اخبار آرشیوی
آیتالله جوادی آملی: زینت انسان عقل، فطرت، ایمان و عدل است؛ داشتن زمین و باغ، زینت ارض است نه انسان/ اگر کسی واقعا بخواهد از اظهار دین به زحمت بیفتد، دین فرموده اظهار نکن/ ترجیح دادن دنیا به آخرت، نشانه بیعقلی است
آیتالله عبدالله جوادی آملی امروز در جمع علما و روحانیان حوزه علمیه در مسجد اعظم قم به ادامه تفسیر سوره مبارکه قصص پرداخت و اظهار داشت: - برخی حیات گیاهی دارند مثل نوجوانها که فقط تغذیه می کنند بالنده اند و جامه و لباس خوب دربر می کنند، اینها نامی بالفعل و حیوان بالقوه اند و غالبا به فکر عواطف و پدر و مادر و قبیله و مسائل خانوادگی نیستند، یک مقدار که رشد کردند و مسائل عاطفی، همسرداری، و فرزند داری و امثال اینها پیدا شد همین کاری که حیوانات هم دارند ـ حیوان بالفعل و انسان بالقوه است، اگر در همین حد ماند حیوان می میرد و اگر از این حد بالاتر آمد و به فکر معارف دیگر افتاد انسان بالفعل است و مَلَک بالقوه و اگر از این مرحله هم پَرّان شد و رفت، هم مَلَک بالفعل است و هم حامل عرش و آنجا دیگر قوهای در کار نیست. - هدایتی که در قلب ایجاد نورانیت و گرایش می کند و تلاش و کوشش به دنبال آن است تا حیات نورانی و قلبی پیدا بشود در اختیار خدای سبحان است. - مالک حقیقی قبلا، فعلا و بعدا خدا است و این مِلک اعتباری آمده و پرده ای شده و نمی گذارد مالک حقیقی دیده شود، وقتی این مِلک اعتباری رخت بربست پرده ها کنار می رود و معلوم
می شود که مالک خدا است. - آنچه از جان ما بیرون است زینت زمین است نه انسان، زینت انسان در سوره مبارکه حجرات مشخص شده است؛ «حَبَّبَ إِلَیْکُمُ الْإِیمَانَ وَزَیَّنَهُ فِی قُلُوبِکُمْ»؛ زینت انسان عقل، فطرت، ایمان و عدل است، داشتن زمین و باغ زینت ارض است نه انسان، شما آنچه «عند الحیاة الدنیا» است را مقدم داشتید بر آنچه که «عند الله» است «أفلا تعقلون»، یک آدم عاقل این کار را نمی کند، اینجا که می گویند فهمیدیم که دین حق است ولی اگر بپذیریم دنیای ما در خطر می افتد می فرماید شما عاقل نیستید چون «العقل ما عُبد به الرحمان و اکتسب به الجنان»، شما زینت حیات دنیا را بر زینت انسان مقدم داشتید و این عقل نیست. - خدایی که ما را آفرید سوگند یاد کرد که انسان در فشار است «لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ فِی کَبَدٍ» کبد به معنی رنج است، لام هم لام قَسَم است، کسی که ما را آفرید فرمود انسان را در رنج اداره می کنم، پس این رنج در همه جا هست، این طور نیست که کسی به غرب و شرق برود در آنجا رنج نباشد، آنها رنجشان یا مثل ما است یا بیشتر، منتهی رنج ما فرق می کند، این زد و خورد و دعواها همه جا هست، این طور نیست که اگر کسی کافر بود
در امنیت است بلکه رنج بیشتری دارد، - دنیا جای آسایش نیست، جای آزمون است، انسان در کلاس آزمون با دلهره نشسته است، البته آزمون 80 یا 100 ساله، انسان در طول این 80 سال با دلهره و استرس در کلاس آزمون نشسته است منتهی ما چون غافلیم فکر نمی کنیم که این امتحان است و یک وقتی بیدار می شویم و می بینیم که این فضا را درد گرفته است. - این زن نامحرم که اینجاست، خدا او را برای امتحان ما فرستاده، از یک طرف به حاجی و معتمر می فرماید وقتی وارد سرزمین مکه شدی و احرام بستی صید حرام است، از طرفی به این آهوانی که می چرند می گوید قدری پایین تر بیایید و در دسترس و تیررس قرار بگیرید تا ببینیم اینها چه می کنند، - از طرفی بدحجاب یا بی حجابی را از کنار چشم عبور می دهد، کسی که غافل است نگاه می کند و آنکه عالم است می گوید دارم امتحان می شوم، از طرفی می فرماید «أکالون للسحت»، رومیزی و زیرمیزی هر چه باشد حرام بیّن الهی است و از آن طرف رشوه دهنده را به سراغ انسان می فرستد، هیچ لحظه ای نیست که در طول این 80 سال در امتحان نباشیم، منتهی کسی که غافل است ورق سفید می دهد، فرمود انسان را با درد خلق کردم چون کار ابد با او دارم، انسان یک
موجود ابدی است، بحث میلیارد و هزار میلیارد سال نیست، یک ابد را باید بسازد. - اگر کسی واقعا بخواهد از اظهار دین به زحمت بیفتد دین فرموده اظهار نکن، اگر بین خود و خدای خود، خدا را انتخاب کردی و در منزل نماز خواندی و کسی هم نفهمید هم دنیایت تأمین است و هم آخرت، کسی که دنیا را به آخرت ترجیح می دهد عاقل نیست. - سخن در این نیست که متاع دنیا بهتر است یا متاع آخرت، متاع دنیا زودگذر و ملحوق به احضار است، احضار در فرهنگ قرآن مربوط به کسانی است که کشان کشان به جهنم برده می شوند، احضار درباره مؤمنین به کار برده نمی شود، این جلب برای تبهکاران است اما کسی که مؤمن باشد وعده حَسَن دارد که در سوره مبارکه یونس می فرماید «إنّ وعد الله حق» و این وعده ثابت و تغییر ناپذیر است.