ها، موجودیت شورای صنفی نمایش را زیر سوال می برد؟

کدخبر: 2027955

ممکن است سینماگرانی که حقشان پایمال شده سراغ سازمان سینمایی و نهادهایی بالاتر برای احقاق حق بروند و در آن صورت موجودیت شورا به خطر خواهد افتاد.

گروه فرهنگی « نسیم آنلاین »- چینش اکران در سینمای ایران سالهاست با حرف و حدیثها و شائبه هایی همراه است که بخشی از آنها برآمده از عدم شفافیت در قوانین و مقررات اکران است.

لابی های برخی تهیه کنندگان و پخش کنندگان و از آن مهمتر قدرت یافتن بیش از حد سینماگرانی وابسته به حلقه های خاص فیلمسازی که نفوذهایشان باعث ویژه خواری در اکران می شود این شائبه ها را افزایش داده است.

در این شرایط اینکه برخی فیلمسازان مدام از مافیای اکران و دستهای پشت پرده ای بگویند که اسباب فیلمسوزی را فراهم آورده اند چیز تازه ای نیست اما...

*اشتباهات شورا باید اصلاح شود

اما روند فعالیتها و اتفاقات شورای نمایش نباید به سمتی برود که این شائبه ها تشدید شود.

وقتی شورای نمایش به راحتی برخی قراردادهای اکران را به صورت ویژه تنظیم می کند باید هم فیلمسازی را داشته باشیم که برای بیان اعتراض خود به غیرمدنی ترین شکل ممکن وسط استادیوم بپرد!

بیانیه اخیر تهیه کنندگان یک کمدی به نام "من سالوادور نیستم" که اتفاقا محصول درجه یکی هم نیست و صرفا به واسطه بداهه های رضا عطاران می فروشد نشانگر آن است شورای صنفی نمایش هنوز از تجربه اکران های شائبه برانگیز ماههای گذشته درس نگرفته است.

وقتی تهیه کنندگان این کمدی که اتفاقا از معدود فعالان بخش خصوصی هستند به طرح این شبهه می پردازند که بهشان گفته شده "فیلمشان بیشتر از این نباید بفروشد مبادا رکورد فلان فیلم زده شود" نشان دهنده آن است که هنوز شورای صنفی نمایش در برخورد با ریشه های ایجاد چنین شائبه هایی موضعی محافظه کارانه دارد.

*وظیفه اصلی شورا

اصلی ترین وظیفه شورای صنفی نمایش فراهم آوردن شرایط اکران عادلانه آثار سینمایی در رقابتی سالم است و به دور از شک و شبهه.

شورای صنفی نمایش چه کرده که حالا تهیه کنندگانی که در سابقه شان اپوزیسیون بازی دیده نمی شود، چنین شبهه خطرناکی را طرح کرده اند؟

شکی وجود ندارد که پاره ای از روشهای نادرست شورا در گذشته بوده که باعث ایجاد این شبهه ها شده اما رفتار فعلی شورا در برخورد با این شائبه ها چه می تواند باشد؟

آیا همچنان بناست بدون واکاوی ریشه های شکل گیری چنین شائبه هایی، تکذیب پشت تکذیب به کار رود یا آن که شورا که امسال بلحاظ حضور تهیه کنندگانی مجرب نظیر غلامرضا موسوی و سیدضیاء هاشمی به آن فضایی منعطف تر پیدا کرده سعی خواهد کرد ریشه های این شائبه ها را کشف و یک بار برای همیشه حل شان کند؟

یقینا اگر بناست در ماههای پیش رو و بخصوص اکران عیدفطر دامنه شک و شبهه ها بیشتر نشود شورا همین حالا باید جلسه ای ویژه برای بررسی ریشه های نارضایتی برخی تهیه کنندگان و مرور اظهارات آنها تشکیل دهد.

اگر این اتفاق نیفتد و شرایط اطمینان خاطر به تهیه کنندگان در ایجاد فضایی امن و عادلانه برای اکران فراهم نشود آن گاه ممکن است سینماگرانی که حقشان پایمال شده سراغ سازمان سینمایی و نهادهایی بالاتر برای احقاق حق بروند و در آن صورت موجودیت شورا به خطر خواهد افتاد.

شورای صنفی نمایش وظیفه اش این است که اسباب اطمینان خاطر سینماگران را فراهم کند چون در غیر این صورت و همان طور که در جریان تشریفاتی شدن شورای حل اختلاف خانه سینما و مراجعه برخی سینماگران به قوه قضاییه برای احقاق حق دیدیم ممکن است سینماگران مایوس از شورا هم نهادی دیگر را برای عرض حال انتخاب کنند.

ارسال نظر: