اخبار آرشیوی

به گزارش خبرنگار «نسیم»، احمد طالبی‌نژاد منتقد سینما در میزگرد این برنامه درباره فیلم "دربند" گفت: من تا به حال برنامه "هفت" را ندیده ام. گرچه دلخور بودم از این برنامه. خود آقای جیرانی هم بابت اسم برنامه گرچه متعلق به من نیست اما بهتر بود یک یادآوری می‌کرد و از آن زمان تا به الان برنامه هفت را ندیده ام. وی درمورد فیلم گفت:‌ "دربند" بهترین فیلم پرویز شهبازی نیست اما فیلم خوبی است و در ادامه "نفس عمیق" آنرا می‌دانم. در مجموع نکات و عناصر خوبی را دست گذاشته اما اشکال عمده فیلم شلوغی آن است و پر از داستانکهای فرعی است که چندان کمکی به اصل فیلم نمی‌کند. طالبی‌نژاد گفت: این قصه های کوچک، خوب است برای کمک به داستان اما هریک می‌توانند داستان یک فیلم جداگانه باشد. تا حدودی بخوبی درهم تنیده شده اما در حد موقعیت هستند اما عمیق پیش نمی‌رود. این منتقد سینما ادامه داد: حتی شروع و قصه‌پردازی فیلم درباره دختر داستان کمتر قابل باور و توجیه پذیر است؛ بنابراین شخصیتش اندکی می‌لنگد. حتی انتخاب رشته پزشکی برای او نیز می‌توانست با روانشناسی و جامعه شناسی عوض شود تا روند بلوغ دختر داستان بهتر پیش میرفت. او اضافه کرد: اشکالم این است که در توجیه برخی مسائل که قرار است واقعیتی را ببینیم همچنان که دیالوگ نویسی فیلم عالی است، خوب انجام نشده است. شهبازی فیلمساز مستقلی است گرچه شاید بنیاد سینمایی فارابی در تولیدش هم مشارکت داشته باشد. به گفته او؛ قرار نیست هرکسی که از شهرستان بیاید فرد ساده لوحی باشد(شخصیت اصلی فیلم دربند) درحالی که این نکته صحیح نیست یعنی در بین مردم تهران چنین افرادی نیستند؟ شاید این ضعف "دربند" هم باشد. در ادامه این میزگرد سعید قطبی‌زاده، منتقد سینما نیز گفت: "دربند"، یک فیلم مردمی است و برای اکران ساخته شده؛ قابلیت ارتباط با اقشار مختلف جامعه را دارد و شاید برعکس فیلمی مثل "نفس عمیق" است. فیلم با اینکه شخصیتی مرکزی را دختری تازه بالغ قرار داده اما عملا به جاهایی سرک میکشد که هرمخطب ایرانی ان را درک می‌کند. وی افزود: گرچه من به شلوغ بودن فیلم "دربند" به لحاظ داستانکها، اعتقادی ندارم. شهبازی تلاش کرده بیشتر از آثار قبلیش قصه‌گو باشد. فیلم هشداردهنده است و این مزیتش خواهد بود. این منتقد ادامه داد: یکی از ویژگیهای "دربند" این است که کارگردان با وجود مشارکت دولتی از نگاهش کوتاه نیامده است. این فیلم از هر ضعفی هم که داشته باشد اما هدفش برداشت از سطح جامعه نیست. هدف این است که علل و انگیزه‌ها برای ترسیم یک معضل یا ناملایمتی را بخوبی نمایش دهد.