اخبار آرشیوی

به گزارش «نسیم»، در این نشست، سیداحمد میرعلایی در ابتدای صحبت‌های خود در این نشست اظهار داشت: این فیلم قرار است به صورت مشترک بین ایران و ژاپن تولید شود و خانم شهره گلپریان در زمینه هماهنگی‌ها و امور اجرایی در ژاپن زحماتی می‌کشد و اکنون در حال پیگیری موضوع در ژاپن هستند. وی ادامه داد: با توجه به شرایط موجود سینمای ما و مسائل سینمای ما در بخش بین‌الملل، این را رویه درستی می‌دانم که فیلم‌ها بین دو یا چند کشور تولید شود و در سینماهای این کشورها به نمایش درآید. این رویه‌ای است که به پایین آمدن هزینه‌ها و افزایش مخاطب می‌انجامد. چنانچه فیلم «فرزند چهارم» توسط یونیسف در کشورهای دیگر نمایش داده می شود و باید بگویم اکران و نمایش فیلم‌ها در سینماها و شبکه‌های تلویزیونی کشورهای دیگر، راهکاری است که سبب می‌شود فرهنگ کشور ما در آن کشورها اشاعه پیدا کند. میرعلایی سپس به برخی پروژه‌هایی که در این سال‌ها برای تولید آنها صحبت شده، اشاره کرد و گفت: در این سال‌ها برای همکاری با عراق، ترکیه، لبنان، یکی از کشورهای اروپایی و کانادا مذاکراتی صورت گرفت و همچنین با مصر مذاکره داشتیم که به دلیل مسائل سیاسی آنجا به جایی نرسید. اما پروژه درناهای کاغذی از آنجا به مرحله اجرا رسید که تولیدش مد نظر ما بود. وی افزود: ویژگی‌ مهم آن هم این بود که فیلمنامه این کار از سوی ما ارائه شد و تلاش کردیم که عوامل اصلی آن ایرانی باشند. این برای سینمای ما مسئله مهمی است چرا که پیش از این هم برای ساخت فیلمی درباره مولانا از طریق سینماگران ترکیه پیشنهادی داشتیم اما چون طرح از سوی آنها ارائه شد و روایتشان دور از واقع بود و تلاش داشتند شخصیت بزرگ ما را مصادره کنند، با آنها به توافق نرسیدیم و ترجیح دادیم تا به سینماگران خودمان وفادار باشیم. میرعلایی در ادامه به دغدغه و رویکرد فریدون حسن‌پور در تولید درناهای کاغذی اشاره کرد و گفت: کشورهای دیگر وقتی فیلمی درباره هیروشیما می‌سازند به دشمن نمی‌پردازند و صرفا به واقعه می‌پردازند اما ما علاقه‌مند هستیم که بانی مشکل را معرفی کنیم. در سردشت اتفاق بزرگی افتاده که فاجعه‌ای عمیق است اما در دنیا مهجور واقع شده و این که این اتفاق درست مطرح شود نیاز به دشمن‌شناسی دارد. درناهای کاغذی یکی از فیلم‌هایی است که یونیسف علاقه‌مند است در کشورهای دیگر که پایگاه دارد، به نمایش بگذارد و در راه معرفی آن به دنیا اهتمام کند. مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی با اشاره به این که باید توجه داشت که ارزش‌های دفاع مقدس وجدان هنرمندان را بیدار می‌کند و ما مدیون شهدای دفاع مقدس هستیم، به شعارها و رویکردهای تبیین شده برای جشنواره کودک اشاره کرد و گفت: مدیران جشنواره کودک در دوره‌های گذشته زحمت کشیدند و ما نیز درصددیم تا از بستر این جشنواره که پول بیت‌المال هزینه آن شده، جهت اشاعه پیام‌های فرهنگی خود به دنیا به بهترین شکل استفاده کنیم. وی افزود: دفاع از حقوق کودکان درگیر جنگ شعار ما در این دوره جشنواره است، اما بحث‌مان این نیست که به کودک کدام طرف جنگ بپردازیم. چرا که هیچ کودکی در هیچ جنگی تصمیم گیرنده نبوده و بزرگ‌ترین نزاعی هم که کودکان مشاهده می‌کنند، نزاع پدرومادر است. یونیسف تشویق جدی‌ای برای این شعار از جشنواره کودک داشت. میرعلایی با اشاره به سفری که به همراه کارگردان این فیلم به ژاپن داشت، گفت: در نشستی که با شهردار و استاندار هیروشیما داشتیم خبرنگارهای آنجا سوال کردند ایرانی که بمب اتمی دارد، چطور درباره کودک حرف دارد؟ آنها اظهارات ما را در مطبوعات و شبکه‌های تلویزیونی‌شان گسترش دادند و برایشان خیراندیشی و رویکرد ما جالب بود. وقتی ما قضیه سردشت را توضیح دادیم متوجه شدند که ما در ایران چه می‌کنیم و در جنگ‌مان چقدر صدمه خورده‌ایم. این نشان می‌دهد دشمن ما خیلی قوی است. وی گفت: بیش از یک سال و نیم قبل آقای حسن‌پور طرح ساخت این فیلم را مطرح کردند. ایشان همراه با خانم نغمه ثمینی سفرهایی به سردشت و هیروشیما داشتند و خیلی تحت تاثیر قرار گرفتند. نهایتا فیلمنامه خوبی شکل گرفت و قرار است یک فیلم خوب از آن ساخته شود. میرعلایی سپس با اشاره به اهدای یک درنای کاغذی به ایران به‌عنوان پنجمین کشور دنیا گفت: فکر می‌کنم واقعا این اتفاق بزرگی است. مسائل این‌چنینی که در حاشبه جشنواره به وقوع می‌پیوندد می‌تواند خیلی تاثیرگذار و مهم باشد. قرار است پس از شروع به کار جشنواره در 15 شهریور، روز 16 مهر که روز جهانی کودک و روز آغاز نمایش فیلم‌های جشنواره است، در یکی از میادین اصفهان و با حضور مسئولان، تندیس درنا را رونمایی کنیم. وی افزود: همچنین در آن روز، روز جهانی هیروشیما، سردشت، حلبچه و سوریه را برگزار خواهیم کرد و در مراسمی از کودکانی که در این چهار مکان زندگی می‌کنند تقدیر می‌کنیم. از سوی دیگر درنای کاغذی که توسط ساداکو ساخته شده توسط برادرزاده ساداکو و همچنین رییس بنیاد او، به جشنواره فیلم کودک اهدا خواهد شد. به گفته میرعلایی مقرر شده است که هزینه‌های ساخت این فیلم در بخش ایران بر عهده فارابی و در بخش ژاپن برعهده مسئولان این کشور باشد. همچنین تمامی عوامل فنی تولید در بخش ایران، ایرانی خواهند بود. در ژاپن هم علاوه بر آقای حسن‌پور کارگردان، طراح صحنه (اصغر نژادایمانی) و مدیر فیلمبرداری که با آقای ساعد نیک‌ذات صحبت شده، و نیز یک دستیار کارگردان حضور خواهند داشت. وی ادامه داد: در توافق انجام شده، مسائل فنی و پس از تولید تماما در ایران انجام خواهد شد و نحوه مشارکت مالی هم به شکل پنجاه درصدی پیش خواهد رفت. برای پخش بین‌المللی در تلاشیم تا به‌شکل حرفه‌ای از هم‌اکنون با یک کمپانی بزرگ پخش به توافق برسیم چرا که در همه دنیا، درباره پخش فیلم قبل از شروع فیلمبرداری تصمیم گرفته می‌شود. میرعلایی در این نشست به این نکته اشاره کرد که رئیس سازمان سینمایی در جریان تولید این پروژه است. او گفت: ان‌شاءالله برای تامین بودجه این فیلم مشکلی وجود نخواهد داشت چرا که موضوع «درناهای کاغذی» یک موضوع ملی است و باید فیلم آبرومندی از آن تولید شود. به همین دلیل امیدواریم که دوستان حتی در ریاست جمهوری هم به کمک‌مان بیایند. مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی همچنین در این نشست سپس در پاسخ به اینکه چرا اولین تندیس درنا به امریکا اهدا شده، گفت: همان طور که اشاره کردم، باید در دشمن‌شناسی دقیق شویم. موضوع این است که آمریکا در تبلیغات خود خیلی دقیق عمل می‌کند و با استفاده از بازوهای رسانه‌ای به پیش می‌رود. باید این نکته را در نظر داشت که آتش زدن پرچم امریکا نمی‌تواند برای مردم کشورهای دیگر دلیل قانع‌کننده درباره ددمنشی دولت این کشور باشد. ما باید به مردم کشورهای مختلف امریکا و سیاست‌هایش را معرفی کنیم. بگذارید اینجا یک مثال بزنم. سال‌ها قبل، صرب‌ها با کمک امریکا مسلمانان این کشور را قتل‌عام کردند اما الان فکر می‌کنید مقبره و بارگاه این شهدا را چه‌کسی ساخته است؟ امریکا! آنها نه‌ فقط برای شهدا مقبره ساخته‌اند، بلکه مسجد هم می‌سازد. آمریکایی‌ها کاری کرده‌اند که مردم صربستان اصلا فراموش کرده‌اند که دولت آن کشور چگونه با آن‌ها رفتار کرده است. ما در کشور خودمان انقدر به هم پیچیده‌ایم که یادمان رفته‌ دشمن اصلی‌مان کیست!