یادداشت/ محمدهاشم یزدان پور

آثار دفاع مقدس را با تفکر ماشینی نباید اداره کرد

کدخبر: 2060919

هر کدام از این مزارهای شهدا، گالری هنری از جنگ بود که امروز دیگر وجود ندارد و متأسفانه امروز این زیبایی معنوی برچیده شده است و نمی‌شود گفت که تخریب گلزارهای شهدا به نام بازسازی عمدی بوده باشد و به نظرم این اقدامات با کج سلیقگی برخی از مسئولان انجام شده است.

گروه فرهنگی « نسیم آنلاین »، سیدمحمدهاشم یزدان پور*- تاریخ ثابت کرده که هر چیز که از سرچمشه اصلی خود دور شود، روشنی و زلالی خود را از دست می دهد، همچون آبی روان که از منشأ خود دور می شود و خاک و خاشاک با آن مخلوط می شود و دیگر آن زلالی سابق خود را ندارد، این گسستگی و دوری از مسیر واقعی انقلاب اسلامی نیز امروزه به وضوح قابل رؤیت است.

در گذشته ی نه چندان دور در هر محفل و مجلس یک مادر یا پدر شهید که حامل ارزش ها بود حضور داشت، اما بسیاری از آن ها امروز در قید حیات نیستند و در این میان نیز مسیر و روشی صحیح برای آشنایی افرادی که با آن دوران آشنایی ندارند تعبیه نشده است و از دوران پیروزی انقلاب تا به امروز نیز انقلابیون و فعالان سیاسی بسیاری از دنیا رفته اند.

انقلاب اسلامی سفره ای برای تربیت نیروهای متعهد و انقلابی پهن کرده است و در دوران طاغوت و با آن فساد های عظیم و گسترده، انسان های والا و بزرگی تربیت شدند، امروز نیز این بستر وجود دارد و در این میان کاستی ها و بدی هایی نیز هست، که مؤمنین و دلسوزان نباید نا امید شوند و به حرکت در مسیر آرمان های انقلاب ادامه دهند.

نکته ای که امروز بسیار خطرناک است، فراموش شدن میراث شهدا و آثار تاریخی و ارزشمند دوران دفاع مقدس پس از گذشت سال ها از جنگ است، در این فراموشی و مدیریت غلط، ضعف سلیقه ی برخی مدیران نیز وجود دارد و این مسئولان و دست اندرکاران نمی دانستند چگونه باید کار کنند که این میراث به درستی به آیندگان منتقل شود و برای آیندگان بماند.

بنده خودم در دوران دفاع مقدس فیلمبردار جنگ بودم و اکنون افسوس می خورم که چرا بیش از این ها به ضبط آن لحظات نپرداختم، و باید بگویم که در همین دانشگاه که بنده مشغول به تدریس هستم در برهه ای و به بهانه های مختلف عکس های شهدا و سخنان امام(ره) را برداشتند و جای این عکس ها خالی ماند، یک مقدار از آن عمد بود و یک عده به صورت عمدی عکس‌ها و آثار انقلاب و دفاع مقدس را از بین می‌برند که اصل این تفکر بسیار وحشتناک است.

انقلاب و جنگ ما مردمی و بر آمده از توده های مختلف مردم بود، مردم مؤمن ایران اسلامی، مقدسات خود را ارج می نهند و برای آن ها هزینه می کنند، به طور مثال در دوران اوایل جنگ که بنیاد شهید تشکیل نشده بود، پیکر شهیدی به شیراز آمده ‌بود و می‌خواستند او را به روستایشان ببرند و مردم با هر سختی و زحمت این کار را انجام می دادند و قبرهای شهدا را به سبب جایگاه و منزلتشان از دیگر قبور جدا می کردند و بر سر آن پرچم می زدند. مردم در آن دوران کارهایی می کردند که از دل بر می آمد، به تفاوت های قبور شهدا با دیگر قبور توجه کنید، این ها بدون هیچ برنامه و بخشنامه قبلی و از سوی مردم بود.

امروز در برخی شهر های بزرگ به دلیل عدم امکان تردد، یکسان سازی قبور شهدا نیاز است، اما این نگاه بی دلیل گسترش یافت و در بسیاری از نقاط هم که لازم نبوده، ادامه یافته است.

اخیرا طرحی باب شده، به نام یکسان سازی قبور شهدا که سبب شده تا این اماکن متبرکه و مقدس به مکان های خشک و بی روح تبدیل شوند. قبل از اجرای این طرح شاهد بودیم که بر روی این سنگ قبور شعرهای بسیاری نوشته شده بود و مثلا یک خانواده آمده، زیباترین شعری که در ذهنش بوده را پیدا کرده و نوشته اما با این طرح، این قبور از آن حالت خارج شده و یک حالت رسمی پیدا کرده اند، چرا که آن عشق‌ و علاقه‌ از میان رفته و همه چیزشان را به ماشین دادند با یک خط خاص و یکسان همه را یک شکل نگارش کردند.

جوانان و نوجوانان ما امروزه قهرمانان افسانه ای غرب را بیش از بزرگان ملی می شناسند و این فاجعه به سبب کم کاری های بسیاری از نهادها و افراد از جمله خود بنده بوده است، ارزش های بسیاری، در این سال ها کمرنگ و یا رو به فراموشی سپرده شده است و در باب طرح یکسان سازی مزار شهدا، اتفاقات و برنامه ریزی هایی بدون تفکر انقلابی و معنوی انجام گرفت.

هر کدام از این مزارهای شهدا، گالری هنری از جنگ بود که امروز دیگر وجود ندارد و متأسفانه امروز این زیبایی معنوی برچیده شده است و نمی شود گفت که تخریب گلزارهای شهدا به نام بازسازی عمدی بوده باشد و به نظرم این اقدامات با کج سلیقگی برخی از مسئولان انجام شده است.

این تفکرات خشک، بی روح و ماشینی در اداره دیگر آثار مرتبط با دفاع مقدس نیز یافت می شود، بنده خودم در جنگ بودم و بعضا که با کاروان های راهیان نور به مناطق عملیاتی اعزام می شوم، مشخص است که کدام راوی از نزدیک جنگ را لمس کرده و کدام یک اصلا یک بار جنگ را ندیده و از روی کتاب ها دارد به خاطره گویی می پردازد و این‌ها نکاتی است که باید روی آن فکر کرد و ضعف هایی است که باید برطرف شوند.

در این میان نباید از اهمیت نگاه کارشناسی و احساس وظیفه در گردآوری خاطرات دوران دفاع مقدس و ایام انقلاب نیز غافل شد. حدود 6 میلیون نفر در ایام هشت سال دفاع مقدس درگیر جنگ و مبارزه با رژیم بعث بودند و در حال حاضر تنها حدود 10 هزار کتاب پیرامون دفاع مقدس و انقلاب چاپ شده است و در مقابل می بینیم که آمریکایی ها حدود 52 نفر مرتبط با حادثه تسخیر سفارت آمریکا در ایران داشتند اما 42 کتاب در این زمینه منتشر کردند و آدم به این درصد ها که نگاه می کند تعجب می کند.

* عضو هیات علمی دانشگاه شیراز

ارسال نظر: