میلاد کیایی: موسیقی بی کلام، تاریخ مصرف ندارد

میلاد کیایی، آهنگساز و نوازند پیشکوست سنتور در گفتگو با «نسیم» درباره اخرین وضعیت موسیقی کشور به نکات زیر اشاره کرد: - با احترام به همه خوانندهای ایرانی باید بگویم، بزرگترین هنرمندان موسیقی دنیا، آثار بی کلام تولید کرده‌اند زیرا به اعتقاد بنده موسیقی با کلام هر چقدر زیبا و ماندگار باشد بالاخره یک روزی یکنواخت می‌شود و تاریخ مصرف شان به اتمام می رسد اما درباهر موسیقی بی کلام ایچنین نیست. - متاسفانه امروزه جان و دل خواننده و آهنگساز و شاعر به مانند قدیم همسو نیست زیرا در ایام قدیم آهنگسازان اول ملودی را می نواختند بعد با ترانه سراها مشورت و تبادل افکار می کردند و در مجموع آهنگساز و ترانه سرا، ترانه را اثر را با جان و دل می‌پذیرفتند و ترانه ای ماندگار خلق می‌شد و از سوی دیگر اکثر کارها در آن زمان را ارکستر می‌نواخت اما امروزه با توجه به شرایط زمانه نوازنده‌ها تک تک برای ضبط کار خود به استودیو میرودند و اصلا همدیگر را نمی بینند که بخواهند درباره کار با یکدیگر مشورت کنند و در آخر کار هم اثر را مونتاژ می‌کنند و کار وصله پینه ای می‌شود و آن حس و حالی را که باید داشته باشد را ندارد. - آموزش موسیقی یک بخشش موبوط به استعداد است و بخش دیگری مربوط به شرایط خانواده و جامعه. به طور مثال بنده از 6 یا 7 سالگی تحت اموزش سنتور قرار گرفتم و به نظرم اگر ساز دیگری در اختیار من بود باز همین اتفاق می افتاد. - متاسفانه بسیاری از گوشه‌های موسیقی ایرانی به فراموشی سپرده شده است البته از سویی تکنیک موسیقی پیشرفت کرده و فن نوازندگی هم پیشرفت هایی داشته است اما نباید ای نپیشرفت موجب نابودی گوشه‌های موسیقی ایرانی و اصالتمان شود. - روایت مکتب‌خانه موسیقی، آموزش سینه به سینه است زیا ادبا در آن زمان در مکتبخانه می‌آموتند و امروزه به این نتیجه رسیده‌ام که هم از روی نت و هم به روش سینه به سینه می توان و باید به فراگیری موسیقی پرداخت. - از سوی وجود "نت" در موسیقی موجب عدم فراموشی سبک های مختلف موسیقی می‌شود که بر همین اساس بسیاری از گویش های موسیقی ایرانی به فراموشی سپرده شده است. - ما هنرمندن پیشکسوت از گذشتگان خود سبک های را فرا گرفتیم و بیان و ارائه کردیم و اگر خط و نت موسیقی آن زمان بوده هیچگاه خیلی از سبک های قدیمی فراموش نمی شد. - ان ایام قدیم مویقی سرشار از عشق حقیقی و الهی بوده است و به همین خاظر شنونده با شنیدن آن احسان آرامش می کند اما امروزه مخاطبان آهنگهایی می شنود همه برایشان احساس های غم و انوه و خیانت و نفرت را تقویت می کمد و خود مخاطبان هم نمی داند شنیدن این آثار با روح و روان شان چگار می کند. - اصطلاحا به هماهنگی هنرمند با اعضای گروه، آنسامبل می‌گویند که یان مسئله نکته ای است که در موسیقی امروزی به هیچ عنوان این مسئله دیده نمی‌شود. - عشق به هنر، ثروت بزرگی برای هنرمند محسوب میوشند که متاسفانه باید بگویم این عشق، امروزه هم آنچنان که باید در میان هنرمندان جوان به چشم نمی خورد و همه چیز رمگ و بوی بیزینس را به خو گرفته است. - موسیقی ملی ما شامل ملودرامی هایی است که برای اجرای قوی آن همه هنرمندان شور و شوق فراوانی دارند که باید برای احیای این ملودی های قدیمی همه هنرمندان موسیقی اهتمام ورزند تا شاهد نجات موسیقی و فرهنگ اصیل ایرانی باشیم. - متاسفانه نوجوانان علاقه مند به موسیقی، از همین ابتدا بد نواختن موسیقی اصیل را در برخی آموزشگاهای موسیقی فرا می گیرند و مربیان آنان نیز از این نکته غافل می‌شوند و در نتیجه شاهد این خواهیم بود که نوجوانان و جوانان ما از موسیقی ایرانی زده می‌شوند و به علت نداشتن برنامه برای آموزش اصولی ملودی‌های به یکنواختی روی می آورند و اول از همه خودشان خسته می‌شوند. - شخصا سابقه تولید چندین موسیقی فیلم را در کارنامه خود دارم در واقع 26 فیلم سینمایی و مستند موسیقایی را کار کرده‌ام که همگی بی کلام هستند. - در اصل اغلب آثار بنده موسیقی بی کلام است، شاید موسیقی‌های من نهایتا با شش خواننده اجرا نشده باشد و اغلب بی کلام هستند. - درباره موسیقی اصیل ایرانی و ریشه های آن مباحث مختلفی بوجود می‌آید اما چیزی که مشخص است این است که خیلی از ریشه های موسیقی ایرانی ریشه در فرهنگ اقوام مختلف دارند به عنوان مثال جالب است که بدانید این ریشه ها بیشترشان در موسیقی اصیل آذری است. - شخصا به نصیحت اعتقادی ندارم و خوش ندارد به نصیحت کردند اما جوانان هنرمند ما تشنه آموزش‌اند و پیشکسوتان هنرمند نباید آموزش هنر خود را ب هنرجویان با انگیزه دریغ کنند. - در پایان می خواهم یک خواسته ای از جوانان عالم هنر داشته باشم و آن این است که جوانان تا آنجا که می توانند به پیشکوتان خود احترام بگذارند، زیرا اداب و احترام ایرانی نکته ای جودانه ای است که هیچ گاه فراموش نخواهد شد.