اخبار آرشیوی

جمال شورجه به خبرنگار «نسیم» گفت: - یک تدبیر درستی و مدیریت دلسوزی در خانه سینما نبود، وگرنه کار به اینجا نمی‌کشید و به انحلال نمی‌انجامید. - به شیوه مسالمت‌آمیزتری هم می‌شد این مسأله را مدیریت کرد، اما از آنجا که مدیران خانه سینما به نوعی خودشان را تافته جدابافته از دیگر مجموعه مدیران می‌دانند، این اتفاق نیفتاد. - بعد از تغییرات سیاسی بعد از دولت نهم و انتخابات سال 88 و بحث فتنه، سیاست‌ها و عملکرد‌های خانه سینما، کاملا با سیاست‌های دولت و در تعارض بوده و این ریشه تمام اختلافات بود. - تمام تلاش‌های معاونت سینمایی برای حل اختلافات و رفع اشکالات قانونی خانه سینما برای ادامه فعالیت بوده است. - قرار بود پس از تشکیل سازمان سینمایی، صنوف زیرمجموعه آن بروند و سازمان سینمایی پاسخ نیازهای صنفی آنها را بدهد و این اتفاق باید تاکنون می‌افتاد. - خانه سینما توانایی پاسخگویی به اصناف سینمایی را ندارد و خدماتی به صنوف سینمایی نمی‌دهند و جالب است در این وضعیت از موضع قدرت با دولت صحبت می‌کنند. - هنوز منابع مالی خانه سینما و صنوف از طریق 2 درصد فروش فیلم‌ها توسط دولت تامین می‌شود. - برای انتخابات شورای مرکزی خانه سینما، 27 نماینده صنوف می‌آمدند و به راحتی افراد هیات مدیره با لابی انتخاب می‌شدند و دیگر اعضای صنوف در این انتخابات دخیل نبودند. - تغییرات اخیر اساسنامه به شورای فرهنگ عمومی که مجوز خانه سینما را داده اعلام نکردند. - خانه سینما همیشه به جای تعامل در تعارض و دامنه‌دار شدن اختلافات دست زده است. - چطور شورای فرهنگ عمومی وقتی مجوز می‌دهد قانونی است ولی وقتی منحل می‌کند و مجوز را می‌خواهد بگیرد قانونی نیست؟ - خانه سینما باید زیرنظر سازمان سینمایی بیاید و تبدیل به باشگاه اصناف سیما و پاسخگو شود و به صنوف خدمات بدهد. - تهدیدآمیز صحبت کردن از سوی خانه سینما درست نیست و اینطور نیست که همه صنوف با هیات مدیره هماهنگ باشند. شاید تعدادی از سران صنوف به دلیل اینکه با اینها همگام هستند با آنها همسو شوند ولی چون تا کنون نتوانسته‌اند پاسخگوی اصناف سینمایی باشند نمی‌توانند بدنه سینما را با خود همراه کنند - اینها اگر واقعا دغدغه تهاجم فرهنگی دارند بیایند با مراکز فرهنگی نظام تعامل کنند و در مقابل تهاجم فرهنگی کار کنند.