مجسمهساز مکزیکی ،تهران قدیم را بازنمایی میکند
یکی از مجسمهسازان مکزیکی حاضر در سمپوزیوم مجسمهسازی تهران گفت: این سمپوزیوم به واسطه سازماندهی خوب در اجرا میتواند یکی از چند سمپوزیوم برتر دنیا لقب گیرد
به گزارش «نسیم»، کارلوس روبرتو مونگه سانچز" یکی از هنرمندان مکزیکی شرکت کننده در این سمپوزیوم با بیان این مطلب گفت: تاکنون در 160 سمپوزیوم در 40 کشور شرکت داشته ام ولی این سمپوزیوم در تهران یکی از بهترین سمپوزیومهاست که تا کنون شرکت کردم. به این دلیل که سازماندهی خوبی داشته و از روز اول سنگ ها آماده بودند و ابزار خوبی در اختیارمان گذاشتند به طوری که لازم نبود ابزارمان را از کشور خودمان بیاوریم چون خیلی گران برایمان تمام میشد. با این ابزار می توانیم ظرافت در آثارمان به خرج دهیم، چیزی که شاید اگر ابزار در اختیارمان نبود به آن نمی رسیدیم. اکنون می توانم با صراحت بگویم، من تاکنون 3 سمپوزیوم خیلی خوب در دنیا رفته ام که یکی در جزایر قناری، دیگری در آرژانتین و دیگری در اینجا (تهران) بوده است.
وی افزود: سالها پیش دوستی عکسی از تهران به من نشان داد که در آن جوی آبی بود که یک حرکت مارپیچی داشت و این عکس در ذهن من مانده بود تا اینکه وقتی به ایران آمدم و برج ها و ساختمان های بلند مرتبه را دیدم با خودم گفتم باید آن زیبایی و لطافت که در تهران قدیم وجود داشته باشد به این شهر برگردد. تهران قدیم زیبا و معصوم بود و تهران امروز مدرن و امروزی و باید تلفیقی از این دو عنصر برای زیباتر شدن این شهر چه از نظر روح شهری و چه مبلمان شهری در نظر گرفته شود.
کارلوس روبرتو درباره اثری که در سمپوزیم تهران ارائه میدهد افزود : در اثری که برای این سمپوزیوم ارائه می کنم بیشتر به ساختمان، نور و سطوحش فکر کرده ام و سعی دارم با ماده، سازه و نور، فضایی را که می خواهم بسازم. به نظر من ارتباط مجسمه با جامعه ای که از آن بازدید می کند، بسیار مهم است. از نظر من مجسمه پنجره ای است که مردم از داخل آن به دنیا نگاه می کنند و برای من تجربه ای که مخاطب می تواند از دور تا دور اثر هنگام بازدید از آن داشته باشد، بسیار حائز اهمیت است. بر خلاف نقاشان که همه چیز را در 2بعد می کشند، در مجسمه هر چه جای مخاطب تغییر کند، می تواند یک اثر جدید را از زاویههای دیگر ببیند.
این هنرمند مکزیکی افزود: من در آثارم توجه ویژه ای به نور دارم چون نور با انعکاس های متوالی که به خصوص در فضای داخلی اثر ایجاد می کند، در طراحی و دیده شدن آن بسیار مهم است. درداخل اثر من پنجره ای وجود دارد که دوست دارم مردم ایران از آن به آینده نگاه کنند. در واقع این اثر سمبلی از امروز ایران است که کسی از دیروز آن را ساخته تا آیندگان از داخل آن به آینده نگاه کنند. برای من کودکان نمادی از آینده هستند. این اثر را می توان شبیه یک پل هم دید که از اینجا به قسمت دیگری از شهر یا آینده میرود.
ششمین سمپوزیوم بین المللی مجسمه سازی تهران از 23 شهریورماه تا 15 مهرماه در محوطه باز برج میلاد در حال برگزاری است و بازدید از َآن برای عموم آزاد است.