تعجب پگاه آهنگرانی از سوال نکردن خبرنگاران/ میری: سینمای امروز در میان همه بی‌اخلاقی‌ها امید را نشان می‌دهد

به گزارش خبرنگار فرهنگی " نسیم آنلاین "؛ نشست نقد و بررسی فیلم "سارا و آیدا" ساخته مازیار میری در کاخ جشنواره فیلم فجر برگزار شد.

مازیار میری درباره ایده فیلم گفت: همیشه دیدن فیلم در برج میلاد در کنار اهالی رسانه برایم جذاب بوده است و وقتی امروز می خواستم به برج بیایم، از مدیر تولید درخواست کردم که یک بز شاخدار را به برج بیاوریم که هیچ بزی پیدا نشد و عضو شورای شهر بعد از حادثه پلاسکو اینقدر فعال شده که دیگر هیچ بز شاخداری وجود ندارد و می خواستم با آوردن بز کمپینگ شاخ بز راه بیندازیم که نشد.

میری درباره انتخاب بازیگران گفت: برای این مهم کسانی که فکر می کردم بهترین گزینه ها برای بازی در این کاراکترها هستند را توانستیم در پروژه بیاوریم و یکی از سخت ترین نقش های این فیلم، نقش سعید با بازی مصطفی زمانی است و بنده اگر جای او بودم بعد از بازی در فیلم همایون اسعدیان که نقش کاملا مثبتی بود، حاضر نبودم در فیلم "سارا و آیدا" بازی کنم.

پگاه آهنگرانی در واکنش به عدم پرسش خبرنگاران گفت: یعنی هیچ یک از حاضرین در این نشست سوالی ندارند؟ این مسئله برایم عجیب است.!

همایون اسعدیان در پاسخ به سوالی مبنی بر اینکه فکر می کنم مازیار میری تنها این فیلم را خواست تا دیگران را وادار کند فیلم را ببینند و در حقیقت این فیلم از آثار دیگر میری بسیار پایین تر بوده است، گفت: چقدر بد است که این دوست خبرنگارمان برای این پرسش مجبور است عذرخواهی کند، در حالی که نباید این اتفاق بیفتد.

وی ادامه داد: ما فیلم آبرومندی ساختیم ولی در جامعه ای که همه چی سیر نزولی را طی می کند، ولی این فیلم نشان داد که هنوز می توان به برخی از مسائل پایبند بود و حداقل این پایبندی را در سینما نشان دادیم، البته مانند برخی از دوستان نمی گویم که حرف فیلمم را 10 سال دیگر متوجه خواهید شد، یا اینکه بعدها دیالوگ های فیلم مان را حفظ خواهید کرد.

امیر عربی، فیلمنامه نویس درباره ساختگی بودن فیلمنامه گفت: فیلمنامه نویس ها از ایجاد حادثه در گره گشایی از اساس منع شده اند، البته در سینمای پست مدرن این مهم شکسته شده است، ولی در غزلم هایی که متن جبر و اختیار دارند و شخصیت بر سر دو راهی انتخاب قرار می گیرند، اتفاقات جبری برای چنین فیلم هایی مشکل ندارند.

میری درباره پایان فیلم گفت: ازابتدا پایان فیلم مشخص بود و دو نوع انتخاب برای پایان بندی داشتیم و ما هر دو شکل پایان بندی را فیلمبرداری کردیم ولی دایما بین ما بحث بود که کدام پایان بندی درست تر است که در نهایت احساس کردیم تا بگوییم هنوز امیدهایی در جامعه وجود دارد و هنوز افراد پای کارهایی که می کنند، می‌ایستند و شاید واقعیت جامعه ما متفاوت باشد و حقیقت این باشد که افراد تنها خودشان را نگاه می کنند.

میری درباره تلخ شدن فیلم های اجتماعی طی چند سال اخیر تصریح کرد: فیلمسازان اجتماعی کشور که در جهان نیز موفق شده و دیده شده اند اساسا ثبت زمانه و وقایع می کنند و شرایط امروز شرایطی است که کمی بی اخلاقی ذر جامعه نهادینه شده است و سینمای امروز به شدت تلاش می کند که شرایط را تغییر دهد تا در میان همه بی اخلاقی ها امید را نشان دهند، البته جامعه شناسان باید در این زمینه توصیح دهند و ما فیلمسازان تنها وقایع را نشان می دهیم.

عربی گفت: از همان ابتدا تکلیف مان با فیلمنامه مشخص بود و می خواستیم یک فیلمنامه داستان گو دلشده باشیم و فیلمنامه، یک اثر 3 پرده ای بود که پرده اول و دوم از پرده سوم بسیار جذاب تر بود، با این حال سینما اصلا قایل پیش بینی نیست.