رضا گوران: متاسفانه نحوه تدریس تئاتر در دانشگاههای ما صرفا تئوریک است
این کارگردان تئاتر در نشست کارگاههای آموزشی تئاتر بنیاد رودکی افزود: تئاتر جدای از عمل نیست و تا زمانی که دانشجویان را وارد عرصه عمل نکنند، متوجه کاستیها و اشکالات آنها نمیشوند
به گزارش خبرنگار «نسیم»، نشست رسانه ای کارگاه های آموزشی تئاتر مرکز آموزش هنری بنیاد رودکی با حضور بابک شیبانی مدیر مرکز آموزش بنیاد رودکی، پیمان قدیمی، خزر علی دوست، رضا سرور، رضا ثروتی، رضا گوران و حمید رضا آذرنگ در محل نشست های تالار وحدت برگزار شد.
رضا سرور در سخنانی گفت: هر آموزشی در عرصه تئاتر درگیر دو بخش است. بخش نخست این است که هر مدرس هر تجربه ای که در گذشته آموخته است و تجربه کرده را به دانشجویان خود منتقل می کند. در حقیقت آنچه برای ما در این کارگاهها مسئله است شیوه تدریس نیست بلکه انتقال مطالب و دانش است.
وی افزود: اما بخش دوم که تعیین کننده است و در زمان حال اتفاق می افتد این است بدانیم چه چیزهایی را باید آموزش و انتقال داد و چه چیزهایی را خیر، از این رو است که کارگردان های بزرگ قرن بیستم آموزگاران بزرگی بودند زیرا می دانند که چه چیزهایی را آموزش بدهند و از چه چیزهایی بگذرند.
سرور ادامه داد: در حقیقت عمده تفاوت کارگاههای آموزشی با کلاس های درس در این است که اگر هر دوره آموزشی کار خود را درست انجام بدهد در پایان آن دوره سوالات بیشتری در ذهن های دانشجویان باقی می ماند. در واقع بخشی از آموزش تئاتر طرح پرسش هایی از پرسش های موجود و متداول است.
* دانشجویان فقط و فقط با منابع و اطلاعات سرو کار دارند
رضا ثروتی نیز در ادامه نشست در سخنانی گفت: متاسفانه نحوه تدریس رشته تئاتر در دانشگاههای ما صرفا تئوریک است. دانشجویان فقط و فقط با منابع و اطلاعات سرو کار دارند و اساتید هم بیشتر بر روی این بخش متمرکز می شوند. این در حالی است که تئاتر جدای از عمل نیست و تا زمانی که دانشجویان را وارد عرصه عمل نکنند متوجه کاستی ها و اشکالات آنها نمی شوند.
* سعی میکنیم تا دانشجویان را در یک مرحله تولید سهیم کنیم
وی افزود: همانقدر که یک دانشجو و علاقمند به تئاتر باید پیرامون طراحی، صحنه و ژست اطلاعات داشته باشد یک کارگردان نیز باید این مسائل را بداند. در حقیقت ما در این کارگاهها سعی میکنیم تا دانشجویان را در یک مرحله تولید سهیم کنیم.
* کلاس های آموزشی خیلی سلیقه ای شده اند
رضا گوران نیز در سخنانی عنوان کرد: ما در سیستم های آموزشی خود خلاء های فراوانی داریم که اینها موجب می شود تا بازیگرانی را داشته باشیم که از فرهنگ های آموزشی متنوعی رشد کرده باشند. متاسفانه امروزه شاهد هستیم که کلاس های آموزشی خیلی سلیقه ای شده اند و اساتید برای تدریس تجربه های شخصی اندکی باید تامل کنند.
این کارگردان تئاتر افزود: متاسفانه بیشتر روش های تدریس در دانشگاهها منسوخ شده و قدیمی هستند. این در حالی است که ما با نسلی با پشتکار و با انگیزه روبرو هستیم. ولی جای تاسف دارد که بگویم که این جوانان خیلی سخت می توانند به فضای حرفه ای تئاتر کشور راه پیدا کنند.