اخبار آرشیوی

به گزارش خبرنگار «نسیم»، سردبیر ماهنامه "راه" روز گذشته در نشست نقد و بررسی این فیلم در فرهنگسرای انقلاب افزود: -"قلاده‌های طلا" اولین اقدامی است که توانسته اقدامات علیه جمهوری اسلامی را رسانه‌ای کند. این فیلم در این حوزه توانسته تا حدودی موفق عمل کند. - این فیلم را باید در حد و اندازه خودش، کاری مفید ارزیابی کرد. در عین حال در قیاس با دیگر آثار ابوالقاسم طالبی، اثر بهتری محسوب می‌شود. - "قلاده‌های طلا" را باید نقطه عطفی در سینمای ایران دانست، چرا که این سینما مرکب از دروغ است و همان چیزی بوده که عده‌ای آن را عنوان سینما گذاشته‌اند در حالی که نه‌تنها سینما نبوده بلکه تنها به مثابه اسباب‌بازی‌های تصویری شمال تهران است. - فیلم طالبی به شدت ایرانی است و می‌تواند نقطه عطفی برای رفتن به سمت ایرانی بودن باشد. - شهید آوینی ترجیح می‌داد که در سینما فعال باشد و فیلم او را جذب کند. گرچه این حرف را حتی بچه حزب‌اللهی‌های آن زمان هم درک نمی‌کردند. - امیدوارم "قلاده‌های طلا" دوبله شده و برای مخاطبان منطقه نیز نمایش داده شود. - در تاریخ سینمای ایران، فیلمی درخور توجه در مورد دشمنان ساخته نشده در حالی که هر سال، فقط 50 فیلم از آپارتمان‌های خیابان ولیعصر تهران در موضوعات تکراری تولید می‌شوند. - فیلم ابوالقاسم طالبی مرعوب فضای روشنفکری نشده است. - نه‌تنها طیفی از رسانه‌ها بلکه برخی تریبون‌های سینمایی، 20 سال است شعار می‌دهند که نباید هنر را سیاسی کرد در حالی که "قلاده‌های طلا" را حتی از لحاظ تکنیکی بایکوت کرده‌اند. - شهید آوینی زمانی که نقد محتوایی فیلم‌ها را انجام می‌داد، عده‌ای می‌گفتند که سینما جای این حرفا نیست. - این فیلم نه‌تنها دست انگلیس بلکه دست‌های ریاکار داخل را هم رو می‌کند. "قلاده‌های طلا" را باید نمایش ماهیت مدعیان هنر برای هنر، دانست. در حالی که به شدت نگاه سیاسی به سینما دارند و با همین نگاه ضد آرمانی، ایدئولوژیک و ریاکارانه خود، طی دو دهه به دنبال دور کردن انقلاب اسلامی از سینما بوده‌اند و سینمای انقلابی را خنثی نشان دهند.