اخبار آرشیوی

کدخبر: 435012

رئیس مرکز گسترش سینمای تجربی در پیامی به جشنواره "سینما حقیقت": ثبت تصویری مظالم موجود همچون کشتار مسلمانان در میانمار، جنایات صهیونیست‌ها در فلسطین و سرکوب مسلمانان در بحرین و عربستان، وظیفه فیلمساز عاشق است/ هنرمند تلاش می‌کند طرف حق را بگیرد

به گزارش «نسیم»، متن پیام شفیع آقامحمدیان به این شرح است: به نام خدا «وَ ما خَلقتُ الْجِنَّ وَ الاْنِسَ اِلا لِیَعبُدُون/ الذاریات، 56» در ازل پرتو حسنش ز تجلی دم زد/عشق پیدا شد و آتش به همه عالم زد به واقع جهان و آنچه در آن موجود می‌باشد بر مدار عشق می‌چرخد. به بیان دیگر هستی و خلقت به دنبال معشوق یا همان معبود سرگشته و سرگردان می‌باشد. طبعاً جایگاه و شأن انسان در این گستره، رفیع و دست نایافتنی است؛ چرا که مسیر او به سمت معبود، همان بندگی یا به تعبیر عرفانی عاشقی است. البته طی این راه بسی صعب و پر از سنگلاخ و خار مغیلان و سختی و خطر می‌نماید که قطعاً جز با پای عاشقی نتوان آن را پیمود. البته نمودها و جلوه‌های آن دلگرم‌کننده و شیرین است؛ از جمله رحمت، لطافت، عزت، حق و حقیقت، عدالت و برتر از آن قسط، ایثار و در نهایت وادی شهادت که مخصوص خاصان است. حال به نظر می‌رسد چندی است کار جهان دگرگون شده و بعضی از جلوه‌های عشق دوباره خودنمایی می‌کند؛ مطالبه حق، عدالت، مساوات و... همه آنچه در فرهنگ ناب اسلام موجود است. چه بسا جذابیت این جلوه است که دشمنان عشق و بندگی را به عکس‌العمل واداشته، توهین به مقدسات و مقدسان خاصه رسول اکرم(ص)، هیچ دلیلی جز نشر تنفر و اخلاق شیطانی ندارد. حال این ماییم و دنیای متلاطم تشنه کام حقیقت و بارهای زمین مانده‌ فراوان در عرصه فیلم و سینما به خصوص سینمای مستند، جا دارد یک بار دیگر جایگاه هنرهای نمایشی (فیلم و سینما) و فیلمسازان فهیم را در شرایط موجود جهان تعریف کنیم و براساس آن افق جدیدی را در عرصه تجربه‌های نو و متفاوت ترسیم نماییم، چون به نظر می‌رسد با دیدگاه و چهارچوب قبلی به نیازهای روز نمی‌توان پاسخ گفت. با توجه به شرایط موجود جهان و بیان حکیمانه رهبر فرزانه انقلاب اسلامی که «جهان در حال عبور از یک گردنه‌ تاریخ‌ساز است» بر اهالی سرزمین هنرهای نمایشی و خاصه فیلمسازان داستانی و مستند فرض و وظیفه است که همت کنند و این اتفاقات و دگرگونی‌های عمیق را به گونه‌ای به تصویر بکشند که همچون گذشته، این آثار نیز برای آینده سرمایه فرهنگی ماندگار تلقی شود. برای داشتن چنین آثار عمیق و فتح قله‌ سینمای ارزشی جهان به عاشقانی نیاز است که در فکر سود و زیان نباشند و سینما و هنر را منبع درآمد تلقی نکنند و تنها برای ثبت جلوه‌های حق، مطالبه عدالت و تجلی صفات خداوند توسط دوربین تلاش کنند. در این مسیر است که ثبت تصویری مظالم موجود همچون کشتار مسلمانان در میانمار، جنایات صهیونیست‌ها در فلسطین، سرکوب مسلمانان در بحرین و عربستان وظیفه فیلمساز عاشق است، این عنصر هنرمند تلاش می‌کند در عرصه جنگ نرم فرهنگی و هنری در ایران و جهان، طرف حق را بگیرد تا در آینده جهان عدالت و شاهین آن حقیقت در جلوه ناب خود، پرتو افشانی کند. امیدوارم در این مسیر دست به دست هم دهیم و بتوانیم نویدبخش تمدن نوین اسلامی باشیم. بحث را با این شعر حکیمانه پایان می‌دهم . گفته بودم چوبیایی غم دل با تو بگویم چه بگویم که غم از دل برود چون تو بیایی
ارسال نظر: