اخبار آرشیوی

به گزارش خبرنگار «نسیم»، این کارگردان و تهیه کننده سینما نیز در ادامه این میزگرد افزود: - در چرخه سینما بین فعالیت هنری تا مخاطب، دولت فقط باید ناظر باشد تا تخلفی صورت نگیرد همین! به عدالت باید بیش از آزادی بها دهیم. اما وقتی دولت مرکز قدرت شود هرکس سعی میکند خودر ا به او نزدیک کند. بخش خصوصی در سینما کم داریم چون نگاه دولتی حدفاصل بین مردم و سینماگر قرار می‌گیرد. - در سال 83 حوزه هنری به کارگردانی که دو فیلم ساخته اما به نمایش درنیامده بود 560 میلون میدهد که کمتر از 150 میلون ارزش نداشت؛ سند دارم و اگر می‌خواهند رو می‌کنم. یا فارابی فیلم ساخته اما فعلا توقیف است یا فیلمی در جشنواره دوسال گذشته فیلم کودک نمایش داده که هنوزاکران عمومی نشده است. در سینما باید رقابت کنی و در برابر خواسته مخاطب خلاقیت به خرج دهی نه اینکه دم از ارزش بزنی و سرمایه دولتی را جمع کنی. - اوج سینمای دولتی در این دولت اخیر رخ داد تا جایی که هنرمند تبدیل به کارمند شد. رانت و پول دولتی تا نهایتا فیلم فاخر، ادامه همین جریان بود. 7 نهاد مرتبط با سینما بخش بین الملل دارند اما کاری در اکران و بحث بین المللی سینما نکرده اند. میزان رشد یک سینما میزان مخاطب پذیری است درحالیکه ما خیلی ضعیفیم از این جهت؛ شاید جایزه ببریم و برای مدیران خوشایند باشد اما برای سینما نه. - در سینمای این سالها، تشتت و انشعاب تهیه کنندگان بارز شد و در کانون کارگردانان نیز این اتفاق افتد. اگر مدیران بالایی "خانه سینما" وابسته به مراکز دولتی و رانت نبودند، هیچ دعوا و انشعابی بین اهالی سینما نمی افتاد. آدمهای راس "خانه سینما" رفتند به سمت حوزه هنری و با کمک آنان فیلم ساختند درحالیکه حوزه هنری در برخورد با فیلم‌های برخی سینماگران از همین خانه سینما، فیلمشان راپائین کشید. - دولت به رفقای خودش رانت میدهد و خانه سینما نیز به دوستان خودشان. نظرم درجه بندی هم باید برای سینما داشت که فیلمها ساخته اما برای هر گروهی مثل سنین پایین توانند انرا ببینند و با این کار مردم برای فیلمساز خوب حاضرند پول بدهند. - نمیدانم چرا تهیه کننده و کاگردانی که فیلمش یک دهم سرمایه اش در اکران نمی فروشد چگونه دوباره سراغ فیلمی دیگر میرود؟ وطیفه دولت سیاستگذاری و نظارت است و تصدیگری را به اصناف بسپارد. امیدوارم وزیر ارشاد وارد جزئیات سینما نشوند و مدیری خوشنام انتخاب کند.