گفتگو/نسیم:: ابوالفضل بهرامپور: طبق بیان قرآن، وقتی پیامبر در مکه حضور دارد آنجا شهر است و هنگامی که هجرت میکند روستایی بی تمدن/اگر حال استغفار در میان ملتی باشد به منزله حضور پیامبر (ص) در میانشان است
ابوالفضل بهرامپور در گفتگو با «نسیم»: قرآن کریم میگوید مکه اگر ارزش دارد، بخاطر گل روی پیامبر(ص) است؛ مکان اگر شرفی دارد بخاطر نشیننده آن است/ تمدن هر شهر به خاطر نمازهایی است که آنجا خوانده میشود و به سبب حضور عالمانی است که در آن شهر حضور دارند
بهرام پور، کارشناس قرآنی، در گفت وگو با «نسیم»، با اشاره به آیه 33 سوره ی انفال، درباره جایگاه پیامبر اسلام(ص) در نزد خداوند، گفت: در آیه ی 33 سوره ی انفال خداوند می فرماید پیامبر! مادامی که تو در میان امت هستی آنان را عذاب نخواهم کرد؛ در زمان پیامبران دیگر عذاب الهی می آمد و آن ها را تلف می کرد و آن پیامبر باید همراه مردم آن شهر را ترک می کردند. وی با تاکید بر جایگاه اعظم پیامبر در نزد خداوند، افزود: به سبب گل روی این بنده و حضور وجود مقدس پیامبر اسلام در بین مردمی که مستوجب عذاب الهی هستند، خداوند تخفیف می دهد و آن ها عذاب نمی دهد؛ این آیه به مردم کمک می کند تا قدر پیامبر اسلام (ص) را بدانند. وی ادامه داد: نکته قابل توجه در کل قرآن شهر های بزرگ و تمدن است و هر شهری که پیغمبر در آن نباشد را قریه می نامد؛ در قرآن آمده است این مکه اگر شهر است چون تو در آن هستی و به روی گل روی تو مکه، مکه است؛ مکان اگر شرفی دارد بخاطر نشیننده ی آن است؛ اگر کویر کربلا شرفی پیدا کرده است از زمان شهادت امام حسین (ع) به بعد بوده است. کارشناس قرآنی اذعان داشت: در قرآن وقتی پیامبر در مکه حضور دارد مکه بلد نامیده می شود و زمانی که
پیغمبر(ص) از مکه هجرت کرد مکه در قرآن به نام قریه و روستایی بی تمدن نامیده می شود؛ تمام شهرها اگر فاقد عالم ربانی باشد روستا است و تمدن هر شهر به خاطر نمازهایی است که آن جا خوانده می شود و به سبب حضور عالمانی است که در آن شهر حضور دارند. بهرام پور در ادامه افزود: در آیه ی اشاره شده به پیامبر گفته می شود که در دو صورت من به این قوم و مردم عذاب نمی رسد؛ خداوند قوم اطراف پیامبر را در حالی که پیامبر در آن جا حضور دارد عذاب نمی کند؛ از سوی دیگر مردم زمان ما گله خواهند کرد که ما چه گناهی داریم که در زمان پیامبر (ص) نبوده ایم، خداوند در ادامه آیه ی 33 سوره انفال به این نیز اشاره می کند که اگر پیغمبر نبود کار دومی هست که مردم می توانند انجام دهند، در ادامه آیه ی ذکر شده است که خداوند عذاب کننده قومی که استغفار می کنند، نیست. بهرام پور در پایان اذعان داشت: اگر حال استغفار و پشیمانی در میان مردم و ملتی باشد به منزله حضور پیامبر (ص) در میان آن قوم است؛ در نتیجه وجود پیامبر (ص) و وجود استغفار از عذاب الهی جلوگیری می کند.