"عکس و زندگی روزمره شهری"، برگزار شد

به گزارش «نسیم»، عباس کاظمی محور صحبت‌های خود را حول مفهوم و نظریه‌های زندگی روزمره عنوان کرد و با بیان اینکه می‌خواهیم ببینیم چگونه می‌توان از این منظر عکس را مورد بررسی قرار داد، ادامه داد: در مطالعات زندگی روزمره که در واقع حوزه‌ای میان رشته‌ای محسوب می‌شود سه پارادایم کلی وجود دارد که یکی از آنها به فهم زندگی روزمره پرداخته و رویکرد تفسیری دارد، دیگری زندگی روزمره را نقد کرده و آن را مسخّر ارزش‌های سرمایه‌داری می‌داند و پارادایم سوم از دل زندگی روزمره پروژه مقاومت را دنبال می‌کند و معتقد است که به کمک خلاقیت‌های زندگی روزمره می‌توان به مبارزه سرمایه‌داری رفت. وی در ادامه گفته‌هایش امر معمولی را هسته مرکزی این مطالعات دانست و گفت: در این‌صورت فرهنگ را باید از منظر امر معمولی شناخت و پیامد چنین نگاهی این است که مرزبندی‌های سابق به‌هم ریخته و اینکه چه چیزی ارزش مطالعه دارد دچار دگرگونی می‌شود.

در ادامه حامد کیا به ارائه مقاله‌ای با عنوان "عکاسی دیجیتال، وقتی چشمان ناصرالدین‌‌شاه باز می‌شود" پرداخت و به توضیح نتایج یک مطالعه موردی در خصوص نقش تصویر و عکس در اینستاگرام در زندگی روزمره ایرانی پرداخت و گفت: خودبیانگری نیاز زندگی روزمره طبقه متوسط ایران است و با جهان ارتباطات نیز پیوند خورده است. زندگی روزمره ایرانی در دهه هشتاد از طریق سه فضای متصل به هم عکس را وارد زندگی کرده است. نخست حوزه احساسات و خودبیانگری که عکس به‌عنوان داده تولید می‌شود تا به‌دست مخاطب فیسبوکی برسد. بخش دوم را امید دیجیتالی می‌نامم که به عدم وجود منابع هویت بخش بیرونی و در نتیجه بازگشت به بدن و نمایش اغراق‌آمیز آن به‌عنوان یک منبع درونی مربوط می‌شود. و بخش سوم با فضاهایی مرتبط است که در آنها عکس گرفته و آپلود می‌کنیم که عبارتند از فضاهای اوقات فراغتی مثل تورهای مسافرتی، فضای گروه‌های دوستی، فضای درون اتومبیل، مهمانی‌ها، دانشگاه‌ها، کافی‌شاپ‌ها و اتاق خواب افراد. وی خودبیانگری در این فضاها را مهم‌ترین مساله زندگی امروز دانست که در ارتباط مستقیم با عکس قرار می‌گیرد.

در پیان علی کاوه به معرفی پروژه عکاسی everyday Iran در شبکه اجتماعی اینستاگرام پرداخت و گفت: رسانه‌های غربی به ایران به چشم یک کشور جهان سومی نگریسته و تصویر خاصی از ایران ارائه می‌دهند که بخشی از این امر به تصاویری مربوط می‌شود که توسط عکاسان ایرانی در اختیار این رسانه‌ها قرار می‌گیرد. در واقع این رسانه‌ها از میان تصاویر عکاسان ایرانی دست به گلچین زده و تصاویری را انتخاب می‌کنند که قادر باشند تصویر موردنظر آنها از ایران را به مردم دنیا عرضه کند. وی که به‌طور هم‌زمان در حال ارائه تصاویر مختلفی برای حاضرین در سالن بود، هدف پروژه عکاسی everyday Iran را ارائه تصویری واقعی از ایران با همه‌ی تنوع‌های درونی آن به مردم دنیا دانست که تصمیم‌گیری، انتخاب و قضاوت را بر عهده شخص بیننده قرار می‌دهد.