اخبار آرشیوی

به گزارش خبرنگار «نسیم»، برنامه شب گذشته "هفت" تحلیل و بررسی سینمای سال92 را با حضور امیر قادری و رضا درستکار بعنوان دو منتقد مورد بررسی قرار داد. گرچه صحبتهایی که در این بین رد و بدل شد به همه چیز شبیه بود تا بررسی سینمای سال گذشته؛ این نشست به نکته خاصی نیز منتج نشد. گرچه قابل یادآوری است که این نوع نشستها بیش از آنکه به منتقد فیلم نیاز داشته باشد الزام حضور مدیریت و فیلمسازان رو در روی یکدیگر را می‌طلبد و البته گاه کارشناس فرهنگی. در همین ارتباط امیر قادری، در تحلیل سینمای سال 92 گفت: جشنواره امسال همه موجودیت سینمای ما و البته کمترین‌ها را نشان داد. تمام پروژه‌های سینما تبدیل شدند به تمام شدگی و به نوعی اتمام یک دوره را نشان دادند. همه شکلهای مختلف فیلمسازان را دیدیم و همه یک جور پیام آور، پایان بودند. فیلمی که بتواند چیز تازه ای را نشان دهد، ندیدم. با این شرایط باید به فکر یک دوره تازه بود. وی افزود: از توده ای قدیم تا حزب اللهی الان در این جشنواره حضور داشتند اما نتوانستند یک فیلم قهرمان تولید کنند و همه رو به شکست بودند. در همین دوره هم میتوانیم قهرمان در سینما داشته باشیم که الان نداریم. به گفته این منتقد سینما؛ مردم دنبال فیلم‌هایی دارای قهرمان هستند؛ همین فیلمهای جشنواره را با 1500 تومان در کنار خیابان بفروشند تا ببینند چقدر از آنان را میخرند؟ برعکس فیلمهای خارجی که همه مردم سراغشان میروند. قادری ادامه داد: من باور نمیکنم فیلمسازی که تمام فیلمهایش 10 میلیون می‌فروشد اما بازهم بتواند با پول خودش، کار فرهنگی کند؟ یا وصل است به سازمانی یا از پول رانت و جشنواره خارجی درمی آورد و بنابراین کلا مردم را فراموش می‌کند. درحالیکه تنها شکل حلالش همین فروش به مردم است. وی همچنین یادآور شد: مهم این است که خود مردم مستقیم با فیلم ارتباط داشته باشد و به سمتش بروند و بخرند. من نمیتوانم بگویم چرا مردم این یا آن فیلم را می‌خرد اما مهم این است که مردم وارد گردش اقتصادی بشوند. رضا درستکار، منتقد نیز در ادامه این نشست افزود: فیلمهای جشنواره نشان داد که تغییر چندانی را در سینما، نداشتیم گرچه فیلمسازان تازه وارد، فیلمهای بهتری را نسبت به قبلی‌ها ساخته بودند. این منتقد ادامه داد: 6 ماه اول و 6 ماه دوم امسال هرکدام متعلق به یک دوره مدیریت بود و هر کدام نیز نواقص را تقصیر مدیریت دیگری میداند. درستکار افزود: در دوره اول که نگاه و سینما محدود شده بود و در دوره جدید نیز بدترین دوره جشنواره تاریخ ما را برگزار کردند به لحاظ مدیریت وبرنامه ریزی و به هیچ چیزی فکر نشده بود؛ دوستان جدید بجای اینکه سینما را مدیریت کنند می‌خواستند خروجیها را مدیریت کنند و این باز مثل مدیریت دوره قبل بود. وی همچنین عنوان کرد: من از تمام فیلمهای جشنواره دفاع میکنم اما به مدیریت و برنامه ریزی اشکال دارم. مردم هم سینمای خودمان را دنبال و استقبال میکنند مثل روزی که سینما را رایگان کردند و استقبال را دیدیم. درستکار با موضع همیشگی خود در قبال برخی فیلمسازان و فیلمها، عنوان کرد: نمیدانم چرا پشت امثال "رسوایی" ایستاده اند و با امثال این فیلمها ذائقه مردم را تغییر میدهند؟ به هر شکلی هم فیلم را به فروش میرسانند و با هر آماری.