اخبار آرشیوی

به گزارش خبرنگار «نسیم»، سلحشور در ادامه این گفتگو افزود: اوایل انقلاب، ما و مسئولین فرهنگی جمهوری اسلامی به هنرمندان و عوامل سینما و تلویزیون می گفتیم ما دنبال سینمای اسلامی هستیم. اینها می گفتند سینمای اسلامی یعنی چه؟ و ما تعریفی از سینمای مرد نظر نداشتیم اما آنها داشتند. آنها باب دل خودشان گفتند سینما چیست و بر جمهوری اسلامی تحمیل شد که سینما چیست. مسئولین هم به دنبال آنها و آنچه از قبل باقی مانده بود به راه افتادند. در حالی که فیلمسازی موجود که در جهت اهداف سرمایه داری است یک تعاریف و میانی برای خود تعریف کرده که بر اساس آن عمل می کند. وی افزود: اول آنکه در آن با واقعیت کاری ندارند. اگرچه آثاری از روی داستان های واقعی ساخته اند که بهترین آثار هم بوده. اما جو حاکم بر سینمای دنیا دروغ است. هرچند این دروغ ها از واقعیت سرچشمه گرفته باشد به هر حال دروغی است که اتفاق نیفتاده است. یعنی داستانی که نبوده و سر هم شده است. وی ادامه داد: دوم آنکه انسان محور است. یعنی فیلم سازی نظر خودش را در فیلم عنوان می کند. این از غرب هم سرچشمه گرفته چون نظر واحدی که الهی باشد وجود ندارد و نظر شخصی فیلم ساز جای آن را گرفته است. سومین رکن مادی گرایی است، جایزه، جشنواره، شهرت، خود نشان دادن و خود جلوه گری محور است که اسمس را گذاشته اند: خوب دیده شدن. به گفته سلحشور؛ چهارمین آن درام است. یعنی ایجاد جذابیت. یعنی هر جوری کلکی که می خواهی بزن برای اینکه قصه ات جذاب شود. این ایجاد جذابیت به هر وسیله ای در اعتقادات ما جایی ندارد. ریشه آن هم در خیال پردازی، رویا و توهم است. سلحشور به رکن دیگر نیز اشاره کرد و گفت: پنجمین رکن آن هم قصه زیبا است. هرچند عده ای که به دنبال قصه نبوده اند موفق هم نشده اند. فیلمی موفق است که قصه خوب دارد. قصه خوب در نظر آنها قصه جذاب است و جذابیت در آن چیزی است که با چشم دیده می شود در این هنر تصویر. برای همین است که اینها جذابیت بصری را می خواهند به هر بهایی بالا ببرند ولو به بهای دروغ. و همه اینها کهنه شدنی و تکرار شدنی است. مجبور می شوند یک زن زیبا و دعوا بین دو نفر و تصادف دو ماشین را چون تکراری می شود در آثاری بعدی بیشتر و بیشتر کنند. در حالیکه اصالت از نظر ما در جذابیت آن چیزی است که با چشم دل دیده می شود. این فیلمساز عنوان کرد: حالا معادل این 5 تا در فیلم سازی اسلامی چیست؟ خدامحوری جای انسان محوری را می گیرد. ممکن است که انسان تفسیر کند اما برای تفسیرش نیاز به قال الصادق دارد. اینجا انسان محور نیست و فقط مفسر است. آنجا خالق قصه انسان نیست، خداست. اگر انسانی می خواهد قصه ای خلق کند باید متصل به حق باشد. وهدفش قصه گویی نیست بلکه نزدیک کردن مخاطب به محتوایی است که الهی است و انسان وسیله ای برای گویا شدن حقیقت است. وی ادامه داد: بر خلاف آن سینما، این سینمای اسلامی به جای دروغ پردازی به دنبال واقع گرایی است و به دنبال خیال پردازی نیست. اینجا فیلمسازی به دنبال واقعیت و عبرت است. به دنبال تخیل و رویا نیست، می خواهد عبرت آموزی کند. در فیلم سازی اسلامی زیبایی ظاهر وسیله و پلی است که به زیبایی درون پی ببریم . اصالت ندارد. اگر عشق ظاهری است زیبایی معنوی باطنی هم دارد که این ظاهر وسیله نمایش آن باطن است. فرج‌الله سلحشور عنوان داشت: آیه آخر سوره یوسف این مبانی را به خوبی بیان کرده است. عبرت آموزی در قصه ای که خدا گفته و زیباست و دروغ هم در آن نیست. آن هم قصه ای که در تعریف آن آمده روایت جذاب است که شما را از ظاهر جذاب به دریافت حقیقتی هدایت می کند. اگر این 5 اصل را مبانی فیلم سازی اسلامی قرار بدهیم و بر آن تکیه کنیم و مسئولین ما حمایت و اصرار کنند و بر آن سرمایه گذاری کنند بخش زیادی از مشکلات ما حل می شود. وی ادامه داد: زمانی که تعدادی از مذهبی ها در سینما بودند آن شد که دیدیم حالا که کسانی آمده اند که در فرانسه بوده اند و با فرهنگ فرانسه وارد مملکت شده اند حساب ما با کرام الکاتبین است. مشکل ما عمیق تر از اینهاست، هر مسئول سینمای و رئیس جمهوری که بیاید این فساد و ابتذال در سینما ادامه خواهد داست و بدتر هم خواهد شد. سلحشور تأکید داشت: معاونین آقای روحانی برای صحبت اخیر ایشان توجیه کرده بودند که هنر یعنی ارزش، اما نگفتند آیا هنرمندی نداریم که ارزشها و زیبایی را زیر پا بگذارد؟ اشتباه ایشان اینجاست. این زیبایی در ذات و ظرف وجودی هنرمند است که در ارتباط با خدا معنی میشود. تئاتر از یونان باستان و چین به حکایتی معنی شده که روی صحنه به نمایش در می آید و عامل تزکیه انسان می شود. بله این درست است. وی افزود: اما در دنیا همه این معیارها را به هم ریخته اند و تفریح و سرگرمی را جای تزکیه نشانده اند و اکنون از آن استفاده سیاسی می کنند. ما هم موافقیم اگر هنرمندی اثری خلق کند که ابتذال و آلودگی است دیگر هنرمند نیست. پس هنرمند ذاتا ارزشی است و هنرمند دلقک و ابتذال کار و کسانی که ایران را در نظر دنیا تاریک جلوه می دهند اصلا هنرمند نیستند. این فیلمساز سینمای دینی تأکید کرد: ما مدیرانی داشته ایم که خواستند برای سالم شدن و مثبت شدن سینما قدمی هم بردارند اما چون آن ریشه فاسد است کسی نتوانسته کاری بکند. اگر یک امام و آیت الله هم بیاید نمی تواند یک خوک را با شستن پاک کند. وقتی ذات یک پدیده ای فساد و شهوت پرستی باشد نمی شود آن را پاک کرد. جالب این است که مسئولین جدید اصلا تفاوتی بین سینمای اسلامی و غیر اسلامی قائل نیستند. با این وضع همین سه درصد آثار سالم هم که در سینمای دهه 80 ساخته شده بعید است ساخته شود. الزاما نتیجه داستان و موضوع مذهبی فیلم مذهبی نیست. به خصوص وقتی نظرات شخصی نویسنده در روایت واقعیت دخیل بشود. باید با نگاه مذهبی و معیار های مذهبی بخواند. سلحشور همچنین توضیح داد: رهبر انقلاب در دیداری که داشتیم فرمودند در قبال حمله ها وضربه هایی که از ظرف دشمن وارد می شود، شما ابتدا زده اید و حالا آنها دارند می زنند. الان جنگ است و معلوم است شما دشمن را زده اید و کار شما خنثی و بی خاصیت نبوده است. البته من هیچ شکایتی از این حمله ها و تخریب ها نداشتم و ندارم. خدا را شکر می کنم بی بی سی و صدای آمریکا پشت سر من بد بگویند. همیشه نگران این بوده ام که مومنین و مذهبی ها به من خرده بگیرند و گرنه حمله دشمن که جای شکر دارد. این کارگردان یادآوری کرد: سریال "موسی(ع)" 4 سال است که تحقیقات و نگارش آن شروع شده. تحقیقات تمام شده و داستان اجمالی را نوشتیم. الان در حال نگارش فیلمنامه هستیم که 63 قسمت آن انجام شده است و هرموقع پول آن برسد شروع به ساخت می کنیم. همین جا از مومنین و کسانی که دستشان می رسد و می توانند می خواهیم که به ساخت این سریال کمک کنند. تا امروز اصلا کسی را برای نقش موسی حتی بررسی هم نکرده ایم.