اخبار آرشیوی

به گزارش «نسیم»، آیت‌الله جوادی آملی در جلسه درس اخلاق هفتگی خود که در محل نمازخانه بنیاد بین‌المللی علوم وحیانی اسراء برگزار شد، خطاب به طلاب و دانشجویان حاضر در جلسه گفت: ما همه یا حوزوی هستیم یا دانشگاهی و محور اصلی کار ما، تعلیم کتاب و حکمت از یک سو و تزکیه نفوس از سوی دیگر است. -همانگونه که دین بدون ولایت تام نیست، کرامت‌های اخلاقی بدون وجود رسول گرامی اسلام(ص) به تمامیت و کمال خود نمی‌رسد. پیامبر فرمود «من مبعوث شدم که کرامت‌های اخلاقی را تتمیم کنم»، این خُلق یا معنای مطلق مَلکه نفسانی است که هم علم را شامل می‌شود و هم تزکیه نفوس را، یا اگر منظور از این خُلق همان اخلاق مصطلح است یعنی فضایل اخلاقی، این بیان نورانی حضرت به عنوان تمثیل است نه به عنوان تعیین؛ زیرا آن حضرت تشریف آوردند هم مکارم علمی، معرفتی، حقوقی، عقلی، نقلی و دیگر علوم را تتمیم کنند، اخلاقیات را هم تتمیم کنند. -انبیای قبلی علوم و معارف را کامل نکردند و شبهات را به طور کامل نزدودند. وجود مبارک حضرت (ص) برای برطرف کردن هر چه که نقص داشت مبعوث شدند. -اگر منظور از این خُلق، مطلق ملکه نفسانی باشد ـ کما هو الظاهر ـ یعنی من آمدم هم ملکات علمی را تتمیم کند، هم ملکات اخلاقی را و اگر منظور از این خُلق همان معنای متعارف معهود باشد یعنی فضایل اخلاقی، این تمثیل است نه تعیین؛ یعنی نمونه‌ای را حضرت ذکر فرمود نه اینکه من فقط برای تکمیل معارف اخلاقی آمدم کاری با علوم و معارف اعتقادی و اصول و امثال اینها ندارم. -خدای سبحان قرآن را با سایر کتاب‌های آسمانی یکسان ندانست وقتی خدا از کتاب‌های آسمانی یاد می‌کند برای قرآن خصوصیتی قائل است وقتی انبیا را ذکر می‌کند برای وجود مبارک حضرت یک خصوصیت قائل است وقتی قرآن را ذکر می‌کند تنها به ﴿مُصَدِّقاً لِما بَیْنَ یَدَیْهِ﴾ اکتفا نمی‌کند بلکه می‌فرماید: ﴿وَ مُهَیْمِناً﴾ هیمنه یعنی سلطنت، یعنی سیطره، یعنی برجستگی و برتری و والایی دارد این قرآن مهیمن بر تورات و انجیل و صحف ابراهیم و زبور داود است اگر قرآن هیمنه دارد آورندهٴ قرآن هم بر انبیای دیگر هیمنه، سیطره، سلطنت و والایی دارد. -امت اسلامی باید نسبت به سایر اُمم هیمنه داشته باشد نه تنها همتای آنها باشند؛ بلکه مربّی آنها، مهیمن آنها باشند، نظام اسلامی برای همین صورت پذیرفت که شرق و غرب از این نظام بهره بگیرند رهاورد قرآن و عترت را از این نظام بیاموزند و عمل کنند؛ چون تنها مشکل جهان، خود انسان است. -خود جهان هم برای انسان خلق شده است، تعبیر قرآن کریم درباره آسمان‌ها و زمین این است که خدا آسمان و زمین را مسخّر انسان قرار داد این سفره وسیع را پهن کرد بعد مهمان دعوت کرد و انسان را آفرید. -این انسان به وسیله انبیای دیگر به مرحله‌ای از کمال علمی و عملی رسیدند اما به وسیله وجود مبارک خاتم(علیهم آلاف التحیّة و الثناء) به مقام هیمنه و سیطره می‌رسند. نظام و امّت اسلامی باید کاری بکنند که سایر امم، سایر ملل و نحل از آنها بهره‌های علمی و عملی ببرند. -اینکه گفته می‌شود «العلماء ورثة الأنبیاء»، گرچه جمله خبریه است، ولی به داعی انشاء القا شده است. یعنی ایّها العلماء بکوشید که از انبیا ارث ببرید بکوشید که وارثان آنها باشید، بکوشید که آنچه آنها گفتند سهمی از آنها به شما برسد، بکوشید که وارث شوید. -در ارث مادی اگر کسی بخواهد مالی را از مورّث ارث ببرد شرط اساسی‌اش مرگ مورّث، ولی در ارث معنوی، شرط اساسی‌اش مرگ وارث است تا وارث نمیرد چیزی از مورّث به او نمی‌رسد منتها در میراث مال، مرگ مادی مورّث مطرح است در میراث علم و کمال، مرگ معنوی وارث مطرح است. -اگر کسی غرور و خودخواهی خود را از پا دربیاورد و منیت خود و هوس خود را محو کند و بخل خود را که از کنار گوشه ذهن فشار می‌آورد و از درون ما آماده حمله است بیرون کند و از بین ببرد، به حیات طیب می‌رسد. -به ما گفته‌اند اولوالبقیه نیز یکی دیگر از القاب قابل دسترسی برای انسان‌هاست. یکی از القاب نورانی امام زمان(عج) بقیةالله است. عنوان بقیةالله نظیر اسماء الحسنی بوده و توقیفی نیست، هر انسانی که در اثر عنایت الهی از وجه اللهی برخوردار باشد بقیةالله است، منتهی بعضی در درجه یک و دو و برخی در درجه 100 هستند، وجود بقیةالله در قله و درجه 100 است، اما عالمان دین در درجه یک و دو و سه و چهار هستند. -قرآن از عالمانی که به وظایفشان عمل نکردند گله دارد و می‌گوید که چرا آن عالمان دین که بقیةالله بودند جلوی بدی‌های عده‌ای را نگرفتند، آن‌ها اولو البقیه و ولی و والی بقایند و ماندگارند. وقتی عالم مرکبش بالاتر از خون شهید باشد، آن گاه شهید احیای عندالله است، پس عالمان دین نیز احیای عندالله هستند.