اخبار آرشیوی

خبرگزاری مهر نوشت: آیت‌الله سید احمد علم الهدی در ششمین نشست معاونان فرهنگی دانشگاههای سراسر کشور و نمایندگان وزیر در هیات‌های نظارت بر تشکل های اسلامی دانشگاههای کشور با بیان این مطلب اظهار داشت: - در توسعه تولید ملی نقطه اول توسعه در نیروی انسانی است و شاید این تعبیر که مقام معظم رهبری فرمودند سال تولید ملی حمایت از کار و سرمایه ایرانی، نظرشان در عنوان تولید، توسعه نیروی انسانی بود. مقام معظم رهبری عنایت خاصی داشتند که در حمایت از کار و سرمایه ایرانی، ایرانی بودن را به آن اضافه کردند. - زمامدار تامین نیروی انسانی، مراکز آموزش عالی در همه حوزه‌ها و زمینه‌ها است اگر بتوانیم در این زمینه نیروسازی کنیم در جهت توسعه تولید ملی موثرترین گام را برداشتیم. - نیروسازی دندانه اول چرخ برای نظام و جامعه به حساب می آید، یعنی در بستر زندگانی اجتماعی در یک نظام و جامعه ولایی نیروسازی شود، طبیعی است نیرویی که در این جهت ساخته می شود هنگامی در تولید ملی دارای اثر خواهد بود که با ویژگی ها و خصوصیات ارزشی جامعه کاملا پرورش پیدا کند. - اگر در فضای ارزشی دینی نظام پرورش پیدا نکرد در جهت علمی و فناوری ممکن است این نیرو ساخته شود اما به درد تولید ملی نمی خورد و نمی تواند در این عرصه اثرگذار باشد. - امروز ما در بسیاری از کشورهای پیشرفته دنیا مغزهای متفکردر جهت توسعه تولید و توسعه شخصیت اقتصادی آن جامعه داریم که آنها ایرانی الاصل هستند نه تنها ایرانی الاصل، بلکه پرورش یافته در بستر سرمایه های ملی این مردمند و نتیجه و کاربرد امروزشان برای دشمنان مردم و اسلام اثر گذار است. - اگر ما نتوانیم نیرویی را با ویژگی های ارزشی و با خصوصیات اخلاقی و اعتقادی متناسب با نظام ولایی خودمان پرورش دهیم این نیرو در تولید ملی موثر نخواهد بود و رسالت اصلی این نیرو در درجه اول بر عهده معاونت فرهنگی است که سیاستگذار حوزه آموزش عالی کشور است. - مدیران فرهنگی حافظان حدودالله هستند، فرهنگ مجموعه ارزشهاست، متاسفانه هم در برداشتهای اجتماعی ما امروز این برداشت اشتباه وجود دارد و هم در سیاستگذاری و عنوان گذاری های ادبیات ما، این اشتباه موجود است که مساله فرهنگ و هنر را یک جریان ممزوج آمیخته با یکدیگر حساب می کنیم. ارتباط هنر و فرهنگ به اندازه ارتباط علم و فرهنگ است، هنر در کنار علم است، علم عبارتست از جریان پرورش دهنده فکر و اندیشه و جهت دهنده به تفکر و هنر عبارتست از جریان پرورش دهنده احساس و عاطفه و جهت دهنده به احساس. - نقش علم در فکر است و نقش هنر در احساس به همان میزان که علم در استخدام فرهنگ در می آید و ابزار برای فرهنگ می شود به همان اندازه هنر ابزار برای فرهنگ است و از مقوله فرهنگ نیست همانگونه که علم از مقوله فرهنگ نیست. اینها ابزاری هستند در استخدام فرهنگ، اینکه بخواهیم هنر را با فرهنگ ممزوج کنیم درست نیست. در تمام تعاریف، فرهنگ را توده ارزش‌ها دانسته اند. - در جامعه دینی ما ارزش‌ها باید دینی باشد و مسئول فرهنگی و مدیر فرهنگی یعنی مدیر اجرایی ارزش‌ها در جامعه یا در نهادی که عنوان فرهنگی دارد. این نکته تمایز متدین از بی دین، مومن از فاسد، جامعه دینی از غیر دینی است؛ این ارزش‌ها باید در آموزش عالی به عنوان محیط نیروسازی حرکت اولیه توسعه تولید ملی حاکم شود. - جریان فرهنگ در محیط دانشگاه یک جریان خاصی است و فرهنگ از مقوله تربیت پرورش و اجرای بعضی معارف دینی در دانشگاه جداست. ضمن اینکه مفهوم تربیت با فرهنگ فرق دارد اصلا فضای دانشگاه و موقعیت دانشگاه برای دانشجو یک موقعیت تربیتی و پرورشی نیست، جای تربیت پرورشگاه است. دانشگاه دختر و پسر جوان درس می خوانند و جایی نیست که بشود اینها را تربیت کرد و پرورش داد . - اینکه ما برنامه های فرهنگی را در قالب برنامه های تربیتی در دانشگاه اجرا کنیم اشتباه است. محیط دانشگاه زمینه پذیرش تربیت نیست بلکه جوان را در این شرایط به مقاومت در برابر القائات تربیتی به عنوان جریان فرهنگی قرار می دهد. - آموزش یک جریان جبری است در محیط دانشگاه اجرا می شود دانشجو در مقام رسیدن به یک نقطه و مرتبه خاصی در مقطع تحصیلی به صورت تلخکامی مسیر آموزش را طی می کند و برنامه های آموزشی را می گذراند.پس مقوله آموزش هم فرهنگ نیست. - فرهنگ نه با جریان تربیت قابل اجراست نه با تعلیم نه با تلقین ها و مراسم، تنها نکته ای که می تواند مجری فرهنگ در دانشگاه باشد مساله فضاسازی فرهنگ که همان فضاسازی ارزشی در دانشگاه است. - باید دین در محیط دانشگاهی ارزش قرار گیرد، در دوران دفاع مقدس در محیط دانشگاهی ما مساله حضور در دفاع مقدس و رفتن جبهه به عنوان ارزش مطرح بود و حتی گاهی اوقات افرادی که خیلی به مبانی ما اعتقادی نداشتند به خاطر حاکمیت فضای ارزشی دفاع مقدس، آماده رفتن به جبهه بوده و مراجعه می کردند. - امروز خلا بزرگ دانشگاه فضاهای ارزشی یا فضاسازی برای ارزشهای دینی در جامعه است به عنوان مثال به دختر بی حجاب دهها تذکر دهید صدها برنامه فرهنگی بگذارید این دختر با حجاب نمی شود اما اگر احساس کرد در محیط دانشگاه به عنوان بی حجاب ضد ارزش است به خودی خود حجاب را رعایت می کند. - مهم این است که برای ارزشها فضا بسازیم در این مسیر ابتدا نیاز به یک پدافند فرهنگی در محیط دانشگاه است که مجری این پدافند باید فردی به غیر از مسئول فرهنگی دانشگاه باشد، چون اگر مسئول فرهنگی در محیط فرهنگی وارد حوزه اجرائیات و برخورد شود در فضاسازی فرهنگی ارزش‌ها موفق نخواهد شد. - در محیط دانشگاه پدافند باید به وسیله جریان دیگری مثل حراست صورت گیرد و در دانشگاه اگر پدافند فرهنگی نشود فضاسازی ارزش‌ها ممکن نیست؛مشکلی که ما داریم این است که تمام مسائل به عهده جریان معاونت فرهنگی بوده و این اشتباه بزرگی است که وقتی بنا شد پدافند را معاونت فرهنگی انجام دهد در برنامه ریزی و اجرا یقینا در برنامه ریزی ارزشها موفق نخواهد بود. - در زمان هاشمی گلپایگانی که مدتی وزیر علوم بودند گفت مشکل ما در دانشگاه‌ها این است که مسئول فرهنگی معلوم نیست کیست. آن زمان دانشگاه معاونت فرهنگی نداشت. آیا مسئول فرهنگی جریان مدیریت دانشگاه است یا نهاد رهبری ؟گفتم مشکل دانشگاه اعتقاد شماست اینکه عقیده دارید باید جریان فرهنگ یک مسئول داشته باشد اشتباه است. - فرهنگ در یک حوزه با یک مسئول در یک دانشگاه قابل اجرا نیست. جریان فرهنگ دانشگاه به عنوان حوزه فضاسازی برای ارزش‌ها جریانی است که باید همه مسئولیت ها در آن دخالت داشته باشند و همه عناصر کارگزار دانشگاه چه در حوزه مدیریت چه در حوزه آموزش بایستی در آن دخالت کنند والا اگر مسئولیت بر عهده یک نفر یا یک حوزه بگذارید موفق نمی شود. چون در اولین برخورد مسئول با یک جریان ضد ارزشی موقعیت سازندگی خودش را در محیط دانشگاه از دست می دهد و نمی تواند فرهنگ ساز باشد. - پدافند فرهنگی باید در حوزه و مسئولیت دیگری دیده شود و تا پدافند فرهنگی صورت نگیرد به هیچ وجه امکان فضاسازی ارزشی در دانشگاه وجود ندارد. - ما نباید فراموش کنیم دانشگاه جای تضارب افکار و اندیشه است اما جای آزادی عملی نیست. در دانشگاه اندیشه آزاد است نه عمل. اگر در دانشگاه فکر و حرف محدود شد، دانشگاه پویایی خود را از دست می دهد و دانشگاه رشد نخواهد داشت. - دانشگاه محیط آزادی عمل نیست اگر اینگونه بود دزد می توانست در دانشگاه دزدی کند و جانی می توانست آدم بکشد . - جریان انتظامی امنیتی دانشگاه باید مسئولیت کامل پدافند فرهنگی را با پیشگیری از عمل به عهده بگیرد . - در فضاسازی ارزشی و فرهنگی حرف اول را استاد می زند نه دانشجو و فاصله فرهنگی تقصیر اساتید است نه دانشجو. - دانشجو در محیط دانشگاه معصوم ترین موجود است. مشکل را ما با اساتید داریم. مشکل از اینجا شروع می شود که وقتی در کلاس یک دختر بی حجاب از استاد مساله بپرسد وقتی آرایش کرده با تبسم لبخند و خوش و بش و تشویق استاد روبرو می شود و در کنار او یک خواهر با حجاب عفیفه چادری اگر بخواهد همان مساله را بپرسد با گرفتگی ابروان استاد روبرو می شود. - این حرکت و برخورد از یک استاد در محیط کلاس درس در دانشگاه ارزشگذار است و ضد ارزش دین را ارزشگذاری می کند. این است که فضاسازی ارزشی دانشگاه به هم می خورد و لذا مساله فضاسازی را باید از اساتید شروع کرد نه دانشجویان. - نه در مسائل سیاسی اجتماعی دانشجو مقصر است نه در مسائل فرهنگی. حرکت های ناهنجار سیاسی اجتماعی که در محیط دانشگاه بوسیله دانشجو صورت می گیرد وقتی که پیگیری می شود میبینید پشتش اساتیدند. مسائل فساد اخلاقی هم همین است.مفاسد اخلاقی دانشگاه هم زیر سر اساتید است. - اینکه چند امتیاز برای ارتقا و ترفیع اساتید در زمینه فرهنگی گذاشته شده است واقعا سرمایه ارزشمندی است منتها در این جلسات و شوراها این مسائل به تعبیر عوامانه مالی می شود و این امتیاز را به همه می دهند یک آدم کثیف ضد ارزش و ضد فرهنگ هم این را می گیرد.ولی این یک سرمایه خوبی است که معاونین فرهنگی می توانند از آن بهره برداری کنند و این امتیاز را به هر کسی ندهند. - باید از این استاد در عرصه فرهنگی کار بخواهیم و بهترین کار این است که این استاد یک ارزش گذار باشد. از محیط کلاس شروع کند تا دانشگاه. اگر در این جهت در تربیت نیروی انسانی موفق نباشیم دندانه اول تولید ملی کند میشود دندانه اول که کند شد بقیه دندانه ها کارکردنش فایده ندارد. در راستای شعار سال که رهبری تعیین فرمودند نقش موثر و عمده را معاونین فرهنگی دارند.