اخبار آرشیوی

به گزارش «نسیم»، سیدمحمد حسینی در این پیام آورده است: هوالعزیز برای داستانت شاخه تصویر کوتاه است ترا من با ستیغ کوه ها همدوش می بینم چنان از باده روح اللّهی سرمست گردیدی که تا باز است میخانه ترا مدهوش می بینم داستان شب شیدایی شاپرک‌های شمع پرست، حکایت قلم زدن در روزهای روشن آرامش نیست. قصه سینه سوختگانی است که برای بجا ماندن آتش معرفت، ققنوس وار، خاکستری برجای گذاشتند. به زبان! ساده توان بیان کرد سکوت زخم خوردگانی را که به قیمت مرگ، جان همرزمان را خریدند؛ نفس بریدند تا دشمن به راز دوست آگاه نگردد! ای مرغ سحر عشق ز پروانه بیاموز کان سوخته را جان شد و آواز نیامد هرچه از این تابلو فاصله می گیریم، وسعت نگاهمان، زوایه‌های زیباتری را تقدیم چشم‌های شسته می‌کند! سینمای انقلاب به لطف حق با لنزهای پاک شده، همیشه بر این واقعه چشم دوخته است. این سینما بحمدالله خود را نفروخته است و جا دارد اگر در«دوازدهمین جشنواره بین المللی فیلم مقاومت»این سینما را ارج نهیم و بها دهیم! برای آنانکه چراغ این معبد را برای عابدان و عاشقان روشن نگه داشته اند ضمیری روشن و روزگاری گلشن آرزو می کنم. توفیق، رفیق طریق عزت و اعتبار یکایک شما عزیزان باد.