مرضیه برومند: عید فطر با اكران"شهر موش‌ها۲" به مردم عیدی میدهیم

به گزارش «نسیم»، برنامه "سبقت آزاد" رادیو جوان روز گذشته باحضور مرضیه برومند از کارگردانان پیشکسوت و خاطره ساز سینما و تلویزیون به بررسی موضوع دوران کودكی پرداخت.

خانم مرضیه برومند ابتدا با بیان اینکه هر وقت کارهای قبلی خود نظیر خانه مادربزرگه یا مدرسه موش ها و زی زی گولو را که می بیند منقلب می شود و نسبت به جوانان امروز که کودکان و مخاطبان دیروز این برنامه ها هستند ، احساس مسئولیت بیشتری می کند گفت: شاید زمانی که من این سریال ها را می ساختم حواسم به این مسئله نبود که با ساخت این سریال ها مسئولیتم نسبت به بینندگانم انقدر سنگین می شود و شاید اگر متوجه این مسئله بودم کارهای بهتری می ساختم. ولی الان هم خوشحالم که من هر چه که در توان داشتم در کارهایم گذاشتم و همچنان هم این کار را می کنم.

* من با عشق كار میكنم

وی افزود:من با عشق کار می کنم و با عشق فیلم و سریال می سازم. چون کارهایم از دل بر می آید لاجرم بر دل نیز می نشیند. من هم خوشحالم و هم ناراحت. برای اینکه فکر می کنم وقتی انسان در دوران کودکی خود به سر می برد ، چقدر پاک و سالم تر دارد زندگی می کند و دور از مسائلی نظیر خودخواهی ، زیاده خواهی ، بغض ، حسد ، کلاه برداری و امثالهم هست. من نمی دانم واقعاً به چه دلیل ما نمی توانیم آن ارزش های پاک کودکی را وقتی بزرگ می شویم هم حفظش کنیم؟ چرا فکر نمی کنیم به اینکه می شود دوران خوش کودکی را در بزرگسالی حداقل تا قسمتی ادامه داد. چه خوب است که ما هم همچون کودکان به یکدیگر عشق بورزیم و مردم شهرمان ، همسایه ها و تمام جهان را دوست داشته باشیم. این عشق ورزیدن آسان است ، منتهی اگر بخواهیم. عشق ورزیدن به نظر من بزرگترین هنر است.

* کودکی های من در شرایطی خاص گذشت

وی در خصوص تفاوت دوران کودکی خود با کودکان امروز گفت: کودکی های من در شرایطی خاص گذشت. دوران کودکی من بیشتر دوران زندگی های جمعی بود. بیشتر در جمع خانواده و فامیل بودم و با دختر خاله ها و پسرخاله ها و پسر عمو ها و دختر عمو هایم همیشه در کنار هم به بازی و تفریح مشغول بودیم. من در دوران کودکیم هر روز در کوچه بازی می کردم. پسرهای فامیل در کوچه فوتبال بازی می کردند و ما دختر ها هم در کوچه لی لی بازی می کردیم. کوچه برای ما یک مکان بسیار بسیار دوست داشتنی بود.

وی افزود: آن موقع ها تعداد پارک ها به اندازه الان نبود و کوچه ها محلی برای زندگی بود و از این جهت کوچه یکی از ایمن ترین نقاط شهر برای ما بود. اما الان در محله هایمان جای امنی وجود ندارد. ما برای کودکان امروز حتی یک پیاده رو نیز باقی نگذاشته ایم چه برسد به خیابان و کوچه.

* جایی نیست که کودکانمان در کوچه های خود به بازی مشغول شوند

این كارگردان گفت: تمام سطح خیابان های ما را ماشین ها اشغال کرده اند و دیگر جایی نیست که کودکانمان در کوچه های خود به بازی مشغول شوند. دیگر کوچه ها را به دست ماشین ها داده ایم و شهرهای ما شهرهای بی پیاده رو شده است. من یادم هست در زمان کودکی من خانم های محل دور هم در کوچه جمع می شدند و مثلاً به پاک کردن باقالی یا سبزی مشغول می شدند. یعنی یادم هست که ما اگر یکی از همسایه هایمان می خواست باقالی یا سبزی پاک کند ، آن را روی پارچه ای می ریخت و به کوچه می آورد و همه اهالی محل در این کار او را کمک می کردند. این باعث تداوم هر چه بیشتر گفت وگو ها و اطلاع از حال و روز افراد محل نزد یکدیگر بود که متاسفانه امروزه وجود ندارد.

* بچه های امروز آن آرزو ها و انگیزه های خود را متاسفانه از دست داده اند

برومند ادامه داد:اما به نظر من ما می توانیم آن روح همبستگی قدیمی ها را دوباره نزد مردم این روزگار نیز برگردانیم. میزان گفت وگوی آدم ها در عصر کنونی بسیار کم شده است و همه نیز به آن اذعان دارند. حتی در خانواده ها نیز میزان ارتباط افراد یک خانواده با یکدیگر کاهش پیدا کرده است. به نظر من نسل ما آرمان و آرزو ها و انگیزه هایی برای خودمان داشتیم ، اما بچه های امروز آن آرزو ها و انگیزه های خود را متاسفانه از دست داده اند و واقعاً مسئولان کشورمان بخصوص مسئولین بخش جوان و نیز بخش فرهنگی ایران برای بازگشت امید به نسل امروز تلاش مضاعف تری داشته باشند. متاسفانه در عصر کنونی آمار افسردگی ها بالا رفته و این اصلاً خوب نیست. باید بپذیریم که نسل کنونی نسل شادابی نیست.

* صادقانه باید بگویم که خیر ، علاقه ای ندارم به دوران کودکی ام برگردم

مرضیه برومند در پاسخ به این سئوال که آیا علاقه مند به بازگشت به دوران کودکی اش هست یا که خیر گفت: صادقانه باید بگویم که خیر ، علاقه ای ندارم به دوران کودکی ام برگردم. من بیشتر دوست دارم خوبی های آن دوران را با خوبی های دوران اخیر در هم بیامیزم و زندگی ای سراسر خوبی برای خودم در کنار اطرافیانم داشته باشم. به هر حال باید پذیرفت در دوران گذشته چیزهای بدی وجود داشته که الان خوشبختانه دیگر نیست.

وی توضیح داد: ما مثلاً در دوران گذشته آب آشامیدنی سالم برای همه نداشتیم یا کشور از لحاظ بهداشتی با مشکلاتی روبرو بود. خوشبختانه ما از این مسائل پیشرفت کردیم و دیگر مسائل بهداشتی نظیر این را نداریم ، از این رو زندگی در دوران اخیر را دوست دارم ؛ اما باز هم می گویم که ای کاش می شد جوری زندگی کرد که خوبی های دوران کودکی با خوبی هایی که عصر دیجیتال امروز دارد در کنار هم قرار گیرد تا زندگی ای سراسر همراه با آسایش داشته باشیم.

* ما با تکنولوژی غلط رفتار می کنیم

برومند همچنین گفت:به نظر من ما با تکنولوژی داریم غلط رفتار می کنیم و این مسئله ای است که مرا آزار می دهد. کودک وقتی به دنیا می آید همانند یک کاغذ سفید نانوشته است. محیط و خانواده تاثیر مستقیمی روی تربیت و نوع بزرگ شدن این کودک دارد. اگر این کودک در دوران بزرگسالی اش هنجار شکن می شود و کارهای زشتی را از خود بروز می دهد یا دزد و قاتل و جنایتکار می شود ، ما همه در مقابل او مسئولیم. بیاییم مواظب بچه هایمان باشیم تا آن چیزی که روی کاغذ سفید دلشان نوشته می شود پر از حرف های زیبا و دوست داشتنی باشد.

* آگهی های تلویزیونی ما یکی از دلایل اصلی انحراف فرزندانمان است

وی در ادامه گفت: این مسئله را الان یادم آمد که می خواهم حتماً بدان اشاره کنم: "متاسفانه آگهی های تلویزیونی ما یکی از دلایل اصلی به انحراف کشیده شدن فرزندانمان است. این آگهی ها نوع دیدن و نگرش فرزندانمان به دنیا را تغییر می دهند و متاسفانه مصرف گرایی را یاد فرزندانمان می دهد. ما با همین آگهی های تلویزیونی ، فرهنگ پولدار شدن را به کودکانمان آموزش می دهیم و به او می گوییم که هر چه پولدار تر بشود خوب است. این ها چیزهای بدی است که متاسفانه دارد در بین کودکانمان جا باز می کند."

* نظام کشور ما نظامی ارزشی است و باید این ارزشها را به بچه آموزش دهیم

به گفته این كارگردان؛ نظام کشور ما نظامی ارزشی است و باید این ارزش ها را عمیقاً به بچه هایمان آموزش دهیم. شعار ندهیم بلکه در عمل و با برنامه های فرهنگی مناسب بچه های امروز را تربیت کنیم. من خوشبختانه در دوران کودکی و نوجوانی ام به شدت اهل مطالعه بودم. من اگر بخواهم چیزی از آن دوران را به عصر کنونی ام بیاورم همین کتاب خواندن را می آورم ؛ چون این روزها به شدت سرم شلوغ است و دیگر مثل قبل فرصت کتاب خواندن به من دست نمی دهد. حسرت خواندن کتاب هایی را دارم که انشالله وقت یاری ام دهد و چشمم توانایی دیدن کلمات آن کتاب را داشته باشد تا بتوانم تا آخر عمرم این کتاب ها را بخوانم.

* در دوران کودکی ام دختر پر شور و شر و شیطانی بودم

وی در این گفتگو تأكید داشت: من البته باید بگویم در دوران کودکی ام دختر پر شور و شر و شیطانی بودم و همه محل از دست من عاصی بودند . جای حسرتی برای خودم به آن صورت در کودکی باقی نگذاشته ام. من حتی در دوران مدرسه یکی از فعالان عرصه های هنری مدرسه بودم و در این بخش حضوری مستمر داشتم. خدا را شکر اوقات فراغتم را در دوران کودکی به خوبی گذراندم. من در یک خانواده معمولی و متوسط رشد کردم و بزرگ شدم و اهل یکی از محلات پایین شهر تهران هستم. یعنی فرزندی نبودم که خیلی امکانات در اختیارم باشد.

* روز عید فطر با "شهر موشها2" عیدی خوبی به مردم می‌دهیم

وی در خصوص فیلم جدیدش یعنی "شهر موش ها 2" گفت:من همینک که با شما صحبت می کنم سر مونتاژ فیلم "شهر موش ها 2" هستم و در استودیو صدابرداری با مصطفی خرقه پوش یکی از صدابرداران به نام کشورمان مشغول کارهای مربوط به صدای فیلم و مونتاژ آن هستیم. همزمان با مونتاژ کار جلوه های ویژه بصری و کامپیوتری فیلم هم در حال انجام است و به طور موازی کارهای مربوط به موسیقی فیلم ، تیتراژ و تبلیغات نیز در حال انجام است تا انشالله بتوانیم روز عید فطر عیدی خوبی به مردم بدهیم و فیلم را در آن زمان اکران کنیم.

* "شهر موشها2" را برای بچه های نسل امروز ساختم

این كارگردان همچنین گفت: جالب آن است که نسل قدیمی ها اشتیاقش برای دیدن این فیلم بیشتر از کودکان امروز است آن هم به این دلیل است که بچه های امروز بدلیل اینکه ممکن است این موش ها را نشناسند اینطور برخورد می کنند. بالاخره بین "شهر موش ها 1" و "شهر موش ها 2" ، 30 سال فاصله زمانی وجود دارد. ولی من این فیلم را برای بچه های نسل امروز ساختم و هنگام ساخت شهر موش ها 2 خیلی به فکر ساخت فیلمی که حس نوستالژیک را برای نسل دیروز بربیانگیزد نبودم. من به خاطراتی که نسل قبل از شهر موش ها 1 داشته اند احترام گذاشته ام اما "شهر موش ها 2" فیلمی با قصه ای نو و در عصر معاصر است تا بچه های امروز را به این فیلم جذب کند. انشالله که این فیلم رضایت خاطر بینندگانش را فراهم کند.

وی همچنین گفت: از طرفی جشنواره تئاتر عروسکی هم در پیش است که بنده امسال وظیفه دبیری این جشنواره را به عهده گرفتم و با مرکز هنرهای نمایشی و معاونت هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در این راستا همکاری هایی را دارم. امیدوارم که در هر 2 کار بتوانم موفق باشم و مردم نیز از من راضی باشند.

* نمیدانم چرا همیشه فقط آهنگ "ک مثل کپل" را پخش می کنند

برومند در پایان گفت: من یک گله ای دارم و آن هم این است که من با هر رادیو یا تلویزیونی که مصاحبه می کنم بعد از گفت وگویم آهنگ "ک مثل کپل" از شهر موش ها را پخش می کنند. در صورتی که آهنگ خانه مادربزرگه ، زی زی گولو یا حتی همین سریال اخیرم یعنی آب پریا نیز کارهای قشنگی است که نمی دانم چرا آنها را پخش نمی کنند. من از برنامه سبقت آزاد رادیو جوان تشکر می کنم که می خواهد تنوع به خرج دهد و آهنگ خانه مادربزرگه را قرار است پخش کند. در ضمن من باید یک تشکر ویژه از گروه موسیقی پالت بکنم که ترانه خانه مادربزرگه را با یک تلفیق زیبا خوانده اند و من هر وقت این کار را می شنوم از خوشحالی بغض می کنم و اشکم سرازیر می شود.