اخبار آرشیوی

به گزارش خبرنگار «نسیم»،‌ این منتقد سینمایی در این نشست افزود: - این فیلم نقد بخشی از افراد متوسط شهری و وابسته به غرب از لحاظ اقتصادی و فرهنگی است که این محصول سیاست‌های غلط مدیران عدالت‌طلب است. - این فیلم در مورد یک قشر بی بند و بار و ضد هویت ملی است که بسیار هم خطرناک هستند. - فیلم جیرانی در تاریخ سینمای بعد انقلاب بی‌سابقه استو هیچ فیلمی تا کنون زندگی این قشر را مورد آسیب شناسی قرار نداده است. - این قشر را باید سیاه جلوه داد و "من مادر هستم" توانسته است به این هدف برسد. - این فیلم ابداً دچار آلودگی روشن‌فکری نمی‌شود به همین دلیل روشن‌فکران از این فیلم خوشحال نیستند. - برخی منتقدان این فیلم مانند روشنفکران وطن‌فروش در مورد آن موضع می‌گیرند. - سینمای جشنواره‌ای، سینمای روشن‌فکری و وطن‌فروش کاسه گدایی به خارج از کشور دارند اما جیرانی و فیلمش این‌گونه نیستند. - ما احتیاج به فیلم‌های انتقادی این چنین داریم، نباید آن‌ها را در نطفه خفه کنیم که اگر این کار را کنیم به دام فیلم‌هایی چون هامون، پری و نارنجی‌پوش می‌افتیم. - این فیلم ابداً اشاعه فحشا و شراب‌خواری نیست و قشر فاسد بی‌هویت و چگونگی فاصله گرفتن از آن‌ها را نشان می‌دهد. - در فیلم جیرانی اولین بار است که خیانت جزو مسئله اصلی نیست و تفکر شبه مدرن و بی‌بند و بار را بیان می‌کند. - بازی بازی‌گر اصلی این فیلم فوق‌العاده خوب است. - فیلم لحن معین دارد، ‌دوربین درون این قشر از جامعه که می‌توان آن‌ها را سکولار نامید،‌ نشان می‌دهد. - فیلم اخلاقی است اما دینی نیست و همین‌طور طرفدار شخصیت "آوا" نیست. - فیلم جیرانی به ما هشدار می‌دهد نباید به این طبقه بی‌توجه باشیم و باید کار فرهنگی کنیم و در مقابل فرهنگ این طبقه بایستیم و آن‌ها را افشا کنیم. - این فیلم اصلاً ربطی به فیلم "قصاص" ندارد بلکه فقط یک موضوع مشترک دارد.