اخبار آرشیوی

کدخبر: 392966

حاتمی‌کیا در پی انتشار خبر خرید مالکیت فیلم "گزارش یک جشن" توسط سازمان سینمایی: فیلم، نگاه دلسوز و مصلحانه سربازی است که کشور را پاره تن خویش می‌داند، آلامش را با همه وجود درک می‌کند و برای عزتش، با جان و آبرویش خواهد ایستاد/ چشم به پرده دوخته‌ام تا فیلم را با مردم ببینم

حاتمی‌کیا در این نوشتار آورده است: یا لطیف این روزها اندیشیدن و نوشتن جز برای «چمران»، برای من حکم شکستن روزه را دارد، ولی رسانه‌ای شدن خرید فیلم "گزارش یک جشن" مجبورم کرد تا برای خروج از شبهه، تن به این خروج از دایره چمران دهم. نمی‌دانم رسانه‌ای شدن این کار خیر، چه سودی دارد که برادر خیرخواهم آقای شمقدری اقدام به آن کرد. امیدوارم ایشان روزی خبر اکران «گزارش یک جشن» را رسانه‌ای کند تا اصحاب فرهنگ از شنیدنش کام شیرین کنند.» کارگردان «گزارش یک جشن» در ادامه آورده است: « من تهیه‌کننده «گزارش یک جشن» نیستم. شرایط ساخت فیلم نیز مثل دوران «به رنگ ارغوان» نیست که تهیه‌کننده استطاعت و استقامت لازم برای نگهداری فیلم را داشته باشد. پس نه دفتر «حک فیلم» جایگاه کمپانی فیلمسازی دارد و نه این مالکیت صوری که اکثریت سهام آن از وام و قرض‌های دولتی‌ایست معنی مالکیت واقعی دارد. از این نگاه اقدام ارشاد را طبیعی می‌دانم و از آن استقبال می‌کنم. بعضی نگران شده‌اند که این خرید ارشاد به آن معنی‌ایست که دیگر منعی برای حذف کردن صحنه‌های فیلم وجود ندارد. پس منتظر دیدن فیلمی قطعه قطعه خواهند بود. من چنین تصوری را هیچوقت نداشته و ندارم. چه اینکه هم اکنون فیلم «چ» با تهیه‌کنندگی ارشاد ساخته می‌شود و من چنین حسی برای مالکیت ارشاد ندارم. از فیلم «گزارش یک جشن» آنچه باید بصورت توافقی حذف می‌شد با پیشنهاد معاونت سینمایی ارشاد اتفاق افتاد و حرکت بعدی مربوط به ارشاد است که پروانه نمایش را صادر و من چشم به پرده سینما دوخته‌ام تا این فیلم را با مردم تماشا کنم. نباید عادت کنیم، ولی یادمان باشد که فیلم «به رنگ ارغوان» تا کجا رفت و چگونه عید امسال از شبکه ملی کشورمان پخش شد. «گزارش یک جشن» نیز همچون «به رنگ ارغوان» نگاه دلسوز و مصلحانه سربازیست که این کشور را پاره تن خویش می‌داند. درد و آلامش را با همه وجود درک می‌کند و برای عزتش، با جان و آبرویش خواهد ایستاد. این روزها در شهر عزیز پاوه‌ ام. میان مردمان صبور، مهربان و بسیار مظلوم همچون خود چمران. این بار امانت چنان بر دوشم سنگین است که جز به دعای‌خیرخواهان به مقصد نخواهد رسید.
ارسال نظر: