اخبار آرشیوی

به گزارش خبرنگار «نسیم»، این منتقد و کارشناس سینما در بخشی از این برنامه درباره این چند دهه سینمای دفاع مقدس، گفت: - اگر سینما نتوانسته در خدمت انقلاب باشد اما گونه جنگ توانسته در انتقال ارزشها یاری رسان باشد و به لحاظ کمی و کیفی ادای دینش را داشته است. در زمان دفاع مقدس نیز همراه بود و در کنارش قرار داشت و در ادامه نیز با افزایش کمیت، کیفیت را با ورود فیلمسازان دیگر ارتقاء داده است. - اگر امروز دارای چند سینماگر شاخص هستیم به اعتبار همین سینمای جنگ بوده که در همین ژانر رشد کرده اند از حاتمی کیا گرفته تا تبریزی و درویش. حتی کسانی که در این سمت و سو نبوده اند اما تک آثارشان در این ژانر توانسته اعتباری به کارشان بدهد. - من مدافع دفاع مقدس برای این ژانر هستم چون جنگ ما هم متمایز بوده است و باید قائل به این تفاوت باشم. باور دارم که برای این تمایز در ژانر، باید تفاوت در عنواش هم قائل شد. همه مدافع سینمای ضدجنگ دنیا هستیم اما چون ماهیت جنگ ما چیز دیگری است سینمای ما هم باید به سمت دراماتیزه کردن صلح برود. - در این حوزه همه مدیران دغدغه داشته اند اما تنهایی کافی نبود؛ سیاستزدگی و کارنابلدی از جمله مشکلات آنان به حساب می آید. مدیران ما در حد و اندازه سینمای دفاع مقدس نبودند. بخش مدیریت مهمترین نقطه آسیب به این ژانر بوده است. - درانتقاد به برخی که عنوان "دفاع مقدس" را برای این ژانر قبول ندارد، سوال میکنم که این نام چه محدودتی مگر ایجاد کرده؟ مگر سینماگران این حوزه پرفروش ترین آثار ما را نساخته اند؟ به نظرم در سینما ما بسته نشده بلکه اینقدر باز شده که محل آزمون و خطایی شده است.