اخبار آرشیوی

به گزارش خبرنگار «نسیم»، ابراهیم حاتمی کیا در انتهای برنامه در سخنانی گفت: عزیزان آن موقع عشق به سینما ما را به آنجا نکشیده بود ما علاقه به سینما داشتیم ولی خیلی برای من مهم نبود که بخواهم سینما را به این معنی پیگیری کنم. احساس من این بود که باید اینها را آن به زبان آن موقع خودم پله پله بگویم. وی افزود: دیدم در حرفها که محبت می کنید و حرمت نگاه می دارید و با اشاره ظریفی از کنار برخی از فیلمها عبور می کنید. من همیشه این را گفتم که هنرمند و اهل هنر اگر به یک اجباری بیافتد برای آنچه که باید بگوید آن اثر کار خوبی نمی شود. این کارگردان ادامه داد: من هم مثل شما در این جامعه زندگی می کنم و من هم طغیان بشریت را می بینم و دلم می خواهد که فیلمی مثل "دعوت" را بسازم که از طغیان بشر علیه آنچه خدا به او هدیه می دهد باید بگویم. وی ادامه تأکید داشت: می دانم برخی می گویند تو از این مسائل نگو و از جنگ و جهاد بگو ولی من هم فرزند دارم و من هم خدا دارم و من هم قرآن می خوانم و برخی مواقع طغیان برای من تعبیر می شود و باید از آن حرف بزنم. حاتمی کیا اضافه کرد: من دوست دارم از جوانان حرف بزنم و ممکن است "گزارش یک جشن" را بسازم که برای من مهم است که این گزارش در تاریخ این کشور بماند. حال ممکن است به برخی ها خوش نیاید و به برخی ها خوش بیاید. خیلی خوشحال هستم برای فرزند شهید کشوری و امیدوارم که زنده باشم و فیلم شما در مورد پدرتان را ببینم. وی خاطرنشان کرد: تلاش ما همینقدر بود و همین مقدار می توانستیم بگوییم. دیر هنگام بود که این نشست شکل گرفت. من بی گناه هستم. با تک تک شما به نوع های مختلف ارتباط داشتم ولی نگهبان بالای سر شماها یعنی بنیاد شهید البته کاری به مسئول آن ندارم و نمی خواهم موضوع سیاسی شود ولی خیلی حرفها و خیلی بحثها، خیلی حرف های بسیار عمیق از جامعه انقلابی و جامعه آرمانی از درون این خانواده ها می شود گفت که فکر می کنم آن لایه های تکراری و کلیشه شده و به نوعی دیکته شده امکان این گفتن را از ما می گیرد. کارگردان فیلم "چ" ادامه داد: خیلی جسارت کردم که دارم در مورد شهید چمران فیلم می سازم. اصلا من هم اعتقاد ندارم که این فیلم صرفا در مورد شهید چمران است. اصلا وقایعی در اوایل انقلاب اتفاق افتاده و اینقدر عمیق، غلیظ و پیچیده است و برای همین بوده که ما سی و چند سال است که از آن حرف نمی زنیم و یا اگر حرف میزنیم حرفهایی است که گفتنی نیست.