چه کسانی به رئیسجمهور آدرس غلط میدهند؟!
حمله روحانی به منتقدان سینمای جشنوارهای
رئیسجمهور در شبی که جمعی از هنرمندان را به ضیافت افطار دعوت کرده بود، از کسانی انتقاد کرد که از معرفی هنر ایران به جهان میترسند...
به گزارش « نسیم آنلاین » ، رئیسجمهور به طور مشخص به سینما اشاره کرد، اشارهای که یادآور انتقادهای اخیر از جوایز فیلم «فروشنده» اصغر فرهادی در کن فرانسه بود. آیا آنگونه که حسن روحانی گفته است، عدهای از اینکه سینمای ایران در جهان دیده شود، میترسند؟! رئیسجمهور همیشه در برخورد با هنرمندان سعی کرده است، دولت را بزرگترین حامی هنر و هنرمندان را بزرگترین حامیان دولت بنامد. شاید هنرمندان طی مبارزات انتخاباتی سال 92 نقش مؤثری در ترغیب هوادارانشان برای رأی دادن به دکتر روحانی داشته باشند، ولی در طول سالهایی که از عمر دولت میگذرد، اتفاقی که باعث شده باشد هنرمندان حامی دولت یازدهم حس کنند کابینهای که با حمایت آنها سر کار آمده است به فکر هنرمندان است، رخ نداده! نتیجه مشخص ناامیدی هنرمندان از دولت را در مصاحبههای انتقادی که برخی از چهرههای شاخص طرفدار روحانی در سینما انجام دادهاند، میتوان مشاهده کرد. ناامیدی که منیژه حکمت آن را صراحتاً گفت. وضعیت سینمایی دولت یازدهم بارها با وضعیت دولت قبل مقایسه شده و هر بار این دولت کارنامهای ضعیفتر داشته است و همین موضوع باعث شد حتی افرادی مانند همایون اسعدیان و مهدی سجادهچی نیز لب به اعتراض بگشایند. سجادهچی در نامهای سرگشاده به روحانی نوشت: «ما تقریباً مردهایم!… خیلی ممنون آقای رئیسجمهور؛ اگر هدف همه مردان فرهنگی رئیسجمهور، کشتن ما بوده، بفرمایید ادامه دهند، چیزی نمانده». بعد از آن هم در چند نامهای هنرمندان به رئیسجمهور نوشتند نشانههای ناامیدی از وضعیتی که در این دولت برایشان به وجود آمده است به خوبی نمایان است. آخرین نمود قطع امید هنرمندان از دولت، به مراسم افطار رئیسجمهور باز میگردد. زمانی که چهرههایی که پای ثابت حمایت از ریاست جمهور شدن روحانی بودند، حضور نداشتند. در همین زمینه «فارس» در گزارشی نوشت: «به جز حسین دهباشی سازنده فیلم تبلیغاتی حسن روحانی که ترجیح داده بود در مهمانی وحید جلیلی در حسینیه هنر حضور یابد، حضور نداشتن چهرههایی چون رخشان بنیاعتماد و پگاه آهنگرانی نیز جای تأمل دارد. تعداد حاضران در ضیافت افطاری رئیسجمهور نسبت به تعداد حامیان وی در ریاست جمهوری کاهش معناداری داشته که اگرچه این موضوع میتواند مشغله هنرمندان در این روزها باشد، اما مشکلات فعلی آنها در رابطه با ارشاد و دلسردی نسبت به وضعیت فعلی نیز دور از ذهن نیست.» حال که در سال سوم دولت یازدهم ریزش هنرمندان حامی دولت آشکار شده است، رئیسجمهور مدعی است، قدرت مجریه با همه توانی که در اختیار دارد پشتیبان اصحاب فرهنگ و هنر بوده است و خواهد بود. رئیسجمهور توضیح نداد که قدرت دولت چه پشتیبانی از هنرمندان کرده است و آیا بعد از اینکه هنرمندان در نامهای خطاب به وی نوشتند: آقای روحانی صدای خردشدن استخوانهایمان شنیده میشود! فکری به حال دردهای آنها کرده یا خیر! ولی آنچه مسلم است عملکرد وزارت ارشاد دولت یازدهم باعث شده خیلی از طرفداران دولت نیز به گروههای منتقد دولت بپیوندند.
افتخارات سینمایی دولت یازدهم چه بوده؟اگر دولت مدعی حمایت از هنرمندان است، باید شاهد افتخارات هنرمندان در دوران این دولت باشیم. در سه سال گذشته که از عمر این دولت میگذرد در عرصه سینما که قابل لمسترین افتخارات را دارد، چه توفیقاتی نصیب دولت شده و آیا منتقدان دولت چون عملکرد این حوزه از هنر موفق بوده نسبت به سینمایی که دولت یازدهم متولی آن است، انتقاد دارند؟ اگر به سه سال گذشته نگاهی بیندازیم چند جایزه سینمایی مهمتر از بقیه به چشم میآیند که «فیلم فروشنده» ساخته اصغر فرهادی آخرین آنها است. همان طور که نمیشود اسکار فیلم «جدایی نادر از سیمین» را ناشی از سیاستهای دولت دهم دانست، جایزه کن فرانسه هم ربطی به دولت یازدهم ندارد و فرهادی چهرهای نیست که بشود وی را در زیر بیرق یک دولت تعریف کرد. بعد از آن جایزه به برلین میرسیم، جایی که کارگردان ممنوعالفعالیت سینما! یعنی جعفر پناهی با فیلم «تاکسی» از برلین خرس گرفت؛ جایزهای که آن هم به دولت ایران ربطی ندارد. جایزه ونیز فیلم «قصهها» ساخته رخشان بنی اعتماد هم که مجوزش را دولت قبلی داد و این دولت آن را اکران کرد هم ربطی به عملکرد این دولت در سینما ندارد. اصولاً آنچه دولت در سینما انجام داده راهاندازی «هنر و تجربه» است ولاغیر! رئیسجمهور در مراسم افطار گفت: اگر فیلمهای ما در سطح جهان بیننده داشته باشد و معرفی شود، افتخار ملت ما نیست؟ اگر ما در صنعت سینما و اگر در هنر پیشتاز باشیم برای ما افتخار نیست؟ چرا عدهای از معرفی هنر ما در سطح جهان هراسانند؟ چرا عدهای از نیرومند شدن و قدرتمند شدن بخش هنری جامعه ما نگران هستند؟ سخنانی که نشان میدهد رئیسجمهور درباره حضور سینمای ایران در جشنوارههای خارجی چیزی نمیداند یا اطلاعات اشتباهی درباره آن دارد. تا به حال نقد و نظر مهمی درباره اینکه حضور سینمای ایران در سطح جهانی فیالنفسه کار اشتباهی است، منتشر نشده است. هر چه نقد نیز در این زمینه وجود دارد درباره فیلمهایی است که به نمایندگی از ایران در خارج از کشور به نمایش در آمده و جایزه گرفتهاند. «قصهها» تصویر سیاهی از وضعیت کشور را نشان داد و جایزه و نیز را گرفت، با وجود اینکه هیچ منتقد داخلی فیلم بنیاعتماد را در حد آثار قبلی کارگردان نمیداند و حتی از آن به عنوان بیانیه سیاسی نام برده میشود نه یک فیلم سینمایی! آیا رئیسجمهور از اینکه یک بیانیه سیاسی علیه کشور در خارج از ایران به نمایش درآید، خوشحال میشود؟! حضور قاچاقی فیلم جعفر پناهی در برلین و رفتار سیاسی این فستیوال آلمانی در قبال ایران آیا مورد تأیید رئیسجمهور است؟! مسلماً خیر و رئیسجمهور در صورت دریافت اطلاعات صحیح درباره محتوای فیلمها و عملکرد جهتدار فستیوالهای بینالمللی موضع دیگری نسبت به این «سینمای جشنوارهای» اتخاذ خواهد کرد. حتی کسانی که فیلم «فروشنده» را دیدهاند به ایرادات متعدد اخلاقی این فیلم اشاره دارند که به دلیل اکران عمومی نشدن آن، از بیانش صرف نظر میکنیم. منتقدان سینمای جشنوارهای نگران نشان دادن تصویری سیاه و مغرضانه از ایرانی هستند که رئیسجمهورش حسن روحانی است و این موضوع باید حتی مورد تقدیر دولت نیز قرار بگیرد نه اینکه رئیسجمهور با حالت قهر از آن سخن بگوید.
پای جم به سفره افطار رئیسجمهور کشیده شدنکته جالبتوجه در دیدار هنرمندان با رئیسجمهور اشاره به پخش تبلیغات فیلمهای سینمایی در شبکه ماهوارهای جم بود. گسترش دعوای حضور یا حضور نداشتن تیزرهای تبلیغاتی فیلمهای ایرانی در شبکههای ماهوارهای باعث شد تا مهدی فخیمزاده از رئیسجمهور بخواهد قوه مجریه و قوه مقننه در این باره به تفاهم برسند!
منبع: روزنامه جوان