علیرضا قربانی: با توجه به نبود کپی رایت، تولید آلبوم موسیقی اصیل کار نفس‌گیری است

کدخبر: 899176

این خواننده در ادامه گفت: زنده یاد تجویدی تا زمان حیاتش تنها به من اجازه اجرای تمام آثارش در ارکستر ملی را داد

به گزارش خبرنگار «نسیم»، علیرضا قربانی در مراسم رونمایی از جدید ترین آلبوم خود با عنوان "رفتم و بار سفر رفتم" گفت: استاد تجویدی شاید بیشترین حق را به گردن من داشته باشد و او بود که من را به ارکستر ملی و آقای فخرالدینی معرفی کرد و تا زمان حیاتش تنها به من اجازه اجرای تمام آثارش در ارکستر ملی داد که از این بابت مدیونشان هستم.

قربانی افزود: جای کامبیز روشن روان اینجا خالی است. من دیشب تلفنی با ایشان که در ونکوور هستند صحبت کردم و ایشان گفتند که واقعا دوست داشتند در این مراسم حضور داشته باشند. همچنین از آوای باربد نیز باید تشکر کنم چرا که تولید چنین آثاری کار بسیار مشکلی است و در بسیاری از موارد به دلیل رعایت نشدن موضوع کپی رایت بازگشت مالی ندارد.

میرعلی نقی، از کارشناسان حوزه موسیقی در پاین این مراسم گفت : تمام قطعات این آلبوم به غیر از 2 قطعه آن، بیش از 35 سال است که از رسانه های رسمی کشورمان پخش نشده و تنها ضبط و نشر این قطعات مربوط به دوران پیش از این زمان و با صدای یک خواننده است. این اتفاق باعث شده تا برداشتی یکسویه از چنین کارهایی وجود داشته باشد و این محصول را به اسم یک نفر بشناسند؛ در حالی که یک اثر محصول کار آهنگساز و تنهایی اوست.

وی در ادامه افزود: در همه جای دنیا با آثار کلاسیکشان به گونه ای رفتار می کنند که با بازنشرهای متعدد آثارشان را می شناسند. در کشورمان کار روز به روز سخت تر می شود و پروسه تولید هر بار سخت تر از دفعه قبل می شود و خود من به شخصه هر بار که به چنین مراسمی می آیم به خودم می گویم آیا باز هم چنین برنامه ای برگزار خواهد شد.

این منتقد همچنین عنوان کرد: فکر می کنم آقای قربانی اجازه اجرای این آثار را سال ها قبل از خود استاد تجویدی گرفته است. به شخصه به یاد دارم که صدای قربانی در منزل استاد تجویدی کشف شد.

سید علیرضا میرعلی نقی درباره این تصانیف بازخوانی شده گفت: این تصانیف مربوط به دو دوره کاری تجویدی است. دوره اول شامل سال های قبل از 1337 - 38 می شود که تجویدی آثارش را به صورت تک صدایی و اونیسون می ساخت. دوره دوم نیز مربوط به بعد از سال 1338 و بعد از زمانی است که نزد هوشنگ استوار هارمونی را فراگرفت.

وی ادامه داد: معیارهای ما برای ارزیابی یک اثر هنری باید عوض شود؛ تمام کارهایی که در 80 سال اخیر ضبط شده بهترین اجراها نیستند. اجراهای دوباره یک اثر باعث می شود ظرافت های دیگری برای شنونده کشف شود.

ارسال نظر: