نشست فیلم "انزوا"؛

ابراز علاقه کارگردان انزوا به مسعود کیمیایی/ میرزایی: انزوا اولین فیلم بلندم محسوب می‌شود

کدخبر: 2085762

نشست نقد و بررسی فیلم "انزوا" به کارگردانی مرتضی علی عباس میرزایی در کاخ جشنواره سی و پنجم فیلم فجر برگزار شد.

به گزارش خبرنگار فرهنگی " نسیم آنلاین "؛ نشست نقد و بررسی فیلم "انزوا" در کاخ جشنواره سی و پنجم فیلم فجر برگزار شد .

پیام آزادی، آهنگساز در این نشست گفت: خوشحالم که فیلمی را کار کردم که کارگردان آن زبان موسیقی را می داند و به همین دلیل راحت تر توانستیم با هم به صورت علمی صحبت کنیم و معتقدم موسیقی در آثار میرزایی یک شخصیت دارد و همین مهم کار را کمی سخت کرده بود

مهدی ایل بیگی، مدیر فیلمبرداری گفت: یک زمانی من نیز مانند شما در همین جلسات فیلمبرداری می کردم و یک روز به خدا گفتم من وارد سینما شوم و خداروشکر می کنم که با مرتضی علی، که بهترین اسم است، همکاری می کنم .

مرتضی علی عباس میرزایی، کارگردان گفت: انزوا اولین فیلم بلندم محسوب می شود، ولی اعتقادی ندارم که فیلم اولی هستم چرا که آثار مستند ساخته ام و از اینکه فیلمم را دیدید بسیار خوشحالم و نظرات شما برای آینده کاری ام بسیار مهم است .

وی ادامه داد: در کار وسواس دارم و یکی از مولفه هایی که برایم بسیار مهم است، صدا است و از مادرم تشکر می کنم که دو سال صبوری کرد تا بتوانم اولین فیلم بلندم را بسازیم و همراهی خانواده در این مسیر بسیار مهم است .

امیرعلی دانایی، بازیگر گفت: این بازی حاصل 10 سال تجربه از سریال کلاه پهلوی و کار کردن با کارگردان هایی بوده را به مادرم تقدیم می کنم.

بهنوش بختیاری گفت: اولین بار بود که فیلم را می دیدم و به نظرم فیلم قوی و به اصطلاح استخوان داری بود، البته می دانستم حضورم در فیلم کوتاه است ولی به استعداد و شخصیت عباس میرزایی شک نداشتم .

وی گفت: از مسئولان خواهش می کنم که از جوانان فیلمساز حمایت کنند و نباید یک جوان با استعداد مانند عباس میرزایی و سایر فیلمسازان جوان ما دغدغه پول را داشته باشند و به غیر از سانسور و پارتی بازی، بی پولی هم وجود دارد و بنده بعد از 20 سال هنوز با یک یا دو سکانس خودم را ثابت می کنم و ابن کار بسیار سختی است و امیدوارم بعد از این بازیگران را با توجه به استعداد بازیگری شان انتخاب کنند .

لیدا کیانی گفت: با وجود اینکه نقشم دراین فیلم بسیار کوتاه بود، ولی برایم تجربه بسیار بزرگی بوده است.

عباس میرزایی در پاسخ به پیشنهاد یکی از خبرنگاران مبنی بر تلفظ اسم شما در سینما بسیار سخت است، گفت: می توانید اسم مرا امیرالمومنین صدا کنید، البته اول قرار بود اسم من علی باشد، ولی بزرگان خانواده عنوان کردید که هیچ وقت اسم یک بخشی در خانواده ما نبوده به همین دلیل اسمم را مرتضی علی گذاشتند و برای این اسم هم تاوان های زیادی دادم و حاضر نیستم برای سینما اسمم را کنار بگذارم.

میرزایی درباره وجود رگه هایی از فیلمسازی کیمیایی در فیلم انزوا گفت: من عاشق کیمیایی و علی حاتمی هستم و آنها را جزو بزرگان سینمایی کشور می دانم .

میرزایی درباره چگونگی به تصویر کشیدن مشکلات زندگی آش در فیلم انزوا با گریه گفت: خواستم فیلمی بسازم که همه آدم هایی که در طول لین سال ها به دوستانم مه الان زیر خاک هستند، برای فیلمسازی نه گفتن نشان دهم که می توانیم مقاومت کتیم و فیلم بسازیم و قهرمان خلق کنیم و قهرمان حق ماست، چرا که تک نک ما قهرمان هستیم و قیام ساختم تا بت دوستانم نشان دهم که این سد شکست و آنها می توانند فیلم بسازند و در حقیقت با این فیلم ثابت کردم که ما منزوی نیستیم و ما هم می توانیم فیلم بسازیم و برای آیندگان مان به یادگار بگذاریم.

وی گفت: یاد تشیع نیما طباطبایی افتادم که الان باید اولین فیلم بلندش را می ساخت و نباید می رفت زیر خاک و اگر یکی از ما دچار بیماری سرطان می شود، بزرگان نباید ما را فراموش کنند.

امیرعلی دانایی گفت: متاسفانه ما در فضای غیرسالمی کار می کنیم و اگر کسی بخواهد در ابن فضا کار کند به قدری به وی انگ می زنند که از عرصه کنار برود، مخصوصا اگر بخواهد در فضایی سالم فعالیت کند، کار کردن بسیار سخت تر می‌شود.

وی گفت: خیلی بد است که فردی مانند میرزایی در 35 سالگی اولین فیلمش را می سازد، البته به من انگ زدند که برای بازی در فیلم ها و سریال ها پول می دهد، در حالی که مگر میشود به داریوش مهرجویی، سیدضیا الدین دری و... پول داد، با ابن حال می گویم بهترین فیلمم را با عباس میرزایی بازی کردم و وی درست می گوید و باید بگذارند که جوانان فیلم هایشان را بسازند.

لعیا عباس میرزایی، تدوینگر و بازیگر گفت: در کشور ما باید به زنان و مادرها بیشتر توجه شود و قضاوت ناعادلانه درباره آنها نشود، به خصوص اینکه مردان در کشور ما به بهانه های دفاع از حرم و حوادثی مانند پلاسکو از بین می روند.

بهنوش بختیاری گفت: احساس کردم که فیلم درباره غیرت و تعصب است ولی فیلم اینقدر شبیه به خودش است که نمی توان آن را با فیلمی مقایسه کرد و دست عباس میرزایی را می بوسم و امیدوارم نتیجه زحمتش را ببینید.

ارسال نظر: