ششمین جشنواره تئاتر شهر| چند چشم برای دیدن+ویدئو

کدخبر: 2150769

پرفورمنس آرت «چشم‌ها» کاری از مرضیه شاطرطوسی به عنوان بخشی از جشنواره تئاتر شهر در گالری مریم اجرا شده است؛ اما برخلاف نمایش‌های کم مخاطب پردیس تهران، این پرفورمنس با استقبال گرمی روبه‌رو شده است.

باشگاه خبرنگاران پویا - احسان زیورعالم

شب نه چندان سرد زمستانی، در آستانه کریسمس 2018، در بوستان مریم، همان بوستانی که آن سویش برای ولادت کودک مریم شمع می افروزند، همان سازه سفید رنگ با سه مخروطی مشبک بر فرازش، همان کلیسای سرکیس مقدس، در میان درختان خشکیده از زمستان نیامده، در گالری مریم پروفورمتس آرتی در جریان است که های وهوی صدایمان را می گیرد تا این بار با چشمانمان صدای قلبمان را بشنویم.

«چشم ها» عنوان پروژه ای است از مرضه شاطرطوسی در گالری مریم که در بخش جنبی ششمین جشنواره تئاتر شهر اجرا شده است. جشنوار ه ای که در پردیس تهران با حرارت و شور و هیجان مورد انتظار دنبال نشد، در سوی دیگر شهر، وضعیت متفاوتی دارد. نمایش «چشم ها» بدون حضور عوامل جشنواره تئاتر شهر برگزار شده است و برخلاف نمایش های جشنواره که عمرشان با پایان جشنواره تمام شده است، به واسطه استقبال عمومی برای یک روز دیگر تمدید شده است.

«چشم ها» محصول مشترک هنرهای تجسمی، نمایشی و ویدئویی است. برای تجربه کردنش باید از میان گذرگاه های پرپیچ وخم بوستان مریم، از کنار مادرِ کودک به آغوش کشیده، از فراز پل های مدور فلزی، از کنار آلاجیق خالی بوستان بگذرید تا خود را در برابر ساختمانی کوچک یابید. از پله هایش بالا روید. در شیشه ای را بگشایید تا خود را در محاصره «چشم ها» بیابید.

گالری مریم یک سازه دو لایه، در دو ارتفاع متفاوت است. در سطح اول چشم ها بر دیوار خاکستری به شما خیره شده اند. موسیقی ملایم و خلسه آوری از دیوارها بیرون می جهند تا شما را به سوی میعادگاه «چشم ها» سوق دهند. صدها چشم روی دیوار نقش بسته اند. هر جفت چشم متعلق به کسی است که اکنون از میان قاب تصویر به شما خیره شده است. شما به او خیره می شوید و نمی دانید او کیست. تنها می فهمید او یک انسان است و حرفی برای گفتن در چشمانش دارد. شما خیر را در چشمان او می بینید. به او اعتماد می کنید. چشمت به چشمش دوخته می شود و این یک آغاز برای درک هستی «چشم ها» است.

برخی چشم هایشان را از ما دزدیده اند. عینک دودی در ظلمت شب بر چشم زده اند. آنان شما را راهنمایی می کنند. از شما می خواهند برای دیدن مهیا شوید. این دیدن می تواند ورود به اتاقکی باشد که دو حفره، دو سوراخ بر جداره اش حک شده اند. در آن می نگری. او نیز در آن می نگرد. آن سوی دیوار کسی تو را می بیند. نمی دانی چه کسی و فقط او را می بینی. می توانی نگاهش کنی و می توانی چشم از او برداری. رفتن یکی به معنای پایان یک دیدن است.

در برابر دیوار «چشم ها»، صفحات سوزنی مهیای دوختن نظر شما بر دیوار است. نظر شما با چشم دیگران خوانده می شود. به جملات که می نگری می توانی دریابی نگرش مشترکی درباب چشم بینمان حاکم است و اما هستند نظراتی که متفاوت از دیگران است. عمقی دارند. برخی هم رمزی نگاشته شده اند. برخی هم در هوای دیگری سیر می کنند.

از پله ها بالا می روید. از کنار مأموران عینک به چشم عبور می کنید تا به سرسرای دوم، در سطح دیگری از گالری مریم قرار می گیرید. روی دیوار ویدئوی می بینید از «چشم ها» که به شما خیره شده اند. به هر سو بروید، از تختی تصویر روی دیوار چشم به سویت می چرخد. اینجا گیر می افتی. از چشمت عکس می گیرند و تو نیز شاید روزی به یکی از چشم های روی دیوار بدل شود.

هر چشم یک کد دارد. برخی از افراد حاضر در گالری کسانی هستند که پیشتر از چشمانشان عکاسی شده است. با داشتن کد می توانند عکس خود را بیابند و آن را از آن خود کنند. چشمی که روی رخسار است و چشمی که روی دیوار است، می توانند یکی شود. می توانی به چشم خودت خیره شوی.

مرضیه شاطرطوسی، مجری این پرفورمنس آرت در نگاره خود درباره این اثر نوشته است «از آدم ها خواستم تا از چشمانشان عکس بگیرم. فیلم تهیه کنم. نه برای اثرم. اثر من آن دیدن بود که بین من و آدم ها ردوبدل می شد. پیش از اجرا آغاز شده بود. آدم ها را می دیدم. وصل اتفاق می افتاد.»

همه چیز برای ما از زمانی خارج از گالری آغاز می شود. از زمانی که آدم ها را می بینیم. شاید آنکه از کنارش می گذری صاحب یکی از چشم ها باشد و تو به راحتی از او می گذری و فراموشش می کنی. تو دمی بعد به چشمانش خیره می شوی.

«چشم ها» تا شنبه نهم دی ماه در گالری مریم برقرار است و علاقه مندان می توانند ساعت 17 تا 20 به نشانی بلوار کریمخان زند، نبش ویلای شمالی، بوستان مریم، نگارخانه مریم مراجعه کنند تا در یک پروژه دیدن مشارکت کنند.

=========================

عکس از روزبه غلامی و محسن صیرفی

=========================

منبع: تسنیم

مسئولیت صحت اخبار ارائه شده به عهده منبع خبر بوده و این رسانه صرفاً رسالت اطلاع‌رسانی خود را در این رابطه انجام می‌دهد.

ارسال نظر: