اخبار آرشیوی

برهان نوشت: وقوع هر انقلابی در جهان با فراهم آمدن شرایط و زمینه‏های آن محقق می‏گردد. قیام و انقلاب جهانی امام مهدی(عج) نیز که بزرگ‏ترین انقلاب جهانی است نیاز به زمینه سازی دارد که تحقق این امر با گسترش فرهنگ غنی مهدویت و مبارزه با موانع و انحرافات توسط دولت اسلامی و افراد جامعه محقق خواهد شد در این رابطه با حجت الإسلام محمدرضا نصوری، معاون تبلیغات مرکز تخصصی مهدویت به گفتگو نشسته‏ایم: با توجه به اینکه تحقق انقلاب جهانی موعود مانند تمامی انقلاب‏های دیگر نیاز به زمینه سازی در ابعاد مختلف دارد، وظیفه دولت‏های اسلامی درتحقق این زمینه‏سازی چیست؟ بحث مهدویت و نجات منجی از دغدغه‏های جدی بشر امروز به شما می‏آید. سؤالات بسیاری ذهن بشر امروز را به خود مشغول کرده است، مانند اینکه آینده من به کجا می‏رسد؟ منجی کی ظهور خواهد کرد؟ و یا اینکه آیا زمان ظهور منجی آغاز زندگیست و یا پایان آن؟ در حقیقت فرد منتظر با توجه به این نگاه و امید همیشه زنده است و سعی می‏کند که برنامه‌ها و دستوراتش را طوری طراحی کند که با نگاهی سرشار از امید زندگی کند و اگر امید نباشد طبیعی است که انسان دچار یأس و نا امیدی می‏گردد، در مقابل هنجارها می‏ایستد و همه جا را تاریک می‏بیند و هیچ گاه در پی عدالت اجتماعی، رفاه اجتماعی و مسایلی که باید با آن‏ها به آرزوها و امیالش برسد نخواهد بود. در اینجا با توجه به آرمان‏هایی که بر دوش دولت مردان است و تعاریفی که برای آن ارایه می‏کنند، جامعه‏ای جامعه‏ی عدالت محور است که سراسر پر از رفاه و امنیت باشد به طوری‏که در آن فقر وجود نداشته باشد. با این شعارها وقتی که انسان وارد یک عرصه می‏شود آینده‏ی خوبی را برای خود تصور می‏کند و با این نگاه می‏تواند به یک سمت و سوی خوب حرکت کند یعنی به نوعی اگر دستاوردهای حکومت امام زمان(عج) و منجی برای فرد روشن شود طبیعی است که با امید زندگی می‏کند. شعارهای دولت مردان ما هم در همین راستا است. بحث عدالت فراگیر است ما در روایات منسجم از ائمه در مورد امام زمان(عج) داریم که می‏فرمایند: «به خدا قسم عدالت را در خانه‌های مردم خواهد برد آن‏چنان که گرما و سرما به درون خانه‌ها نفوذ کند» خوب این نشان می‏دهد که ایشان چنین جامعه‏ای را می‏خواهند و دولت مردان در بحث عدالت معمولاً در شعارهایشان ادعا می‏کنند که در جامعه‏ی اسلامی ما هم به همین شکل بوده و هست. امام راحل با توجه به نوع نگاهی که به بحث حکومت دارند می‏فرمایند: « ارایه نظریه‏ی ولایت فقیه همین ولایتی است که برای رسول و ائمه در تشکیل حکومت و اجرا و تصدی حکومت است » یعنی همان نگاه اصلاح طلبانه که می‏خواهد عدالت اجتماعی را گسترش دهد یعنی به نوعی وقتی که این جامعه را با جامعه‏ی آرمانی مقایسه می‏کنند، می‏بینند که وضع موجود بر اساس عدالت نیست و مردم تشنه‏ی بحث عدالت‏اند و به همین دلیل معمولاً دولت مردان به آن سمت سوق می‏دهند که در آن راستا حرکت کنند. در حال حاضر وظیفه‌ای که دولت‏ها به ویژه دولت اسلامی دارد این است که در نگاه اول باید خودش را با نگاه و دیدگاه‏های آرمانی امام زمان(عج)، علما و بزرگان دینی هماهنگ کند، زیرا آنان متولیان و مرزبانان دینی ما هستند و اگر با علما، بزرگان دینی و ولایت فقیه همسو و هماهنگ شود طبیعی است که عدالت، اقتصاد، آموزش، فرهنگ و تمام برنامه‌های دولت در آن راستا خواهد بود. البته جامعه‏ی ما انتظار ندارد که آن نگاه آرمانی به طور کامل توسط دولت مردان محقق شود اما حداقل باید در همان راستا باشد زیرا با این نگاه است که می‏توان گفت در جامعه‏ی آرمانی ربا نیست پس ما هم باید روز به روز ربا را کم کنیم، در جامعه ریا نیست پس ما هم باید روز به روز ریا را کم کنیم، در آن جامعه بی‏عدالتی نیست و عدالت به طور کامل حکمفرماست پس باید سعی کنیم در این جامعه بی‏عدالتی نکنیم پس در آن راستا انشاءا... حرکت کنیم. اگر با نگاه آرمانی در آن راستا حرکت کنیم این‏که آیا توانسته‏ایم به طور کامل موفق باشیم یا نه اهمیت ندارد زیرا که طبیعی است که انسان تمام آن ظرفیتهای لازم را ندارد بلکه باید با حرکت در آن راستا یک دولت زمینه ساز برای ظهور شویم و انشاءا... انقلاب اسلامی ایران هم این شعار را دارد و می تواند به آن جامعه‏ی آرمانی برسد. چه راهکارهایی را در گسترش فرهنگ مهدویت پیشنهاد می‏کنید؟ در نگاه اول تصور می‏کنم در حال حاضر متأسفانه مهدویت در جامعه اسلامی ایران و به طور کلی در دنیا روح حاکم بر جوامع نیست، یعنی مهدویت کاملاً در حاشیه رفته و فقط زمانی که مناسبت‏ها پیش می‌آیند به اسم امام زمان حرفی زده می شود و یک مطلبی را می‏گویند و بحث درهمین حد باقی می‏ماند و دوباره فراموش می‏شود. بنده تصور می کنم اگر برنامه‏هایمان را براساس نگاه آرمانی امام زمان(عج) پیش ببریم خیلی از مشکلات حل خواهد شد. به طور مثال ملاحظه کنید اگر مهم‏ترین ویژگی‏هایی که در حکومت امام زمان(عج) است را به طور اجمالی بررسی کنیم؛ مثلاً رساندن جامعه به کمال مطلوب با برقراری عدل و قسط در جامعه، اداره و سازماندهی جهان نوین با نگاه ایمان به خدا یعنی براساس سنتی که رسول خدا آورده است، تدبیر صلح و امنیت جهانی یعنی بیاییم در مقابل جنگ و ستیز و ظلم و ستم بایستیم حالا اینکه موفق می‏شویم یا نه بحث دیگری است یا نجات دنیا از چنگال جباران و فاسدان و کسانی که اصلاً یکتا پرست نیستند. ما باید در مقابل نگاه اومانیستی و انسان محوری که در حال حاضر بر غرب حاکم است، نگاه الهی و اولوهیت را پیش ببریم و از آن طرف آیین توحیدی را ادامه دهیم و دولت کریمه را با نگاه حکومت امام زمان(عج) تشکیل دهیم. پس ویژگی دولت حکومت جهانی امام زمان(عج) کاملاً مشخص است اما متأسفانه دولت مردان ما این نگاه را نگاه جزء و کم اهمیت می‏دانند و اگر هم خدماتی در این زمینه انجام شود خالصانه نیست و هر کسی می‏خواهد خودش را مطرح کند. در حالیکه این منیت در جامعه‏ی امام زمانی معنا ندارد. منیت یعنی آغاز انحراف و خرافات آغاز سقوط پس باید در آن راستا با محوریت قرآن و عترت برنامه‌هایمان را پیش ببریم و بررسی کنیم که در بعد آموزش چه چیزی را می‏خواهیم. متأسفانه اتاق فکر برای رسیدن به آن جامعه آرمانی نداریم و جدا از این از ابزار روز هم استفاده نمی کنیم. مسؤولین و متولیان فرهنگی ما واقعاً در گسترش فرهنگ مهدویت و مقابله با توطئه‏های دشمنان داخلی و خارجی کوتاهی کرده‏اند به طور مثال واقعاً رسانه‌های ما چند فیلم آخرالزمانی ساخته‏اند در حالیکه هالیوود هر سال 700 حلقه فیلم برای امام زمان(عج) و از بین بردن فرهنگ مهدویت می‏سازد. در حقیقت آن‏ها براین اساس که دیدگاه‏های آخر زمان چه می‏گوید و همچنین دولت مردان چه می‏خواهند، فیلم می‏سازند. در حالیکه خوشبختانه ما افراد توانمندی در عرصه رسانه و فیلم سازی داریم و باید از این ابزار استفاده کنیم. 30سال از انقلاب گذشته است اگر واقعاً می‏گوییم که جامعه‏ی ما امام زمانی است خوب با این ادعا تا به حال چند تا فیلم برای امام زمان ساخته‏ایم؟ چند تا نقد اساسی در زمینه‏ی حضرت مهدی(ع) داشته‏ایم؟ شبکه‌های ما چند تا فیلم‏های امام زمانی دارند؟ یک برنامه‌ی بسوی ظهور بود که در آستانه نیمه شعبان تعطیل شد. در متون آموزشی‏مان هم این نقص‏ها وجود دارد در متون آموزشی باید روی جوان و نوجوان وکودکمان تربیت مهدوی انجام دهیم و به پدرها و مادرها آموزش دهیم که در جامعه‏ی آرمانی امام زمان(عج) بچه باید دارای این ویژگی‏ها باشد و در این راستا باید تربیت شود. در حقیقت هم خود پدر و مادر باید به این مسآله دقت کنند و هم بچه باید مسایل را ببیند و عمل بکند و این برمی‌گردد به آن روح حاکمی که در نظام آموزشی ما متأسفانه بسیار کمرنگ است الان می‏بینیم که متأسفانه حتی بسیاری از معلمان دینی ما هم دینی نیستند. خوب اگر این نقص وجود دارد باید به معلمی که نیاز به یک ارتقای معرفتی دارد آموزش دهیم. در دانشگاه‏هایمان هم به همین صورت است. در دروس معارف اسلامی دانشگاه بحث امام زمان کجاست ؟ در معارف 1 که اصلاً خبری از مباحث مهدوی نیست، در معارف2 هم یک قسمت بسیار کمی است که این واقعاً یک خلآ بزرگ است. در حالیکه در دانشگاه‏ها به اسم عطرآگین امام زمان(عج) تشنه هستند. جوانان ما بسیار به موضوع مهدویت علاقه‏مند هستند. در فضای حوزه هم به همین صورت است. ما به حوزی می‏گوییم سرباز امام زمان(عج) در حالی‏که در بین حوزویان هم خیلی‌ها امام زمان(عج) را ببه خوبی نمی‏شناسند. خوب این نشان می‏دهد که دغدغه امام زمان(عج) در جامعه‏ی ما وجود ندارد. باید مقداری نگاه آرمانیمان را با نگاه زمینی خود منطبق کنیم بر این اساس همه مثل یک پازل باید کنار هم باشند نه اینکه به صورت جزیره جزیره باهم کار کنند این نتیجه نمی‏دهد این یک موج سرابی است می‌آید و می‏رود و متأسفانه به همین شکل هم باقی خواهد ماند. اگر واقعاً شعارمان این است که در راستای اهداف آقا امام زمان(عج) حرکت کنیم همه چیزمان باید امام زمانی باشد انشاءا... اگر بخواهیم موانع احتمالی تحقق فرهنگ مهدویت و راهکارهای مقابله با آن را بررسی کنیم به نظر شما به چه مواردی می‏توان اشاره کرد؟ در موانع چند آسیب جدی داریم؛ یکی برداشت‏های انحرافی است که ناشی از نوع نگاه‏هایی است که به امام زمان(عج) پیدا می‏کنند و ایشان را به عنوان چهره‏ای قهرآمیز معرفی می‏کنند در حالی‏ که کار امام زمان(عج) تعلیم و تربیت است و امام زمان(عج) عقول انسان‏ها را کامل می‏‏کند. امام زمان(عج) اهداف بسیار بلندی دارد ولی ما متأسفانه امام زمان را بد معرفی می‌کنیم و به به همین دلیل تعاریف غلط برداشت‏های انحرافی از نگاه‏ مهدوی و نگاه انتظار صورت می‏گیرد. برخی می‏گویند افضل اعمال انتظار فرج است و دیگر نباید بگوییم امام زمان کی ظهور می‏کند و تنها وظیفه داریم که گوشه‏ای بنشینیم و دعا کنیم. خوب این حالت ایستایی، تنبل و سستی میاورد در حالی که یک منتظر واقعی باید پویا و فعال باشد، جریان داشته باشد، حرکت کند، در حقیقت افضل اعمال انتظار فرج است نه افضل حالات. از آسیب‏های دیگری که در بحث ظهور وجود دارد این است که یک عده شیاد زمان ظهور را تعیین می‏کنند که مثلاً آقا در فلان تاریخ می‏آیند. خوب این با مبنا و ملاک‏های اسلامی ما سازگاری ندارد مبنای ما این است که زمان ظهور مهدی (ع) را نمی‏توان تعیین کرد و در این زمینه روایت هم داریم که اگر کسی زمان ظهور را تعیین کرد:«کذب الوقاطون» دروغ گو است. خوب این مبنای صحیح اسلام است چرا خرابش می‏کنیم و از آن طرف هم گاهی افراد بعضی از نشانه‌ها و علایم ظهور را بر افراد تطبیق می‏دهند و تعیین مصداق می‏کنند که مثلا فلان مرجع تقلید سید خراسانی است، فلانی سید یمانی است یا آن فرد شعیب‌ابن‌صالح است که این کارها عواقب بسیار بدی دارد زیرا اگراین اتفاقات و روایاتی که گفتیم منطبق بر آن فرد نبود و ظهور هم محقق نشد مردم دچار یأس و ناامیدی می‏شوند. مقام معظم رهبری هم در صحبت‏های اخیرشان فرمودند تطبیق و تعیین مصداق در ظهور غلط و یک جریان انحرافی است. خوب در حالیکه مقام معظم رهبری به ما مبنا داده و روایات هم به ما مبنا داده‏اند چرا این کار را می‏کنیم آیا واقعاً می‏توانیم به این افراد بگوییم در راستای امام زمان(عج) حرکت می‌کنند؟ این در واقع بد تعبیر کردن است که دست آویزی می‏شود برای دشمنانمان. یک مشکل دیگر که در عرصه‏ی مهدویت وجود دارد این است که برخی سعی دارند مردم را از مسایلی که با رعایت آن‏ها باید برای ظهور حضرت مهدی(عج) زمینه سازی کنند جدا می‏کنند. مثلا می‏گویند باید فرهنگ ملاقات گرایی داشته باشید و به دنبال دیدن امام زمان(عج) باشید. باید به این افراد گفت که خیلی‏ها در زمان اهل بیت(علیهما‏السلام) امام را می‌دیدند ولی در مقابل امام می‏ایستادند، پس دیدن امام با اینکه لطف است و باعث خوشحالی ما می‏شود، اما مردم را نباید تشویق کنیم که فقط وظیفه این است که آقا را ملاقات کنیم. خوب به فرض اینکه ایشان را ملاقات کردیم واقعا چه اتفاقی می‏افتد؟ وظیفه‏ی ما چیز دیگری است وظیفه‏ی ما خودسازی است تا جامعه ساخته شود وظیفه ما دعوت به خدا است نه دعوت به خود.برخی افراد شیادند و اصولاً مردم را به سوی خودشان دعوت می‏کنند. به نظر بنده برای مقابله با این افراد و تفکراتشان ابتدا باید یک کار علمی انجام شود به صورتی‏ که سطح معرفتی جامعه را بالا ببریم و دوم این که شاخصه‏هایی را برای تشخیص افراد شیاد و غیر شیاد به مردم معرفی کنیم و بگوییم که اگر کسانی این کارها را کردند شیادند و شاخصه‏های درست را هم بدهیم که اگر عده‏ای این کارها را کردند افراد درست و صادقی هستند که می توان به حرف آن ها اعتماد کرد. سوم اینکه باید یک سری راهکارها و طراحی مهندسی در زمینه سازی ظهور حضرت مهدی (عج) با محوریت اخلاق- تربیت و مسایل عدالت اجتماعی داشته باشیم و مرحله بعد مردم را پرهیز بدهیم از بعضی از بدعت‌ها و خرافات طالع بینی، انرژی درمانی، نور درمانی، روح درمانی، قرآن درمانی و... زیرا اینها هیچ کدام جنبه علمی، فقهی و شرعی ندارند بلکه باید به دنبال عقلانیت، استقلال برویم که در حال حاضر دنیا تشنه‏ی این جریان است و نسل امروز ما تشنه است. یک راهکارعملی باید انجام دهیم اول اینکه افشا گری کنیم و افراد شیاد را از طریق رسانه و منبرها و تریبون ها بدون تعارف و ملاحظه‏ای معرفی کنیم و در این راه باید همه با هم دست به دست هم دهیم تا این برنامه به خوبی انجام شود. دوم اینکه باید الگوهای زمینی و ملموس به نسل امروز معرفی کنیم و شیوه‏های زندگی مهدوی را به جوان بگوییم مثلاً ما در روایت داریم که زمانی که امام زمان(عج) بیاید این کارها را انجام می‏دهد. باید به جوان بگوییم این کار را انجام بده تا بتوانی در آن جامعه لذتش را ببری. امام زمان(عج) می‏فرماید: «من در زمان غیبتم دفع بلا می‏کنم از شیعان خودم» باید به جوان بگوییم که امام زمان(عج) از تو دفع بلا می‏کند پس زمانی که ظهور کند خیلی بیشتر از تو حمایت و دفع بلا می‏کند زیرا ایشان امام رحمت و امام خوبیهاست. باید ادبیات و قرائتمان را از امام زمان مقداری تغییر دهیم و زمینی معرفی کنیم تا جوان ما بتواند انشاءا... به نحو احسن استفاده کند. بعنوان آخرین سوال به نظر شما چگونه می توانیم فرهنگ غنی مهدویت را از متن دین و سیاستمان به عرصه زندگی انتقال بدهیم؟ همان طور که عرض کردم باید در مرحله اول دغدغه‏های دینی خودمان را پررنگ کنیم من یک روایت بگویم: شخصی آمد خدمت امام صادق عرض کرد که چرا شما به سلمان علاقه دارید؟ حضرت فرمودند سلمان سه کار انجام می‏داد به همین دلیل به او علاقه دارم اول این که به علما احترام می گذاشت، دوم اینکه به فقرا اهتمام می کرد و سوم اینکه هر وقت می‏خواست کاری انجام دهد ابتدا می‏سنجید که آیا منطبق با قول خدا و امام زمانش است یا نه، اگه منطبق با قول خدا و امام زمانش نبود سلمان این کار را انجام نمی داد. ما هم باید قبل از اینکه اقدام به هر کاری کنیم ابتدا بسنجیم که آیا واقعا امام زمان آن کار را می‏پسندد؟ اگر احساس می‏کنیم مورد رضایت ایشان است انجام بدهیم و اگر احساس می‏کنیم از آن کار خوششان نمی‏آید انجام ندهیم. خیلی از مسایل حرام و حلال در فقه ما آمده است که همان مسایل و مبناهایی است که بر اساس آن‏ها امام زمان(عج) می‏گویند که انجام دادن و یا ترک کاری خوب است و موجب رضایت و خوشحالی ماست و ما هم باید همان کار را انجام دهیم. و در عرصه سیاست ما متأسفانه تقوای در مسایل سیاسیمان خیلی در حال کمرنگ شدن است. به راحتی تهمت، به راحتی غیبت، به راحتی دروغ، خوب این‏ها آفت‏های مسایل دینی است زیرا مهدویت چیزی غیر از دین ما نیست. هر هفته در نمازجماعات از عبادت، تقوا، نظم و...می‏شنویم خوب این‏ها را باید عملیاتی کنیم و بر همین اساس و در همان راستا بچه‌ها را تربیت کنیم. از همه مهم تراین است که ما باید روحیه‏ی اطاعت پذیریمان را بالا ببریم. اگر بچه‏ها در منزل یاد بگیرند که از پدر و مادر خود اطاعت کنند، مثلاً زمانی که پدر به او گوشزد می‏کند که نماز بخواند و او هم به این دلیل که نماز یک واجب الهی است و اکنون هم پدر به او یادآوری کرده اطاعت کند، به این شکل روحیه اطاعت پذیری او از همان ابتدا بالا می‏رود و در جامعه هم از ولایت فقیه اطاعت می‏کند، وقتی هم که از ولایت فقیه اطاعت کند قطعاً در دوران امام هم از امام اطاعت خواهد کرد و این‏گونه در مسایل سیاسی؛ تقوا و روحیه اطاعت پذیری به وجود می‏آید و رعایت می‏شود. در حقیقت دوران غیبت کبری دوران تمرین و اطاعت است. امام زمان(عج) می‏فرمایند: « هر زمان امر ما را برجان و مال خودتان مقدم کردید آن موقع به سراغ ما بیایید» باید روحیه‏ی اطاعت پذیری را در منزل تمرین کنیم تا آداب اجتماعیمان درست و در راستای هنجارهایی که از نظر امام زمان(عج) زیبنده و خوب است باشد تا انشاءا... بتوانیم در آن راستا حرکت کنیم و این نسل را به سمت و سویی ببریم که مورد عنایت و لطف امام زمان(عج) باشد. با تشکر از اینکه وقت خود را در اختیار برهان قرار داده‏اید