ساکت: استاد لطفی در اعتراض به رژیم طاغوت از رادیو بیرون آمد و برای احیای فرهنگ ایرانی "چاوش" را تشکیل داد
کیوان ساکت در برنامه "دلآرام": لطفی، ساز دف را از موسیقی کردی برای موسیقی ایرانی به ارمغان آورد/ آرامش موسیقی قدیم، جای خود را به هنجار گسیختی داده است
به گزارش خبرنگار «نسیم»، کیوان ساکت، نوازنده پیشکسوت تار در برنامه تلویزیونی "دل آرام" که از شبکه جهانی جام جم به روی آنتن رفت در خصوص زنده یاد لطفی و وضعیت موسیقی کشور به نکات زیر اشاره کرد: - این چند سال، سالهای بسیار نکبت باری برای موسیقی کشور بود با رفتن مشکاتیان، جلال ذوالفنون، همایون خرم، حسین سمندی، جلیل شهناز، لطفی و ... سال های شادی برای موسیقی کشور نبود. -روز جمعه سر کلاس درس بود که خبرنگاری تماس گرفت و بدون مقدمه گفت می خواستم راجب درگذشت استاد لطفی حرف بزنم اصلا انگار نزدیک ده دقیقه مات شده بودم زیر استاد حالش خوب بود و حتی در ایام بستری بیمارستان هم حالش خوب بود و اخبار فوت اساتید حیرت انگیز است و این اخبار ناگوارترین خبر امسال بود. - جایگاه استاد لطفی، جایگاه ویژهای در موسیقی بود در موسیقی به دلیل نوع عملکرد و اعتقاد ایشان، زندگی هنری لطفی را به سه دوره آشکار میتوانیم توصیف کنیم، دوره اول جوانی بودند که به دنبال بازسازی آثار گذشتگان خیلی تلاش کردند و تحت تاثیر تارنوازی مرتضی خان نی داود و موسی خان معروفی بودند و تکنیک های تارنوازی قدیم که شاگردان درویش خان بودند با استفاده از آرایههای کم و ریزهای بسیار از ویژگیهای تارنوازی قدیم بود توسط ایشان زنده شد. - در دوره دوم که استاد لطفی پختهتر میشود و درخشانترین دوره هنری لطفی است شامل عشق ماند، ابواعطای معروف و اجراهای گروه چاووش همراه با محمدرضا شجریان و هوشنگ ابتهاج بوده است. - دوره سوم لطفی از زمانی شروع شد که ایشان به خارج کشور رفتند و سال 85 برگشتند و مکتب میرزاعبدالله را بنا نهادند و بیشتر در وصف این مکتب کار کردند. - در کشورهایی که موسیقی سنتی دارند دو شیوه آموزش موجود است یک شیوه مبتنی بر علائم نگارشی موسیقی که به عنوان "نت " می گویند و برای موسیقی ایرانی هم اولین بار امیرخان وزیری این اقدام را انجام داد اما در شیوه دوم که سنتی و قدیمی است که شیوه شفاهی و سینه به سینه نام میبرند یعنی شاگرد باید مو به موی شگردهای استاد را فرابگیرد امکان ندارد بتوان همه حالت های موسیقی را با نت نوشت. - ویژگی های استاد لطفی در نوازندگی را در چند بخش باید گفت، که 18 سالگی در نوازندگی تار به مقام خوبی رسیده بود و در سنندج همزمان با خدمت سربازی با حسن کامکار، بزرگ خانواده کامکار آشنا شد و از همان موقع به تدریس تار نوازی در سنندج پرداخت و این آشنایی لطفی با موسیقی کردی و خانواده کامکارها افتاد شامل دو دستاورد مهم برای موسیقی ایران و آقای لطفی شد یکی اینکه لطفی، ساز دف را از موسیقی کردی برای موسیقی ایرانی به ارمغان آورد زیرا ساز دف قبل از این اقدام لطفی کاربرد و استفادهای در میان موسیقی ایرانی نداشت ، لطفی ساز دف را وارد موسیقی ایرانی کرد با حضور نوازنده قدرتمندی چون هوشنگ کامکار. - دومین دستاوردی این تغییر سبک تارنوازی لطفی به خاطر آشنایی با تنبور نوازی در موسیقی کردی بود و به تلفیق خوبی از موسیقی ایرانی و کردی شد. - یک آنی در موسیقی قدیمی ها بوده که امروزه یا نیست و یا کمرنگ شده است، در دوره قدیم دغدغه هنرمندان فقط موسیقی بوده و با هم و در کنار هم زندگی می کردند و از سوی دیگر اهمیت زیادی که جامعه آن زمان برای موسیقی فاخر قائل بوده انگیزه هنرمندان قدیم چندین برابر میشده است. - انسان امروزی نمیتوان از شرایط محیطی خود جدا و دور باشد و یک آرامشی در موسیقی قدیم بوده که الان وجود ندارد و یک هنجار گسیختی در موسیقی امروزی شاهد هستیم. - استاد لطفی، به همراه ابتاج، علیزاده و در اعتراض به رزیم طاغوت از رادیو بیرون آمد و برای احیای موسیقی و فرهنگ ایران گروه چاووش را راه اندازی کرد. - خیلی جوان بودم و استاد ناظری به همراه استاد لطفی برای اجرا در مشهد آمده بودند و من خودم را به استاد لطفی رساندم و برای تک نوازی کردم و همانجا استاد لطفی به من اجازه داد در آن کنسرت گروه را همراهی کنم و البته استاد مجید درخشانی در همان جا ساز خود را به من قرض داد.