یادداشت مهمان/
«ماه هفتم» به ژرفای لحظههای فراموش شده دفاع مقدس رفت
نمایش «ماه هفتم» فراتر از سطح به ژرفای لحظههای فراموش شده دفاع مقدس رفته و در پرونده نمایشی امیر زاوش به عنوان نمایشی عاشقانه در حوزه فرهنگ دفاع مقدس بین خانواده، جامعه و فرهنگ پیوندی دراماتیک و قابل اعتنا زده است.
خبرگزاری فارس ـ گروه سینما و تئاتر، نمایش ماه هفتم به نویسندگی و کارگردانی امیر زاوش شهریور امسال در سالن خانه نمایش ، اداره تئاتر با بازی فاطمه سرلک، مهسا نظری، امیر زاوش و ... به صحنه رفت.
محمد عارف، پژوهشگر تئاتر درباره این نمایش یادداشتی این چنین نوشت:
این نمایش روایت زندگی زن جوانی به نام مریم است. پدر و مادر او که از دانشجویان پزشکی بوده اند با توجه به وقوع جنگ تحمیلی تصمیم می گیرند داوطلبانه برای امداد رسانی به رزمندگان در مناطق جنگی خدمت کنند. در همین دوران در زمانی که مادر به تازگی مشکوک به باردار شدن خویش است آن منطقه مورد بمباران شیمیایی قرار میگیرد؛ پدر شهید می شود و مادر جانباز شیمیایی.
اکنون پس از سال ها مریم با یوسف ازدواج کرده اما بنا به بیماری که دارد توان نگه داشتن جنینش را ندارد و سه بار سقط کرده است.
یوسف به اصرار مریم و البته به دروغ می گوید ازدواج کرده و در حال پدر شدن است. این دروغ پای مادر را به ماجرا باز می کند اما با پرده گشایی از این تلاش های بیهوده مادر و برملا شدن دروغ های مصلحتی یوسف مادر سعی می کند مریم را متقاعد کند از طریق اجاره رحم صاحب فرزند کند که این تلاش هم به واسطه گفته های پزشک بی نتیجه میماند و در حالتی از استیصال مادر سعی می کند با ایثاری دوباره بار درد و رنج دخترش را به دوش بکشد تا او از لذت مادر شدن بی نصیب نماند.
امیر زاوش با اجرای این نمایش کوشیده است که پیوندی بین درام و دین و خانواده بزند و توانسته ذهن تماشاچی خود را معطوف به فرهنگ دفاع مقدس و کارکردهای پنهان آن بکند.
زاوش در نویسندگی به نسبت کارگردانی موفق بوده کما این که بازیگران نمایش «ماه هفتم» نیز به همین نسبت در توفیق ارتباط نقش با کاراکتر و نقش با تماشاخانه و نقش با تماشاگر موفق عمل کرده اند.
یکی از نکات قابل اعتنا در ماه هفتم زمان مناسب اجرا است که برای مخاطب امروز به تناسب ریتم تند زندگی آگاهانه عمل کرده اند.
زاوش در کار با بازیگر، تحلیل گری و طراحی پیشرفت یکسانی داشته، کما این که چنانچه در پاره ای از میزانسن ها به جای حرکت های افقی به حرکت های عمودی متوسل می گشت، هم به لحاظ مفهومی و هم زیبایی شناختی صحنه موفق تر می بود.
هر سه بازیگر ماه هفتم کوشیده اند در فضایی واقع گرایانه کاراکترهای محوله را به زندگی طبیعی وادارند و در این راه توانسته اند رگه های غلوآمیز ذهن اشخاص نمایشی را آرام و نیتیو کنند.
ماه هفتم فراتر از سطح به ژرفای لحظه های فراموش شده دفاع مقدس رفته و در پرونده نمایشی امیر زاوش به عنوان نمایشی عاشقانه در حوزه فرهنگ دفاع مقدس بین خانواده و جامعه و فرهنگ پیوندی دراماتیک و قابل اعتنا زده است.
منبع: فارس
مسئولیت صحت اخبار ارائه شده به عهده منبع خبر بوده و این رسانه صرفاً رسالت اطلاعرسانی خود را در این رابطه انجام میدهد.