اخبار آرشیوی

به گزارش خبرنگار «نسیم»، همایون اسعدیان نیز در این نشست عنوان کرد: معتقدم که جشنواره فجر نمود تمام جشنهای انقلاب ماست و باید فراتر از یک جشنواره فیلم به آن نگاه کرد. جشن ملی است بنابراین شاید حساسیتها و سختگیریهای دیگر جشنواره های دنیا را نداریم که میتواند هم درست باشد. این کارگردان ادامه داد: امسال هم مسئولین تلاش کردند جدا افتادنهای قبلی را به نوعی جبران کنند و به نوعی میخواستند همه را راضی کنند چون در جشنواره ما اگر یک فیلمی جایزه نگیرد، جار و جنجال میشود. سیاست درستی هم بود که همه نگاه ها و جریانات در جشنواره باشند و مثلا به تعداد فیلمها سختگیری نکنند. به نظرم این اقدام درست بود. اسعدیان افزود: جشنواره فجر را نباید با فستیوالهای دیگر مقایسه کرد چون جشن ملی و محل ارزیابی برای تولیدات یک سال سینمای ماست. همه اعتراض میکنند چرا فیلم من در جشنواره نیست و هر کس به خودش اجازه میدهد کار داوران را نقد و اعتراض کند؛ این باعث ایجاد حواشی و فشار به دبیر میشود. وی بیان داشت: مصیبت ما این است که اتفاقا چرا دنبال فیلمهای بفروش نمیرویم. جشنواره 32 از لحاظ محتوایی یک زنگ هشدار و خطرناک برای سینماست چون سینمای قصه گو و استاندارد بدنه را از دست داده ایم. تمام فیلمسازهای ما در این حوزه به حاشیه رفته اند. این زنگ هشدار را بشنویم و کمک مسئولین باشیم. به گفته این کارگردان؛ سینمایی داریم که تظاهر به اندیشه محوری دارند اما توخالی هستند. شاید چند فیلم جشنواره را به زور پیدا کنیم که بتواند با مخاطب ارتباط برقرار کنند و حتی گیشه ای هم داشته باشد. باید نگران اکران بد سال بعد باشیم. امسال بعید میدانم 2 یا 3فیلم دارای گیشه داشته باشیم. اسعدیان تأکید داشت: برآیند من از جشنواره نگران کننده است برای آینده سینمای ایران. از طرفی ما به غلط سینمای تجربی را معنی کرده ایم و معنی آنرا هم نمیدانیم. اسعدیان خاطرنشان ساخت: سینمای با بشدت کوچک شده و فراوان بوده اند که تنها در یک لوکشین انجام میشوند و این بخاطر عدم بضاعت فیلمهاست. در محتوا هم ترسو شده ایم. وی افزود: وقتی سینما دیجیتال شد ما فقط معایبش را گرفتیم نه محاسنش را؛ هر کسی در هر حرفه ای از سینما راحت وارد کار میشود. سال گذشته بیش از 60 فیلمساز اولی اثر تولید کردند ولی بسیاری از آنان زود بوده که وارد کار شوند. داشتیم مثل "چند متر مکعب عشق" مصطفی جمشیدی که فیلمی با ارزش و برای مخاطب است اما از این دست محدود داریم. این کارگردان افزود: امسال مدیریت سعی کرد کار را بهتر پیش ببرد وبا سعه صدر برخورد کنند که من تشکر میکنم از آنان مثل فیلم "عصبانی نیستم" که با اصلاحیه هایی توانست وارد جشنواره شود. ما همه مان خودشیفته ایم؛ این بیماری همه ماست و فقط مرتبط با فیلمسازان نیست. کمکاری از خود فیلمسازان هم هست. همایون اسعدیان با اشاره به داوری این جشواره تأکید کرد: من چند سال گذشته با فیلمی در 11 بخش کاندیدا شدم اما فقط یک دیپلم افتخار گرفتم. بنابراین باید احترام بگذاریم به رأی هیأت داوران چون همواره متفاوت است. وی همچنین درباره بهترین فیلمهای این دوره از جشنواره گفت: برای من "خانه پدری" یک کلاس کارگردانی بود و فیلم "چندمتر مکعب عشق" را نیر پسندیدم.