رحمت امینی: حمایت از تئاتر، كار بیمفهومی شده است

به گزارش خبرنگار «نسیم»، نشست خبری نمایش "ناقوسها برای چی‌ن به صدا در می آیند" با حضور "حسن وارسته" کارگردان، "رحمت امینی" نویسنده، "بهنام صبوری" آهنگ ساز، "آناهیتا نعمتی" و "فرزین محدث" بازیگران این نمایش در سالن نمایش حافظ برگزار شد.

رحمت امینی نویسنده این نمایش در سخنانی گفت: کلید ساخت نمایش "ناقوسها برای چین به صدا در می آیند" زمانی زده شد که فرصت اجرایی را در تالار حافظ پیدا کردیم. زیرا امروزه گرفتن نوبت اجرا در سالن ها بسیار سخت و دشوار شده است.

وی افزود: هم من و هم حسن وارسته در ذهن خود اجرای نمایشی از حوزه ادبیات شرقی را داشتیم که در چهارچوب های نمایش "برشت" باشد. در حقیقت یکی از شیوه هایی که می تواند به تئاتر جذابیت ببخشد استفاده از متن های "برشت" است.

* برای اجرای هرچه بهتر دنبال بازیگران مطرح رفتیم

امینی ادامه داد: برای اجرای هرچه بهتر این نمایش به دنبال بازیگران خوب و مطرحی رفتیم که در نهایت اناهیتا نعمتی، سیامک صفری و فرزین محدث با این نمایش همراه ما شدند.

وی خاطرنشان کرد: متاسفانه امروز چیزی به عنوان حمایت در تئاتر کشور معنا و مفهومی که باید داشته باشد ندارد. همینطور از صدا و سیما نیز که از بازیگران عرصه تئاتر استفاده می کند نیز ناامید و مایوس شده ام.

* در مورد این نمایش کم لطفی کردند

وی در پایان گفت: تلویزیون به اندازه یک صدم استفاده ای که از تئاتر کشور می کند برای ما تبلیغ نمی کند. همچنین برخی خبرگزاری ها هم در مورد این نمایش کم لطفی کردند. در ضمن وضعیت تئاتر کشور خوب و مناسب نیست و مدیر تئاتر هم داریم ولی تئاتر کشور مدیریت درستی نمی شود.

* خانه اول و آخر من تئاتر است

حسن وارسته کارگردان این نمایش نیز گفت: خانه اول و آخر من تئاتر است. ولی در دولت دهم نیز در حوزه تئاتر مسائلی رخ داد که موجب شد انگیزه های من برای حضور در عرصه تئاتر کشور کمرنگ شود.

وی افزود: من یک بار این نمایش در در چند سال قبل با شکل و شمایلی دیگر و با بازیگران متفاوت از این بازیگران امروز به روی صحنه بردم. اما این نمایش که اجرای دوم این متن است عموما یا مخالف دارد و یا موافق و کمتر پیدا می شود کسی که نظری ممتنع درمورد آن داشته باشد.

وارسته ادامه داد: داستان این نمایش مربوط به قصه ای بوده که برای کشور چین و سلسله "یوان" است و متعلق به 800 سال قبل می باشد.

* ما فقط 20 روز برای تمرین وقت داشتیم نه 6 ماه

وی در پایان گفت: من اعتقاد دارم که زمان مناسب برای تمرین 6 ماه است ولی ما 20 روز برای تمرین وقت داشتیم و از انجایی که دکوری هم در کار نبود با تخیل خود آنها را مجسم می کردیم. حتی بازیگران این نمایش نیز بخشی از تمرینات خود را در خانه انجام می دادند.