اخبار آرشیوی

به گزارش خبرنگار «نسیم»، وی همچنین افزود: - بیست و اندی سال مسئولیت کیهان بچه‌ها را برعهده داشت به سن قانونی بازنشستگی رسید اما جدایی ایشان از کیهان بچه‌ها آسان نبود. خودش می‌دانست که دوری او از موسسه کیهان برای ما دشوار است. به او گفتم که سکه کیهان به نام تو ضرب شده و باید بمانی و ماند. قرار شد که بماند اما دیری نپائید که رفت. گرچه آثارش ماندگار است - معتقد بود هنر و ادبیات فقط ظرف است و یک قالب؛ نقش و وظیفه اوست که پیام را به مخاطبینش برساند. معتقد بود که پیام اسلام و انقلاب را باید در این قالب به مخاطب رساند. در این زمینه سر از پا نمی‌شناخت و شاگردان زیادی را تربیت کرد. - معتقد بود آدم‌ها باید تکثیر بشوند و بنابراین اهتمام ویژه‌ای به آموزش داشت. از همان ابتدا به این مسیر ادامه داد. - در غبار فتنه‌ها و عبور از عقبه‌های سخت و بعضا نفس‌گیر هیچوقت مسیر را گم نکرد زمانیکه اسم انقلاب می‌آمد با کسی حتی دوستانش نیز رودرواستی نداشت و برایش عبور از انقلاب دشوارتر از عبور از دوستی صمیمی بود. انقلاب را به دوستانش هم ترجیح می‌داد. - امیرحسین از من و ما گذشته بود. سودای منافع مادی نداشت و از آغاز تاکنون زندگی تغییر نکرد و همچنان در خانه محقر کوچه عسگری زندگی می‌کرد. - موقعیت فراوان داشت اما هر مسئولتی را قبول نمی‌کرد. بیشتر آخرت گرا بود و می‌گفت من قبله‌نمایی دارم که عقربه آن رو به قبله تنظیم شده و هیچگاه از آن زاویه نگرفت. همواره در خط امام و رهبر معظم انقلاب بود.